Vox-Latina-Gottingensis
Scripta auctorum Latinorum
Publius Vergilius Maro
Aeneis IX
|
001 |
Atque ea diversa penitus dum parte geruntur, |
|
002 |
Irim de caelo misit Saturnia Iuno (?) |
|
003 |
audacem ad Turnum. luco tum forte parentis |
|
004 |
Pilumni Turnus sacrata valle sedebat. |
|
005 |
ad quem sic roseo Thaumantias ore locuta est: |
|
006 |
"Turne, quod optanti divum promittere nemo |
|
007 |
auderet, volvenda dies en attulit ultro. |
|
008 |
Aeneas urbe et sociis et classe relicta |
|
009 |
sceptra Palatini sedemque petit Euandri. |
|
010 |
nec satis: extremas Corythi penetravit ad urbes |
|
011 |
Lydorumque manum, collectos armat agrestis. |
|
012 |
quid dubitas? nunc tempus equos, nunc poscere currus. |
|
013 |
rumpe moras omnis et turbata arripe castra." |
|
014 |
dixit, et in caelum paribus se sustulit alis |
|
015 |
ingentemque fuga secuit sub nubibus arcum. |
|
016 |
agnovit iuvenis duplicisque ad sidera palmas |
|
017 |
sustulit ac tali fugientem est voce secutus: |
|
018 |
"Iri, decus caeli, quis te mihi nubibus actam |
|
019 |
detulit in terras? unde haec tam clara repente |
|
020 |
tempestas? medium video discedere caelum |
|
021 |
palantisque polo stellas. sequor omina tanta, |
|
022 |
quisquis in arma vocas." et sic effatus ad undam |
|
023 |
processit summoque hausit de gurgite lymphas |
|
024 |
multa deos orans, oneravitque aethera votis. |
|
025 |
Iamque omnis campis exercitus ibat apertis |
|
026 |
dives equum, dives pictai vestis et auri - |
|
027 |
Messapus primas acies, postrema coercent |
|
028 |
Tyrrhidae iuvenes, medio dux agmine Turnus -, |
|
029 |
vertitur arma tenens et toto vertice supra est. |
|
030 |
ceu septem surgens sedatis amnibus altus |
|
031 |
per tacitum Ganges aut pingui flumine Nilus |
|
032 |
cum refluit campis et iam se condidit alveo. |
|
033 |
Hic subitam nigro glomerari pulvere nubem |
|
034 |
prospiciunt Teucri ac tenebras insurgere campis. |
|
035 |
primus ab adversa conclamat mole Caicus: |
|
036 |
"quis globus, o cives, caligine volvitur atra? |
|
037 |
ferte citi ferrum, date tela, ascendite muros, |
|
038 |
hostis adest heia!" ingenti clamore per omnis |
|
039 |
condunt se Teucri portas et moenia complent. |
|
040 |
namque ita discedens praeceperat optimus armis |
|
041 |
Aeneas: si qua interea fortuna fuisset, |
|
042 |
neu struere auderent aciem neu credere campo; |
|
043 |
castra modo et tutos servarent aggere muros. |
|
044 |
ergo etsi conferre manum pudor iraque monstrat, |
|
045 |
obiciunt portas tamen et praecepta facessunt, |
|
046 |
armatique cavis exspectant turribus hostem. |
|
047 |
Turnus, ut ante volans tardum praecessere agmen |
|
048 |
viginti lectis equitum comitatus et urbi |
|
049 |
improvisus adest (maculis quem Thracius albis |
|
050 |
portat equus cristaque tegit galea aurea rubra), |
|
051 |
"ecquis erit, mecum, iuvenes, qui primus in hostem - ? |
|
052 |
en," ait et iaculum attorquens emittit in auras, |
|
053 |
principium pugnae, et campo sese arduus infert. |
|
054 |
clamorem excipiunt socii fremituque sequuntur |
|
055 |
horrisono, Teucrum mirantur inertia corda, |
|
056 |
non aequo dare se campo, non obvia ferre |
|
057 |
arma viros, sed castra fovere. Huc turbidus atque huc |
|
058 |
lustrat equo muros aditumque per avia quaerit. |
|
059 |
ac veluti pleno lupus insidiatus ovili |
|
060 |
cum fremit ad caulas ventos perpessus et imbris |
|
061 |
nocte super media: tuti sub matribus agni |
|
062 |
balatum exercent, ille asper et improbus ira |
|
063 |
saevit in absentis, collecta fatigat edendi |
|
064 |
ex longo rabies et siccae sanguine fauces: |
|
065 |
haud aliter Rutulo muros et castra tuenti |
|
066 |
ignescunt irae; duris dolor ossibus ardet. |
|
067 |
qua temptet ratione aditus, et quae via clausos |
|
068 |
excutiat Teucros vallo atque effundat in aequor? |
|
069 |
classem, quae lateri castrorum adiuncta latebat, |
|
070 |
aggeribus saeptam circum et fluvialibus undis, |
|
071 |
invadit sociosque incendia poscit ovantis |
|
072 |
atque manum pinu flagranti fervidus implet. |
|
073 |
tum vero incumbunt (urget praesentia Turni), |
|
074 |
atque omnis facibus pubes accingitur atris. |
|
075 |
diripuere focos: piceum fert fumida lumen |
|
076 |
taeda et commixtam Volcanus ad astra favillam. |
|
077 |
Quis deus, o Musae, tam saeva incendia Teucris |
