001

Pastorum Musam Damonis et Alphesiboei,

002

immemor herbarum quos est mirata iuvenca

003

certantis, quorum stupefactae carmine lynces,

004

et mutata suos requierunt flumina cursus,

005

Damonis Musam dicemus et Alphesiboei.

006

Tu mihi seu magni superas iam saxa Timavi,

007

sive oram Illyrici legis aequoris, - en erit umquam

008

ille dies, mihi cum liceat tua dicere facta?

009

en erit ut liceat totum mihi ferre per orbem

010

sola Sophocleo tua carmina digna coturno?

011

a te principium, tibi desinam: accipe iussis

012

carmina coepta tuis, atque hanc sine tempora circum

013

inter victricis hederam tibi serpere lauros.

014

Frigida vix caelo noctis decesserat umbra,

015

cum ros in tenera pecori gratissimus herba:

016

incumbens tereti Damon sic coepit olivae.

017

Damon

Nascere praeque diem veniens age, Lucifer, almum,

018

coniugis indigno Nysae deceptus amore

019

dum queror et divos, quamquam nil testibus illis

020

profeci, extrema moriens tamen adloquor hora.

021

incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus.

022

Maenalus argutumque nemus pinusque loquentis

023

semper habet, semper pastorum ille audit amores

024

Panaque, qui primus calamos non passus inertis.

025

incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus.

026

Mopso Nysa datur: quid non speremus amantes?

027

iungentur iam grypes equis, aevoque sequenti

028

cum canibus timidi venient ad pocula dammae.

028 a

incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus.

029

Mopse, novas incide faces: tibi ducitur uxor.

030

sparge, marite, nuces: tibi deserit Hesperus Oetam.

031

incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus

032

o digno coniuncta viro, dum despicis omnis,

033

dumque tibi est odio mea fistula, dumque capellae

034

hirsutumque supercilium promissaque barba,

035

nec curare deum credis mortalia quemquam -

036

incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus -

037

saepibus in nostris parvam te roscida mala

038

(dux ego vester eram) vidi cum matre legentem.

039

alter ab undecimo tum me iam acceperat annus,

040

iam fragilis poteram a terra contingere ramos:

041

ut vidi, ut perii, ut me malus abstulit error !

042

incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus.

043

nunc scio quid sit Amor: duris in cotibus illum

044

aut Tmaros aut Rhodope aut extremi Garamantes

045

nec generis nostri puerum nec sanguinis edunt.

046

incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus.

047

saevus Amor docuit natorum sanguine matrem

048

commaculare manus; crudelis tu quoque, mater:

049

crudelis mater magis, an puer improbus ille?

050

improbus ille puer; crudelis tu quoque, mater.

051

incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus.

052

nunc et ovis ultro fugiat lupus, aurea durae

053

mala ferant quercus, narcisso floreat alnus,

054

pinguia corticibus sudent electra myricae,

055

certent et cycnis ululae, sit Tityrus Orpheus,

056

Orpheus in silvis, inter delphinas Arion -

057

incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus -

058

omnia vel medium fiat mare. vivite silvae:

059

praeceps aerii specula de montis in undas

060

deferar; extremum hoc munus morientis habeto.

061

desine Maenalios, iam desine, tibia, versus.

062

Haec Damon: vos, quae responderit Alphesiboeus,

063

dicite, Pierides; non omnia possumus omnes.

064

Alphesiboeus

Effer aquam et molli cinge haec altaria vitta,

065

verbenasque adole pinguis et mascula tura,

066

coniugis ut magicis sanos avertere sacris

067

experiar sensus; nihil hic nisi carmina desunt.

068

ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim.

069

carmina vel caelo possunt deducere Lunam,

070

carminibus Circe socios mutavit Ulixi,

071

frigidus in pratis cantando rumpitur anguis.

072

ducite ab urbe domum, mea carmina,ducite Daphnim.

073

terna tibi haec primum triplici diversa colore

074

licia circumdo, terque haec altaria circum

075

effigiem duco; numero deus impare gaudet.

076

ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim.

077

necte tribus nodis ternos, Amarylli, colores;

078

necte, Amarylli, modo et ' Veneris ' dic ' vincula necto.'

079

ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim.

080

Iimus ut hic durescit, et haec ut cera liquescit

081

uno eodemque igni, sic nostro Daphnis amore.

082

sparge molam et fragilis incende bitumine lauros.

083

Daphnis me malus urit, ego hanc in Daphnide laurum.

084

ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim.

085

talis amor Daphnim qualis cum fessa iuvencum

086

per nemora atque altos quaerendo bucula lucos

087

propter aquae rivum viridi procumbit in ulva

088

perdita, nec serae meminit decedere nocti,

089

talis amor teneat, nec sit mihi cura mederi.

090

ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim.

091

has olim exuvias mihi perfidus ille reliquit,

092

pignora cara sui: quae nunc ego limine in ipso,

093

terra, tibi mando; debent haec pignora Daphnim.

094

ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim.

095

has herbas atque haec Ponto mihi lecta venena

096

ipse dedit Moeris (nascuntur plurima Ponto);

097

his ego saepe lupum fieri et se condere silvis

098

Moerim, saepe animas imis excire sepulcris,

099

atque satas alio vidi traducere messis.

100

ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim

101

fer cineres, Amarylli, foras rivoque fluenti

102

transque caput iace, nec respexeris. his ego Daphnim

103

adgrediar; nihil ille deos, nil carmina curat.

104

ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim.

105

aspice: corripuit tremulis altaria flammis

106

sponte sua, dum ferre moror. cinis ipse. bonum sit !

107

nescio quid certe est, et Hylax in limine latrat.

108

credimus? an, qui amant, ipsi sibi somnia fingunt?

109

parcite, ab urbe venit, iam parcite carmina, Daphnis.