Vox-Latina-Gottingensis

Scripta auctorum Latinorum

Publius Vergilius Maro

Ecloga IX

001

Lycidas

Quo te, Moeri, pedes ? an, quo via ducit, in urbem ?

002

Moeris

O Lycida, vivi pervenimus, advena nostri

003

(quod numquam veriti sumus) ut possessor agelli

004

diceret: 'haec mea sunt; veteres migrate coloni.'

005

nunc victi, tristes, quoniam fors omnia versat,

006

hos illi (quod nee vertat bene) mittimus haedos.

007

Lycidas

Certe equidem audieram, qua se subducere colles

008

incipiunt mollique iugum demittere clivo,

009

usque ad aquam et veteres, iam fracta cacumina, fagos,

010

omnia carminibus vestrum servasse Menalcan.

011

Moeris

Audieras, et fama fuit; sed carmina tantum

012

nostra valent, Lycida, tela inter Martia quantum

013

Chaonias dicunt aquila veniente columbas.

014

quod nisi me quacumque novas ineidere lites

015

ante sinistra cava monuisset ab ilice cornix,

016

nec tuus hic Moeris nec viveret ipse Menalcas.

017

Lycidas

Heu, cadit in quemquam tantum scelus ? heu, tua nobis

018

paene simul tecum solacia rapta, Menalca ?

019

quis caneret Nymphas ? quis humum florentibus herbis

020

spargeret aut viridi fontis indueeret umbra ?

021

vel quae sublegi tacitus tibi carmina nuper,

022

eum te ad delicias ferres Amaryllida nostras?

023

' Tityre, dum redeo (brevis est via) pasce capellas,

024

et potum pastas age, Tityre, et inter agendum

025

occursare capro (cornu ferit ille) caveto.'

026

Moeris

Immo haec, quae Varo necdum perfecta canebat

027

'Vare, tuum nomen, superet modo Mantua nobis,

028

Mantua vae miserae nimium vicina Cremonae,

029

cantantes sublime ferent ad sidera cycni.'

030

Lycidas

Sic tua Cyrneas fugiant examina taxos,

031

sic cytiso pastae distendant ubera vaccae,

032

incipe, si quid habes. et me fecere poetam

033

Pierides, sunt et mihi carmina, me quoque dicunt

034

vatem pastores; sed non ego credulus illis.

035

nam neque adhuc Vario videor nee dicere Cinna

036

digna, sed argutos inter strepere anser olores.

037

Moeris

Id quidem ago et tacitus, Lycida, mecum ipse voluto,

038

si valeam meminisse; neque est ignobile carmen.

039

'huc ades, o Galatea; quis est nam ludus in undis?

040

hic ver purpureum, varios hic flumina circum

041

fundit humus flores, hic candida populus antro

042

imminet et lentae texunt umbracula vites.

043

huc ades; insani feriant sine litora fluctus.'

044

Lycidas

Quid, quae te pura solum sub nocte canentem

045

audieram? numeros memini, si verba tenerem:

046

'Daphni, quid antiquos signorum suspicis ortus?

047

ecce Dionaei processit Caesaris astrum,

048

astrum quo segetes gauderent frugibus et quo

049

duceret apricis in collibus uva colorem.

050

insere, Daphni, piros: carpent tua poma nepotes.'

051

Moeris

Omnia fert aetas, animum quoque; saepe ego longos

052

cantando puerum memini me condere soles:

053

nunc oblita mihi tot carmina, vox quoque Moerim

054

iam fugit ipsa: lupi Moerim videre priores.

055

sed tamen ista satis referet tibi saepe Menalcas.

056

Lycidas

Causando nostros in longum ducis amores.

057

et nunc omne tibi stratum silet aequor, et omnes,

058

aspice, ventosi ceciderunt murmuris aurae.

059

hinc adeo media est nobis via; namque sepulcrum

060

incipit apparere Bianoris. hic, ubi densas

061

agricolae stringunt frondes, hic, Moeri, canamus:

062

hic haedos depone, tamen veniemus in urbem.

063

aut si nox pluviam ne colligat ante veremur,

064

cantantes licet usque (minus via laedit) eamus;

065

cantantes ut eamus, ego hoc te fasce levabo.

066

Moeris

Desine plura, puer, et quod nunc instat agamus;

067

carmina tum melius, cum venerit ipse, canemus.

Ecloga X