|
078 |
avertit? tantos ratibus quis depulit ignis? |
|
079 |
dicite. prisca fides facto, sed fama perennis. |
|
080 |
tempore quo primum Phrygia formabat in Ida |
|
081 |
Aeneas classem et pelagi petere alta parabat, |
|
082 |
ipsa deum fertur genetrix Berecyntia magnum |
|
083 |
vocibus his adfata Iovem: "da, nate, petenti, |
|
084 |
quod tua cara parens domito te poscit Olympo. |
|
085 |
(pinea silva mihi multos dilecta per annos,) |
|
086 |
lucus in arce fuit summa, quo sacra ferebant, |
|
087 |
nigranti picea trabibusque obscurus acernis: |
|
088 |
has ego Dardanio iuveni, cum classis egeret, |
|
089 |
laeta dedi; nunc sollicitam timor anxius angit. |
|
090 |
solve metus atque hoc precibus sine posse parentem |
|
091 |
ne cursu quassatae ullo neu turbine venti |
|
092 |
vincantur: prosit nostris in montibus ortas." |
|
093 |
filius huic contra, torquet qui sidera mundi: |
|
094 |
"o genetrix, quo fata vocas? aut quid petis istis? |
|
095 |
mortaline manu factae immortale carinae |
|
096 |
fas habeant? certusque incerta pericula lustret |
|
097 |
Aeneas? cui tanta deo permissa potestas? |
|
098 |
immo, ubi defunctae finem portusque tenebunt |
|
099 |
Ausonios olim, quaecumque evaserit undis |
|
100 |
Dardaniumque ducem Laurentia vexerit arva, |
|
101 |
mortalem eripiam formam magnique iubebo |
|
102 |
aequoris esse deas, quales Nereia Doto |
|
103 |
et Galatea secant spumantem pectore pontum." |
|
104 |
dixerat idque ratum Stygii per flumina fratris, |
|
105 |
per pice torrentis atraque voragine ripas |
|
106 |
adnuit, et totum nutu tremefecit Olympum. |
|
107 |
Ergo aderat promissa dies et tempora Parcae |
|
108 |
debita complerant, cum Turni iniuria Matrem |
|
109 |
admonuit ratibus sacris depellere taedas. |
|
110 |
hic primum nova lux oculis offulsit et ingens |
|
111 |
visus ab Aurora caelum transcurrere nimbus |
|
112 |
Idaeique chori; tum vox horrenda per auras |
|
113 |
excidit et Troum Rutulorumque agmina complet: |
|
114 |
"ne trepidate meas, Teucri, defendere navis |
|
115 |
neve armate manus; maria ante exurere Turno |
|
116 |
quam sacras dabitur pinus. vos ite solutae, |
|
117 |
ite deae pelagi: genetrix iubet." et sua quaeque |
|
118 |
continuo puppes abrumpunt vincula ripis |
|
119 |
delphinumque modo demersis aequora rostris |
|
120 |
ima petunt. hinc virgineae (mirabile monstrum) |
|
121 |
-quot prius aeratae steterant ad litora prorae- |
|
122 |
reddunt se totidem facies pontoque feruntur. |
|
123 |
Obstipuere animis Rutuli, conterritus ipse |
|
124 |
turbatis Messapus equis, cunctatur et amnis |
|
125 |
rauca sonans revocatque pedem Tiberinus ab alto. |
|
126 |
at non audaci Turno fiducia cessit; |
|
127 |
ultro animos tollit dictis atque increpat ultro: |
|
128 |
"Troianos haec monstra petunt, his Iuppiter ipse |
|
129 |
auxilium solitum eripuit: non tela neque ignis |
|
130 |
exspectant Rutulos. ergo maria invia Teucris. |
|
131 |
nec spes ulla fugae: rerum pars altera adempta est, |
|
132 |
terra autem in nostris manibus, tot milia gentes |
|
133 |
arma ferunt Italae. nil me fatalia terrent, |
|
134 |
si qua Phryges prae se iactant, responsa deorum: |
|
135 |
sat fatis Venerique datum, tetigere quod arva |
|
136 |
fertilis Ausoniae Troes. sunt et mea contra |
|
137 |
fata mihi, ferro sceleratam exscindere gentem |
|
138 |
coniuge praerepta; nec solos tangit Atridas |
|
139 |
iste dolor, solisque licet capere arma Mycenis. |
|
140 |
"sed periisse semel satis est ": peccare fuisset |
|
141 |
ante satis, penitus modo non genus omne perosos |
|
142 |
femineum. quibus haec medii fiducia valli |
|
143 |
fossarumque morae, leti discrimina parva, |
|
144 |
dant animos. at non viderunt moenia Troiae |
|
145 |
Neptuni fabricata manu considere in ignis? |
|
146 |
sed vos, o lecti, ferro quis scindere vallum |
|
147 |
apparat et mecum invadit trepidantia castra? |
|
148 |
non armis mihi Volcani, non mille carinis |
|
149 |
est opus in Teucros. addant se protinus omnes |
|
150 |
Etrusci socios. tenebras et inertia furta |
|
151 |
Palladii caesis summae custodibus arcis |
|
152 |
ne timeant, nec equi caeca condemur in alvo: |
|
153 |
luce palam certum est igni circumdare muros. |
|
154 |
haud sibi cum Danais rem faxo et pube Pelasga |
|
155 |
esse ferant, decimum quos distulit Hector in annum. |
|
