Vox-Latina-Gottingensis
Scripta auctorum Latinorum
Publius Vergilius Maro
Ecloga IV
|
001 |
Sicelides Musae, paulo maiora canamus! |
|
002 |
non omnis arbusta iuvant humilesque myricae |
|
003 |
si canimus silvas, silvae sint consule dignae. |
|
004 |
Ultima Cumaei venit iam carminis aetas; |
|
005 |
magnus ab integro saeclorum nascitur ordo. |
|
006 |
iam redit et virgo, redeunt Satumia regna, |
|
007 |
iam nova progenies caelo demittitur alto. |
|
008 |
tu modo nascenti puero, quo ferrea primum |
|
009 |
desinet ac toto surget gens aurea mundo, |
|
010 |
casta fave Lucina: tuus iam regnat Apollo. |
|
011 |
teque adeo decus hoc aevi, te consule, inibit, |
|
012 |
Pollio, et incipient magni procedere menses; |
|
013 |
te duce, si qua manent sceleris vestigia nostri, |
|
014 |
inrita perpetua solvent formidine terras. |
|
015 |
ille deum vitam accipiet divisque videbit |
|
016 |
permixtos heroas et ipse videbitur illis, |
|
017 |
pacatumque reget patriis virtutibus orbem. |
|
018 |
At tibi prima, puer, nullo munuscula cultu |
|
019 |
errantis hederas passim cum baccare tellus |
|
020 |
mixtaque ridenti colocasia fundet acantho. |
|
021 |
ipsae lacte domum referent distenta capellae |
|
022 |
ubera, nec magnos metuent armenta leones; |
|
023 |
ipsa tibi blandos fundent cunabula flores. |
|
024 |
occidet et serpens, et fallax herba veneni |
|
025 |
occidet; Assyrium vulgo nascetur amomum. |
|
026 |
at simul heroum laudes et facta parentis |
|
027 |
iam legere et quae sit poteris cognoscere virtus, |
|
028 |
molli paulatim flavescet campus arista, |
|
029 |
incultisque rubens pendebit sentibus uva, |
|
030 |
et durae quercus sudabunt roscida mella. |
|
031 |
pauca tamen suberunt priscae vestigia fraudis, |
|
032 |
quae temptare Thetim ratibus, quae cingere muris |
|
033 |
oppida, quae iubeant telluri infindere sulcos. |
|
034 |
alter erit tum Tiphys, et altera quae vehat Argo |
|
035 |
delectos heroas; erunt etiam altera bella |
|
036 |
atque iterum ad Troiam magnus mittetur Achilles. |
|
037 |
hinc, ubi iam firmata virum te fecerit aetas, |
|
038 |
cedet et ipse mari vector, nec nautica pinus |
|
039 |
mutabit merces: omnis feret omnia tellus. |
|
040 |
non rastros patietur humus, non vinea falcem; |
|
041 |
robustus quoque iam tauris iuga solvet arator; |
|
042 |
nec varios discet mentiri lana colores, |
|
043 |
ipse sed in pratis aries iam suave rubenti |
|
044 |
murice, iam croceo mutabit vellera luto; |
|
045 |
sponte sua sandyx pascentis vestiet agnos. |
|
046 |
'Talia saecla' suis dixerunt 'currite' fusis |
|
047 |
concordes stabili fatorum numine Parcae. |
|
048 |
adgredere o magnos (aderit iam tempus) honores, |
|
049 |
cara deum suboles, magnum Iovis incrementum ! |
|
050 |
aspice convexo nutantem pondere mundum, |
|
051 |
terrasque tractusque maris caelumque profundum: |
|
052 |
aspice venturo laetentur ut omnia saeclo ! |
|
053 |
o mihi tum longae maneat pars ultima vitae, |
|
054 |
spiritus et quantum sat erit tua dicere facta: |
|
055 |
non me carminibus vincet nec Thracius Orpheus, |
|
056 |
nec Linus, huic mater quamvis atque huic pater adsit, |
|
057 |
Orphei Calliopea, Lino formosus Apollo. |
|
058 |
Pan etiam, Arcadia mecum si iudice certet, |
|
059 |
Pan etiam Arcadia dicat se iudice victum. |
|
060 |
incipe, parve puer, risu cognoscere matrem |
|
061 |
(matri longa decem tulerunt fastidia menses) |
|
062 |
incipe, parve puer: qui non risere parenti, |
|
063 |
nec deus hunc mensa, dea nec dignata cubili est. |