Vox-Latina-Gottingensis

Scripta auctorum Latinorum

Publius Vergilius Maro

Ecloga X

001

Extremum hunc, Arethusa, mihi concede laborem:

002

pauca meo Gallo, sed quae legat ipsa Lycoris,

003

carmina sunt dicenda: neget quis carmina Gallo ?

004

sic tibi, cum fluctus subterlabere Sicanos,

005

Doris amara suam non intermisceat undam,

006

incipe; sollicitos Galli dicamus amores,

007

dum tenera attondent simae virgulta capellae.

008

non canimus surdis, respondent omnia silvae.

009

Quae nemora aut qui vos saltus habuere, puellae

010

Naides, indigno cum Gallus amore peribat?

011

nam neque Parnasi vobis iuga, nam neque Pindi

012

ulla moram fecere, neque Aonie Aganippe.

013

illum etiam lauri, etiam flevere myricae,

014

pinifer illum etiam sola sub rupe iacentem

015

Maenalus, et gelidi fleverunt saxa Lycaei.

016

stant et oves circum (nostri nec paenitet illas,

017

nec te paeniteat pecoris, divine poeta;

018

et formosus ovis ad flumina pavit Adonis),

019

venit et opilio, tardi venere subulci,

020

uvidus hiberna venit de glande Menalcas.

021

omnes 'unde amor iste' rogant 'tibi?' venit Apollo,

022

' Galle, quid insanis ? ' inquit ' tua cura Lycoris

023

perque nives alium perque horrida castra secuta est.'

024

venit et agresti capitis Silvanus honore,

025

florentis ferulas et grandia lilia quassans.

026

Pan deus Arcadiae venit, quem vidimus ipsi

027

sanguineis ebuli bacis minioque rubentem.

028

'ecquis erit modus?' inquit 'Amor non talia curat,

029

nec lacrimis crudelis Amor nee gramina rivis

030

nee cytiso saturantur apes nec fronde capellae.'

031

tristis at ille ' tamen cantabitis, Arcades ' inquit

032

'montibus haec vestris, soli cantare periti

033

Arcades. o mihi tum quam molliter ossa quiescant,

034

vestra meos olim si fistula dicat amores !

035

atque utinam ex vobis unus vestrique fuissem

036

aut custos gregis aut maturae vinitor uvae !

037

certe sive mihi Phyllis sive esset Amyntas,

038

seu quicumque furor (quid tum, si fuscus Amyntas?

039

et nigrae violae sunt et vaccinia nigra),

040

mecum inter salices lenta sub vite iaceret;

041

serta mihi Phyllis legeret, cantaret Amyntas.

042

hic gelidi fontes, hic mollia prata, Lycori,

043

hic nemus; hic ipso tecum consumerer aevo.

044

nunc insanus amor duri me Martis in armis

045

tela inter media atque adversos detinet hostis.

046

tu procul a patria (nec sit mihi credere tantum)

047

Alpinas a, dura, nives et frigora Rheni

048

me sine sola vides. a, te ne frigora laedant !

049

a, tibi ne teneras glacies secet aspera plantas !

050

ibo et Chalcidico quae sunt mihi condita versu

051

carmina pastoris Siculi modulabor avena.

052

certum est in silvis inter spelaea ferarum

053

malle pati tenerisque meos incidere amores

054

arboribus: crescent illae, crescetis, amores.

055

interea mixtis lustrabo Maenala Nymphis,

056

aut acris venabor apros. non me ulla vetabunt

057

frigora Parthenios canibus circumdare saltus.

058

iam mihi per rupes videor lucosque sonantis

059

ire, libet Partho torquere Cydonia cornu

060

spicula&emdash;tamquam haec sit nostri medicina furoris,

061

aut deus ille malis hominum mitescere discat.

062

iam neque Hamadryades rursus neque carmina nobis

063

ipsa placent; ipsae rursus concedite silvae.

064

non illum nostri possunt mutare labores,

065

nec si frigoribus mediis Hebrumque bibamus,

066

Sithoniasque nives hiemis subeamus aquosae,

067

nec si, cum moriens alta liber aret in ulmo,

068

Aethiopum versemus ovis sub sidere Cancri.

069

omnia vincit Amor: et nos cedamus Amori.'

070

Haec sat erit, divae, vestrum cecinisse poetam,

071

dum sedet et gracili fiscellam texit hibisco,

072

Pierides: vos haec facietis maxima Gallo,

073

Gallo, cuius amor tantum mihi crescit in horas

074

quantum vere novo viridis se subicit alnus.

075

surgamus: solet esse gravis cantantibus umbra,

076

iuniperi gravis umbra; nocent et frugibus umbrae.

077

ite domum saturae, venit Hesperus, ite capellae.