156 |
nunc adeo, melior quoniam pars acta diei, |
|
157 |
quod superest, laeti bene gestis corpora rebus |
|
158 |
procurate, viri, et pugnam sperate parari." |
|
159 |
interea vigilum excubiis obsidere portas |
|
160 |
cura datur Messapo et moenia cingere flammis. |
|
161 |
bis septem Rutuli muros qui milite servent |
|
162 |
delecti, ast illos centeni quemque sequuntur |
|
163 |
purpurei cristis iuvenes auroque corusci. |
|
164 |
discurrunt variantque vices, fusique per herbam |
|
165 |
indulgent vino et vertunt crateras aenos. |
|
166 |
conlucent ignes, noctem custodia ducit |
|
167 |
insomnem ludo. |
|
168 |
Haec super e vallo prospectant Troes et armis |
|
169 |
alta tenent, nec non trepidi formidine portas |
|
170 |
explorant pontisque et propugnacula iungunt, |
|
171 |
tela gerunt. instat Mnestheus acerque Serestus, |
|
172 |
quos pater Aeneas, si quando adversa vocarent, |
|
173 |
rectores iuvenum et rerum dedit esse magistros. |
|
174 |
omnis per muros legio sortita periclum |
|
175 |
excubat exercetque vices, quod cuique tuendum est. |
|
176 |
Nisus erat portae custos, acerrimus armis, |
|
177 |
Hyrtacides, comitem Aeneae quem miserat Ida |
|
178 |
venatrix iaculo celerem levibusque sagittis; |
|
179 |
et iuxta comes Euryalus, quo pulchrior alter |
|
180 |
non fuit Aeneadum Troiana neque induit arma, |
|
181 |
ora puer prima signans intonsa iuventa. |
|
182 |
his amor unus erat pariterque in bella ruebant: |
|
183 |
tum quoque communi portam statione tenebant. |
|
184 |
Nisus ait: "dine hunc ardorem mentibus addunt, |
|
185 |
Euryale, an sua cuique deus fit dira cupido? |
|
186 |
aut pugnam aut aliquid iamdudum invadere magnum |
|
187 |
mens agitat mihi, nec placida contenta quiete est. |
|
188 |
cernis quae Rutulos habeat fiducia rerum: |
|
189 |
lumina rara micant, somno vinoque soluti |
|
190 |
procubuere, silent late loca. percipe porro |
|
191 |
quid dubitem et quae nunc animo sententia surgat. |
|
192 |
Aenean acciri omnes, populusque patresque, |
|
193 |
exposcunt, mittique viros qui certa reportent. |
|
194 |
si tibi quae posco promittunt (nam mihi facti |
|
195 |
fama sat est), tumulo videor reperire sub illo |
|
196 |
posse viam ad muros et moenia Pallantea." |
|
197 |
obstipuit magno laudum percussus amore |
|
198 |
Euryalus, simul his ardentem adfatur amicum: |
|
199 |
"mene igitur socium summis adiungere rebus, |
|
200 |
Nise, fugis? solum te in tanta pericula mittam? |
|
201 |
non ita me genitor, bellis adsuetus Opheltes, |
|
202 |
Argolicum terrorem inter Troiaeque labores |
|
203 |
sublatum erudiit, nec tecum talia gessi |
|
204 |
magnanimum Aenean et fata extrema secutus: |
|
205 |
est hic, est animus lucis contemptor et istum |
|
206 |
qui vita bene credat emi, quo tendis, honorem." |
|
207 |
Nisus ad haec: "equidem de te nil tale verebar, |
|
208 |
nec fas, non: ita me referat tibi magnus ovantem |
|
209 |
Iuppiter aut quicumque oculis haec aspicit aequis. |
|
210 |
sed si quis (quae multa vides discrimine tali) |
|
211 |
si quis in adversum rapiat casusve deusve, |
|
212 |
te superesse velim, tua vita dignior aetas. |
|
213 |
sit qui me raptum pugna pretiove redemptum |
|
214 |
mandet humo, solita aut si qua id Fortuna vetabit, |
|
215 |
absenti ferat inferias decoretque sepulcro. |
|
216 |
neu matri miserae tanti sim causa doloris, |
|
217 |
quae te sola, puer, multis e matribus ausa |
|
218 |
persequitur, magni nec moenia curat Acestae." |
|
219 |
ille autem: "causas nequiquam nectis inanis |
|
220 |
nec mea iam mutata loco sententia cedit. |
|
221 |
acceleremus" ait, vigiles simul excitat. illi |
|
222 |
succedunt servantque vices: statione relicta |
|
223 |
ipse comes Niso graditur regemque requirunt. |
|
224 |
Cetera per terras omnis animalia somno |
|
225 |
laxabant curas et corda oblita laborum: |
|
226 |
ductores Teucrum primi, delecta iuventus, |
|
227 |
consilium summis regni de rebus habebant, |
|
228 |
quid facerent quisve Aeneae iam nuntius esset. |
|
229 |
stant longis adnixi hastis et scuta tenentes |
|
230 |
castrorum et campi medio. tum Nisus et una |
|
231 |
Euryalus confestim alacres admittier orant, |
|
232 |
rem magnam pretiumque morae fore. primus Iulus |
|
233 |
accepit trepidos ac Nisum dicere iussit. |
|
234 |
tum sic Hyrtacides: "audite o mentibus aequis, |
|
235 |
