Vox-Latina-Gottingensis
Scripta auctorum Latinorum
Publius Vergilius Maro
Ecloga VI
|
001 |
Prima Syracosio dignata est ludere versu |
|
002 |
nostra neque erubuit silvas habitare Thalia. |
|
003 |
cum canerem reges et proelia, Cynthius aurem |
|
004 |
vellit et admonuit: 'pastorem, Tityre, pinguis |
|
005 |
pascere oportet ovis, deductum dicere carmen.' |
|
006 |
nunc ego (namque super tibi erunt qui dicere laudes, |
|
007 |
Vare, tuas cupiant et tristia condere bella) |
|
008 |
agrestem tenui meditabor harundine Musam. |
|
009 |
non iniussa cano. si quis tamen haec quoque, si quis |
|
010 |
captus amore leget, te nostrae, Vare, myricae, |
|
011 |
te nemus omne canet; nec Phoebo gratior ulla est |
|
012 |
quam sibi quae Vari praescripsit pagina nomen. |
|
013 |
Pergite, Pierides. Chromis et Mnasyllus in antro |
|
014 |
Silenum pueri somno videre iacentem, |
|
015 |
inflatum hesterno venas, ut semper, Iaccho; |
|
016 |
serta procul tantum capiti delapsa iacebant, |
|
017 |
et gravis attrita pendebat cantharus ansa |
|
018 |
adgressi (nam saepe senex spe carminis ambo |
|
019 |
luserat) iniciunt ipsis ex vincula sertis. |
|
020 |
addit se sociam timidisque supervenit Aegle, |
|
021 |
Aegle Naiadum pulcherrima, iamque videnti |
|
022 |
sanguineis frontem moris et tempora pingit. |
|
023 |
ille dolum ridens 'quo vincula nectitis?' inquit. |
|
024 |
'solvite me, pueri; satis est potuisse videri. |
|
025 |
carmina quae vultis cognoscite; carmina vobis, |
|
026 |
huic aliud mercedis erit.' simul incipit ipse. |
|
027 |
tum vero in numerum Faunosque ferasque videres |
|
028 |
ludere, tum rigidas motare cacumina quercus; |
|
029 |
nec tantum Phoebo gaudet Parnasia rupes, |
|
030 |
nec tantum Rhodope miratur et Ismarus Orphea. |
|
031 |
Namque canebat uti magnum per inane coacta |
|
032 |
semina terrarumque animaeque marisque fuissent |
|
033 |
et liquidi simul ignis; ut his exordia primis |
|
034 |
omnia et ipse tener mundi concreverit orbis; |
|
035 |
tum durare solum et discludere Nerea ponto |
|
036 |
coeperit et rerum paulatim sumere formas; |
|
037 |
iamque novum terrae stupeant lucescere solem, |
|
038 |
altius atque cadant summotis nubibus imbres; |
|
039 |
incipiant silvae cum primum surgere, cumque |
|
040 |
rara per ignaros errent animalia montis. |
|
041 |
hinc lapides Pyrrhae iactos, Saturnia regna, |
|
042 |
Caucasiasque refert volucris furtumque Promethei. |
|
043 |
his adiungit, Hylan nautae quo fonte relictum |
|
044 |
clamassent, ut litus 'Hyla, Hyla' omne sonaret; |
|
045 |
et fortunatam, si numquam armenta fuissent, |
|
046 |
Pasiphaen nivei solatur amore iuvenci. |
|
047 |
a, virgo infelix, quae te dementia cepit! |
|
048 |
Proetides implerunt falsis mugitibus agros, |
|
049 |
at non tam turpis pecudum tamen ulla secuta |
|
050 |
concubitus, quamvis collo timuisset aratrum, |
|
051 |
et saepe in levi quaesisset cornua fronte. |
|
052 |
a, virgo infelix, tu nunc in montibus erras: |
|
053 |
ille latus niveum molli fultus hyacintho |
|
054 |
ilice sub nigra pallentis ruminat herbas |
|
055 |
aut aliquam in magno sequitur grege. ' claudite, Nymphae, |
|
056 |
Dictaeae Nymphae, nemorum iam claudite saltus, |
|
057 |
si qua forte ferant oculis sese obvia nostris |
|
058 |
errabunda bovis vestigia; forsitan illum |
|
059 |
aut herba captum viridi aut armenta secutum |
|
060 |
perducant aliquae stabula ad Gortynia vaccae.' |
|
061 |
tum canit Hesperidum miratam mala puellam; |
|
062 |
tum Phaethontiadas musco circumdat amarae |
|
063 |
corticis atque solo proceras erigit alnos. |
|
064 |
tum canit errantem Permessi ad flumina Gallum |
|
065 |
Aonas in montis ut duxerit una sororum, |
|
066 |
utque viro Phoebi chorus adsurrexerit omnis; |
|
067 |
ut Linus haec illi divino carmine pastor |
|
068 |
floribus atque apio crinis ornatus amaro |
|
069 |
dixerit: 'hos tibi dant calamos, en accipe, Musae, |
|
070 |
Ascraeo quos ante seni, quibus ille solebat |
|
071 |
cantando rigidas deducere montibus ornos. |
|
072 |
his tibi Grynei nemoris dicatur origo, |
|
073 |
ne quis sit lucus quo se plus iactet Apollo.' |
|
074 |
quid loquar aut Scyllam Nisi, quam fama secuta est |
|
075 |
candida succinctam latrantibus inguina monstris |
|
076 |
Dulichias vexasse rates et gurgite in alto, |
|
077 |
a, timidos nautas canibus lacerasse marinis, |
|
078 |
aut ut mutatos Terei narraverit artus, |
|
079 |
quas illi Philomela dapes, quae dona pararit, |
|
080 |
quo cursu deserta petiverit et quibus ante |
|
081 |
infelix sua tecta super volitaverit alis? |
|
082 |
omnia, quae Phoebo quondam meditante beatus |
|
083 |
audiit Eurotas iussitque ediscere lauros, |
|
084 |
ille canit (pulsae referunt ad sidera valles), |
|
085 |
cogere donec ovis stabulis numerumque referre |
|
086 |
iussit et invito processit Vesper Olympo. |