Vox-Latina-Gottingensis

Scripta auctorum Latinorum

Publius Vergilius Maro

Ecloga IV

001

Sicelides Musae, paulo maiora canamus!

002

non omnis arbusta iuvant humilesque myricae

003

si canimus silvas, silvae sint consule dignae.

004

Ultima Cumaei venit iam carminis aetas;

005

magnus ab integro saeclorum nascitur ordo.

006

iam redit et virgo, redeunt Satumia regna,

007

iam nova progenies caelo demittitur alto.

008

tu modo nascenti puero, quo ferrea primum

009

desinet ac toto surget gens aurea mundo,

010

casta fave Lucina: tuus iam regnat Apollo.

011

teque adeo decus hoc aevi, te consule, inibit,

012

Pollio, et incipient magni procedere menses;

013

te duce, si qua manent sceleris vestigia nostri,

014

inrita perpetua solvent formidine terras.

015

ille deum vitam accipiet divisque videbit

016

permixtos heroas et ipse videbitur illis,

017

pacatumque reget patriis virtutibus orbem.

018

At tibi prima, puer, nullo munuscula cultu

019

errantis hederas passim cum baccare tellus

020

mixtaque ridenti colocasia fundet acantho.

021

ipsae lacte domum referent distenta capellae

022

ubera, nec magnos metuent armenta leones;

023

ipsa tibi blandos fundent cunabula flores.

024

occidet et serpens, et fallax herba veneni

025

occidet; Assyrium vulgo nascetur amomum.

026

at simul heroum laudes et facta parentis

027

iam legere et quae sit poteris cognoscere virtus,

028

molli paulatim flavescet campus arista,

029

incultisque rubens pendebit sentibus uva,

030

et durae quercus sudabunt roscida mella.

031

pauca tamen suberunt priscae vestigia fraudis,

032

quae temptare Thetim ratibus, quae cingere muris

033

oppida, quae iubeant telluri infindere sulcos.

034

alter erit tum Tiphys, et altera quae vehat Argo

035

delectos heroas; erunt etiam altera bella

036

atque iterum ad Troiam magnus mittetur Achilles.

037

hinc, ubi iam firmata virum te fecerit aetas,

038

cedet et ipse mari vector, nec nautica pinus

039

mutabit merces: omnis feret omnia tellus.

040

non rastros patietur humus, non vinea falcem;

041

robustus quoque iam tauris iuga solvet arator;

042

nec varios discet mentiri lana colores,

043

ipse sed in pratis aries iam suave rubenti

044

murice, iam croceo mutabit vellera luto;

045

sponte sua sandyx pascentis vestiet agnos.

046

'Talia saecla' suis dixerunt 'currite' fusis

047

concordes stabili fatorum numine Parcae.

048

adgredere o magnos (aderit iam tempus) honores,

049

cara deum suboles, magnum Iovis incrementum !

050

aspice convexo nutantem pondere mundum,

051

terrasque tractusque maris caelumque profundum:

052

aspice venturo laetentur ut omnia saeclo !

053

o mihi tum longae maneat pars ultima vitae,

054

spiritus et quantum sat erit tua dicere facta:

055

non me carminibus vincet nec Thracius Orpheus,

056

nec Linus, huic mater quamvis atque huic pater adsit,

057

Orphei Calliopea, Lino formosus Apollo.

058

Pan etiam, Arcadia mecum si iudice certet,

059

Pan etiam Arcadia dicat se iudice victum.

060

incipe, parve puer, risu cognoscere matrem

061

(matri longa decem tulerunt fastidia menses)

062

incipe, parve puer: qui non risere parenti,

063

nec deus hunc mensa, dea nec dignata cubili est.

Ecloga V