Aeneadae, neve haec nostris spectentur ab annis |
|
236 |
quae ferimus. Rutuli somno vinoque soluti |
|
237 |
conticuere: locum insidiis conspeximus ipsi, |
|
238 |
qui patet in bivio portae quae proxima ponto; |
|
239 |
interrupti ignes aterque ad sidera fumus |
|
240 |
erigitur: si fortuna permittitis uti, |
|
241 |
quaesitum Aenean et moenia Pallantea, |
|
242 |
mox hic cum spoliis ingenti caede peracta |
|
243 |
adfore cernetis. nec nos via fallit euntis: |
|
244 |
vidimus obscuris primam sub vallibus urbem |
|
245 |
venatu adsiduo et totum cognovimus amnem." |
|
246 |
hic annis gravis atque animi maturus Aletes: |
|
247 |
"di patrii, quorum semper sub numine Troia est, |
|
248 |
non tamen omnino Teucros delere paratis, |
|
249 |
cum talis animos iuvenum et tam certa tulistis |
|
250 |
pectora." - sic memorans umeros dextrasque tenebat |
|
251 |
amborum et vultum lacrimis atque ora rigabat. - |
|
252 |
"quae vobis, quae digna, viri, pro laudibus istis |
|
253 |
praemia posse rear solvi? pulcherrima primum |
|
254 |
di moresque dabunt vestri: tum cetera reddet |
|
255 |
actutum pius Aeneas atque integer aevi |
|
256 |
Ascanius meriti tanti non immemor umquam." |
|
257 |
"immo ego vos, cui sola salus genitore reducto," |
|
258 |
excipit Ascanius "per magnos, Nise, penatis |
|
259 |
Assaracique larem et canae penetralia Vestae |
|
260 |
obtestor, quaecumque mihi fortuna fidesque est, |
|
261 |
in vestris pono gremiis: revocate parentem, |
|
262 |
reddite conspectum; nihil illo triste recepto. |
|
263 |
bina dabo argento perfecta atque aspera signis |
|
264 |
pocula, devicta genitor quae cepit Arisba, |
|
265 |
et tripodas geminos, auri duo magna talenta, |
|
266 |
cratera antiquum quem dat Sidonia Dido. |
|
267 |
si vero capere Italiam sceptrisque potiri |
|
268 |
contigerit victori et praedae dicere sortem: |
|
269 |
vidisti, quo Turnus equo, quibus ibat in armis |
|
270 |
aureus; ipsum illum, clipeum cristasque rubentis |
|
271 |
excipiam sorti, iam nunc tua praemia, Nise. |
|
272 |
praeterea bis sex genitor lectissima matrum |
|
273 |
corpora captivosque dabit suaque omnibus arma, |
|
274 |
insuper his campi quod rex habet ipse Latinus. |
|
275 |
te vero, mea quem spatiis propioribus aetas |
|
276 |
insequitur, venerande puer, iam pectore toto |
|
277 |
accipio et comitem casus complector in omnis. |
|
278 |
nulla meis sine te quaeretur gloria rebus: |
|
279 |
seu pacem seu bella geram, tibi maxima rerum |
|
280 |
verborumque fides." contra quem talia fatur |
|
281 |
Euryalus: "me nulla dies tam fortibus ausis |
|
282 |
dissimilem arguerit; tantum fortuna secunda |
|
283 |
haud adversa cadat. sed te super omnia dona |
|
284 |
unum oro: genetrix Priami de gente vetusta |
|
285 |
est mihi, quam miseram tenuit non Ilia tellus |
|
286 |
mecum excedentem, non moenia regis Acestae. |
|
287 |
hanc ego nunc ignaram huius quodcumque pericli est |
|
288 |
inque salutatam linquo (nox et tua testis |
|
289 |
dextera) quod nequeam lacrimas perferre parentis. |
|
290 |
at tu, oro, solare inopem et succurre relictae. |
|
291 |
hanc sine me spem ferre tui, audentior ibo |
|
292 |
in casus omnis." percussa mente dedere |
|
293 |
Dardanidae lacrimas, ante omnis pulcher Iulus, |
|
294 |
atque animum patriae strinxit pietatis imago. |
|
295 |
tum sic effatur: |
|
296 |
"sponde digna tuis ingentibus omnia coeptis. |
|
297 |
namque erit ista mihi genetrix nomenque Creusae |
|
298 |
solum defuerit, nec partum gratia talem |
|
299 |
parva manet. casus factum quicumque sequentur, |
|
300 |
per caput hoc iuro, per quod pater ante solebat: |
|
301 |
quae tibi polliceor reduci rebusque secundis, |
|
302 |
haec eadem matrique tuae generique manebunt." |
|
303 |
sic ait inlacrimans; umero simul exuit ensem |
|
304 |
auratum, mira quem fecerat arte Lycaon |
|
305 |
Gnosius atque habilem vagina aptarat eburna. |
|
306 |
dat Niso Mnestheus pellem horrentisque leonis |
|
307 |
exuvias, galeam fidus permutat Aletes. |
|
308 |
protinus armati incedunt; quos omnis euntis |
|
309 |
primorum manus ad portas, iuvenumque senumque, |
|
310 |
prosequitur votis. nec non et pulcher Iulus, |
|
311 |
ante annos animumque gerens curamque virilem, |
|
312 |
multa patri mandata dabat portanda; sed aurae |
|
313 |
omnia discerpunt et nubibus inrita donant. |
|
314 |
Egressi superant fossas noctisque per umbram |
|
315 |
castra inimica petunt, multis tamen ante futuri |
|
316 |
exitio. passim somno vinoque per herbam |
|
317 |
corpora fusa vident, arrectos litore currus, |
|
318 |
inter lora rotasque viros, simul arma iacere, |
|
319 |
vina simul. prior Hyrtacides sic ore locutus: |
|
320 |
"Euryale, audendum dextra: nunc ipsa vocat res. |
|
321 |
hac iter est. tu, ne qua manus se attollere nobis |
|
322 |
a tergo possit, custodi et consule longe; |
|
323 |
haec ego vasta dabo et lato te limite ducam." |
|
324 |
sic memorat vocemque premit, simul ense superbum |
|
325 |
Rhamnetem adgreditur, qui forte tapetibus altis |
|
326 |
exstructus toto proflabat pectore somnum, |
|
327 |
rex idem et regi Turno gratissimus augur, |
|
328 |
sed non augurio potuit depellere pestem. |
|
329 |
tris iuxta famulos temere inter tela iacentis |
|
330 |
armigerumque Remi premit aurigamque sub ipsis |
|
331 |
nactus equis ferroque secat pendentia colla; |
|
332 |
tum caput ipsi aufert domino truncumque relinquit |
|
333 |
sanguine singultantem: atro tepefacta cruore |
|
334 |
terra torique madent. nec non Lamyrumque Lamumque |
|
335 |
et iuvenem Serranum, illa qui plurima nocte |
|
336 |
luserat, insignis facie, multoque iacebat |
|
337 |
membra deo victus; felix, si protinus illum |
|
338 |
aequasset nocti ludum in lucemque tulisset. |
|
339 |
impastus ceu plena leo per ovilia turbans |
|
340 |
(suadet enim vesana fames) manditque trahitque |
|
341 |
molle pecus mutumque metu, fremit ore cruento: |
|
342 |
nec minor Euryali caedes; incensus et ipse |
|
343 |
perfurit ac multam in medio sine nomine plebem, |
|
344 |
Fadumque Herbesumque subit Rhoetumque Abarimque |
|
345 |
ignaros; Rhoetum vigilantem et cuncta videntem, |
|
346 |
sed magnum metuens se post cratera tegebat. |
|
347 |
pectore in adverso totum cui comminus ensem |
|
348 |
condidit adsurgenti et multa morte recepit |
|
349 |
purpureum: vomit ille animam et cum sanguine mixta |
|
350 |
vina refert moriens, hic furto fervidus instat. |
|
351 |
iamque ad Messapi socios tendebat; ibi ignem |
|
352 |
deficere extremum et religatos rite videbat |
|
353 |
carpere gramen equos: breviter cum talia Nisus |
|
354 |
(sensit enim nimia caede atque cupidine ferri) |
|
355 |
"absistamus" ait, "nam lux inimica propinquat. |
|
356 |
poenarum exhaustum satis est, via facta per hostis.' |
|
357 |
multa virum solido argento perfecta relinquunt |
|
358 |
armaque craterasque simul pulchrosque tapetas. |
|
359 |
Euryalus phaleras Rhamnetis et aurea bullis |
|
360 |
cingula, Tiburti Remulo ditissimus olim |
|
361 |
quae mittit dona, hospitio cum iungeret absens, |
|
362 |
Caedicus; ille suo moriens dat habere nepoti; |
|
363 |
post mortem bello Rutuli pugnaque potiti; |
|
364 |
haec rapit atque umeris nequiquam fortibus aptat. |
|
365 |
tum galeam Messapi habilem cristisque decoram |
|
366 |
induit. excedunt castris et tuta capessunt. |
|
367 |
Interea praemissi equites ex urbe Latina, |
|
368 |
cetera dum legio campis instructa moratur, |
|
369 |
ibant et Turno regi responsa ferebant, |
|
370 |
ter centum, scutati omnes, Volcente magistro. |
|
371 |
iamque propinquabant castris murosque subibant |
|
372 |
cum procul hos laevo flectentis limite cernunt, |
|
373 |
et galea Euryalum sublustri noctis in umbra |
|
374 |
prodidit immemorem radiisque adversa refulsit. |
|
375 |
haud temere est visum. conclamat ab agmine Volcens: |
|
376 |
"state, viri. quae causa viae? quive estis in armis? |
|
377 |
quove tenetis iter?" nihil illi tendere contra, |
|
378 |
sed celerare fugam in silvas et fidere nocti. |
|
379 |
obiciunt equites sese ad divortia nota |
|
380 |
hinc atque hinc, omnemque abitum custode coronant. |
|
381 |
silva fuit late dumis atque ilice nigra |
|
382 |
horrida, quam densi complerant undique sentes, |
|
383 |
rara per occultos lucebat semita callis. |
|
384 |
Euryalum tenebrae ramorum onerosaque praeda |
|
385 |
impediunt, fallitque timor regione viarum, |
|
386 |
Nisus abit; iamque imprudens evaserat hostis |
|
387 |
atque locos qui post Albae de nomine dicti |
|
388 |
Albani (tum rex stabula alta Latinus habebat), |
|
389 |
ut stetit et frustra absentem respexit amicum: |
|
390 |
"Euryale infelix, qua te regione reliqui? |
|
391 |
quave sequar?" rursus perplexum iter omne revolvens |
|
392 |
fallacis silvae simul et vestigia retro |
|
393 |
observata legit dumisque silentibus errat. |
|
394 |
audit equos, audit strepitus et signa sequentum. |
|
395 |
nec longum in medio tempus, cum clamor ad auris |
|
396 |
pervenit ac videt Euryalum, quem iam manus omnis |
|
397 |
fraude loci et noctis, subito turbante tumultu, |
|
398 |
oppressum rapit et conantem plurima frustra. |
|
399 |
quid faciat? qua vi iuvenem, quibus audeat armis |
|
400 |
eripere? an sese medios moriturus in ensis |
|
401 |
inferat et pulchram properet per vulnera mortem? |
|
402 |
ocius adducto torquens hastile lacerto |
|
403 |
suspiciens altam Lunam sic voce precatur: |
|
404 |
"tu, dea, tu praesens nostro succurre labori, |
|
405 |
astrorum decus et nemorum Latonia custos. |
|
406 |
si qua tuis umquam pro me pater Hyrtacus aris |
|
407 |
dona tulit, si qua ipse meis venatibus auxi |
|
408 |
suspendive tholo aut sacra ad fastigia fixi, |
|
409 |
hunc sine me turbare globum et rege tela per auras." |
|
410 |
dixerat et toto conixus corpore ferrum |
|
411 |
conicit. hasta volans noctis diverberat umbras |
|
412 |
et venit aversi in tergum Sulmonis ibique |
|
413 |
frangitur, ac fisso transit praecordia ligno. |
|
414 |
volvitur ille vomens calidum de pectore flumen |
|
415 |
frigidus et longis singultibus ilia pulsat. |
|
416 |
diversi circumspiciunt. hoc acrior idem |
|
417 |
ecce aliud summa telum librabat ab aure. |
|
418 |
dum trepidant, it hasta Tago per tempus utrumque |
|
419 |
stridens traiectoque haesit tepefacta cerebro. |
|
420 |
saevit atrox Volcens nec teli conspicit usquam |
|
421 |
auctorem nec quo se ardens immittere possit. |
|
422 |
"tu tamen interea calido mihi sanguine poenas |
|
423 |
persolves amborum" inquit; simul ense recluso |
|
424 |
ibat in Euryalum. tum vero exterritus, amens, |
|
425 |
conclamat Nisus nec se celare tenebris |
|
426 |
amplius aut tantum potuit perferre dolorem: |
|
427 |
"me, me, adsum qui feci, in me convertite ferrum, |
|
428 |
o Rutuli! mea fraus omnis, nihil iste nec ausus |
|
429 |
nec potuit; caelum hoc et conscia sidera testor"; |
|
430 |
- tantum infelicem nimium dilexit amicum. |
|
431 |
talia dicta dabat, sed viribus ensis adactus |
|
432 |
transabiit costas et candida pectora rumpit. |
|
433 |
volvitur Euryalus leto, pulchrosque per artus |
|
434 |
it cruor inque umeros cervix conlapsa recumbit: |
|
435 |
purpureus veluti cum flos succisus aratro |
|
436 |
languescit moriens, lassove papavera collo |
|
437 |
demisere caput pluvia cum forte gravantur. |
|
438 |
at Nisus ruit in medios solumque per omnis |
|
439 |
Volcentem petit, in solo Volcente moratur. |
|
440 |
quem circum glomerati hostes hinc comminus atque hinc |
|
441 |
proturbant. instat non setius ac rotat ensem |
|
442 |
fulmineum, donec Rutuli clamantis in ore |
|
443 |
condidit adverso et moriens animam abstulit hosti. |
|
444 |
tum super exanimum sese proiecit amicum |
|
445 |
confossus, placidaque ibi demum morte quievit. |
|
446 |
Fortunati ambo! si quid mea carmina possunt, |
|
447 |
nulla dies umquam memori vos eximet aevo, |
|
448 |
dum domus Aeneae Capitoli immobile saxum |
|
449 |
accolet imperiumque pater Romanus habebit. |
|
450 |
Victores praeda Rutuli spoliisque potiti |
|
451 |
Volcentem exanimum flentes in castra ferebant. |
|
452 |
nec minor in castris luctus Rhamnete reperto |
|
453 |
exsangui et primis una tot caede peremptis, |
|
454 |
Serranoque Numaque. ingens concursus ad ipsa |
|
455 |
corpora seminecisque viros, tepidaque recentem |
|
456 |
caede locum et plenos spumanti sanguine rivos. |
|
457 |
agnoscunt spolia inter se galeamque nitentem |
|
458 |
Messapi et multo phaleras sudore receptas. |
|
459 |
Et iam prima novo spargebat lumine terras |
|
460 |
Tithoni croceum linquens Aurora cubile: |
|
461 |
iam sole infuso, iam rebus luce retectis |
|
462 |
Turnus in arma viros armis circumdatus ipse |
|
463 |
suscitat, aeratasque acies in proelia cogit |
|
464 |
quisque suas, variisque acuunt rumoribus iras. |
|
465 |
quin ipsa arrectis (visu miserabile) in hastis |
|
466 |
praefigunt capita et multo clamore sequuntur |
|
467 |
Euryali et Nisi. |
|
468 |
Aeneadae duri murorum in parte sinistra |
|
469 |
opposuere aciem (nam dextera cingitur amni), |
|
470 |
ingentisque tenent fossas et turribus altis |
|
471 |
stant maesti; simul ora virum praefixa movebant |
|
472 |
nota nimis miseris atroque fluentia tabo. |
|
473 |
Interea pavidam volitans pennata per urbem |
|
474 |
nuntia Fama ruit matrisque adlabitur auris |
|
475 |
Euryali. at subitus miserae calor ossa reliquit, |
|
476 |
excussi manibus radii revolutaque pensa. |
|
477 |
evolat infelix et femineo ululatu |
|
478 |
scissa comam muros amens atque agmina cursu |
|
479 |
prima petit, non illa virum, non illa pericli |
|
480 |
telorumque memor, caelum dehinc questibus implet |
|
481 |
"hunc ego te, Euryale, aspicio? tune ille senectae |
|
482 |
sera meae requies, potuisti linquere solam, |
|
483 |
crudelis? nec te sub tanta pericula missum |
|
484 |
adfari extremum miserae data copia matri? |
|
485 |
heu, terra ignota canibus data praeda Latinis |
|
486 |
alitibusque iaces! nec te, tua funera, mater |
|
487 |
produxi pressive oculos aut vulnera lavi, |
|
488 |
veste tegens tibi quam noctes festina diesque |
|
489 |
urgebam, et tela curas solabar anilis. |
|
490 |
quo sequar? aut quae nunc artus avulsaque membra |
|
491 |
et funus lacerum tellus habet? hoc mihi de te, |
|
492 |
nate, refers? hoc sum terraque marique secuta? |
|
493 |
figite me, si qua est pietas, in me omnia tela |
|
494 |
conicite, o Rutuli, me primam absumite ferro; |
|
495 |
aut tu, magne pater divum, miserere, tuoque |
|
496 |
invisum hoc detrude caput sub Tartara telo, |
|
497 |
quando aliter nequeo crudelem abrumpere vitam." |
|
498 |
hoc fletu concussi animi, maestusque per omnis |
|
499 |
it gemitus, torpent infractae ad proelia vires. |
|
500 |
illam incendentem luctus Idaeus et Actor |
|
501 |
Ilionei monitu et multum lacrimantis luli |
|
502 |
corripiunt interque manus sub tecta reponunt. |
|
503 |
At tuba terribilem sonitum procul aere canoro |
|
504 |
increpuit, sequitur clamor caelumque remugit. |
|
505 |
accelerant acta pariter testudine Volsci |
|
506 |
et fossas implere parant ac vellere vallum. |
|
507 |
quaerunt pars aditum et scalis ascendere muros, |
|
508 |
qua rara est acies interlucetque corona |
|
509 |
non tam spissa viris. telorum effundere contra |
|
510 |
omne genus Teucri ac duris detrudere contis, |
|
511 |
adsueti longo muros defendere bello. |
|
512 |
saxa quoque infesto volvebant pondere, si qua |
|
513 |
possent tectam aciem perrumpere, cum tamen omnis |
|
514 |
ferre iuvat subter densa testudine casus. |
|
515 |
nec iam sufficiunt. nam qua globus imminet ingens, |
|
516 |
immanem Teucri molem volvuntque ruuntque, |
|
517 |
quae stravit Rutulos late armorumque resolvit |
|
518 |
tegmina. nec curant caeco contendere Marte |
|
519 |
amplius audaces Rutuli, sed pellere vallo |
|
520 |
missilibus certant. |
|
521 |
parte alia horrendus visu quassabat Etruscam |
|
522 |
pinum et fumiferos infert Mezentius ignis; |
|
523 |
at Messapus equum domitor, Neptunia proles, |
|
524 |
rescindit vallum et scalas in moenia poscit. |
|
525 |
Vos, o Calliope, precor, aspirate canenti |
|
526 |
quas ibi tum ferro strages, quae funera Turnus |
|
527 |
ediderit, quem quisque virum demiserit Orco, |
|
528 |
et mecum ingentis oras evolvite belli. |
|
529 |
et meministis enim, divae, et memorare potestis. |
|
530 |
Turris erat vasto suspectu et pontibus altis, |
|
531 |
opportuna loco, summis quam viribus omnes |
|
532 |
expugnare Itali summaque evertere opum vi |
|
533 |
certabant, Troes contra defendere saxis |
|
534 |
perque cavas densi tela intorquere fenestras. |
|
535 |
princeps ardentem coniecit lampada Turnus |
|
536 |
et flammam adfixit lateri, quae plurima vento |
|
537 |
corripuit tabulas et postibus haesit adesis. |
|
538 |
turbati trepidare intus frustraque malorum |
|
539 |
velle fugam. dum se glomerant retroque residunt |
|
540 |
in partem quae peste caret, tum pondere turris |
|
541 |
procubuit subito et caelum tonat omne fragore. |
|
542 |
semineces ad terram immani mole secuta |
|
543 |
confixique suis telis et pectora duro |
|
544 |
transfossi ligno veniunt. vix unus Helenor |
|
545 |
et Lycus elapsi; quorum primaevus Helenor, |
|
546 |
Maeonio regi quem serva Licymnia furtim |
|
547 |
sustulerat vetitisque ad Troiam miserat armis, |
|
548 |
ense levis nudo parmaque inglorius alba. |
|
549 |
isque ubi se Turni media inter milia vidit, |
|
550 |
hinc acies atque hinc acies astare Latinas, |
|
551 |
ut fera, quae densa venantum saepta corona |
|
552 |
contra tela furit seseque haud nescia morti |
|
553 |
inicit et saltu supra venabula fertur - |
|
554 |
haud aliter iuvenis medios moriturus in hostis |
|
555 |
inruit et qua tela videt densissima tendit. |
|
556 |
at pedibus longe melior Lycus inter et hostis |
|
557 |
inter et arma fuga muros tenet, altaque certat |
|
558 |
prendere tecta manu sociumque attingere dextras. |
|
559 |
quem Turnus pariter cursu teloque secutus |
|
560 |
increpat his victor: "nostrasne evadere, demens, |
|
561 |
sperasti te posse manus?" simul arripit ipsum |
|
562 |
pendentem et magna muri cum parte revellit: |
|
563 |
qualis ubi aut leporem aut candenti corpore cycnum |
|
564 |
sustulit alta petens pedibus Iovis armiger uncis, |
|
565 |
quaesitum aut matri multis balatibus agnum |
|
566 |
Martius a stabulis rapuit lupus. undique clamor |
|
567 |
tollitur: invadunt et fossas aggere complent, |
|
568 |
ardentis taedas alii ad fastigia iactant. |
|
569 |
Ilioneus saxo atque ingenti fragmine montis |
|
570 |
Lucetium portae subeuntem ignisque ferentem, |
|
571 |
Emathiona Liger, Corynaeum sternit Asilas, |
|
572 |
hic iaculo bonus, hic longe fallente sagitta, |
|
573 |
Ortygium Caeneus, victorem Caenea Turnus, |
|
574 |
Turnus Ityn Cloniumque, Dioxippum Promolumque |
|
575 |
et Sagarim et summis stantem pro turribus Idan, |
|
576 |
Privernum Capys. hunc primo levis hasta Themillae |
|
577 |
strinxerat, ille manum proiecto tegmine demens |
|
578 |
ad vulnus tulit; ergo alis adlapsa sagitta |
|
579 |
et laevo adfixa est lateri manus, abditaque intus |
|
580 |
spiramenta animae letali vulnere rupit. |
|
581 |
stabat in egregiis Arcentis filius armis |
|
582 |
pictus acu chlamydem et ferrugine clarus Hibera, |
|
583 |
insignis facie, genitor quem miserat Arcens |
|
584 |
eductum Martis luco Symaethia circum |
|
585 |
flumina, pinguis ubi et placabilis ara Palici: |
|
586 |
stridentem fundam positis Mezentius hastis |
|
587 |
ipse ter adducta circum caput egit habena |
|
588 |
et media adversi liquefacto tempora plumbo |
|
589 |
diffidit ac multa porrectum extendit harena. |
|
590 |
Tum primum bello celerem intendisse sagittam |
|
591 |
dicitur ante feras solitus temere fugacis |
|
592 |
Ascanius, fortemque manu fudisse Numanum, |
|
593 |
cui Remulo cognomen erat, Turnique minorem |
|
594 |
germanam nuper thalamo sociatus habebat. |
|
595 |
is primam ante aciem digna atque indigna relatu |
|
596 |
vociferans tumidusque novo praecordia regno |
|
597 |
ibat et ingentem sese clamore ferebat: |
|
598 |
"non pudet obsidione iterum valloque teneri, |
|
599 |
bis capti Phryges, et morti praetendere muros? |
|
600 |
en qui nostra sibi bello conubia poscunt! |
|
601 |
quis deus Italiam, quae vos dementia adegit? |
|
602 |
non hic Atridae nec fandi fictor Ulixes: |
|
603 |
durum a stirpe genus natos ad flumina primum |
|
604 |
deferimus saevoque gelu duramus et undis; |
|
605 |
venatu invigilant pueri silvasque fatigant, |
|
606 |
flectere ludus equos et spicula tendere cornu. |
|
607 |
at patiens operum parvoque adsueta iuventus |
|
608 |
aut rastris terram domat aut quatit oppida bello. |
|
609 |
omne aevum ferro teritur, versaque iuvencum |
|
610 |
terga fatigamus hasta, nec tarda senectus |
|
611 |
debilitat viris animi mutatque vigorem: |
|
612 |
canitiem galea premimus, semperque recentis |
|
613 |
comportare iuvat praedas et vivere rapto. |
|
614 |
vobis picta croco et fulgenti murice vestis, |
|
615 |
desidiae cordi, iuvat indulgere choreis, |
|
616 |
et tunicae manicas et habent redimicula mitrae. |
|
617 |
o vere Phrygiae, neque enim Phryges, ite per alta |
|
618 |
Dindyma, ubi adsuetis biforem dat tibia cantum. |
|
619 |
tympana vos buxusque vocat Berecyntia Matris |
|
620 |
Idaeae, sinite arma viris et cedite ferro." |
|
621 |
Talia iactantem dictis ac dira canentem |
|
622 |
non tulit Ascanius, nervoque obversus equino |
|
623 |
intendit telum diversaque bracchia ducens |
|
624 |
constitit, ante Iovem supplex per vota precatus: |
|
625 |
"Iuppiter omnipotens, audacibus adnue coeptis. |
|
626 |
ipse tibi ad tua templa feram sollemnia dona, |
|
627 |
et statuam ante aras aurata fronte iuvencum |
|
628 |
candentem pariterque caput cum matre ferentem, |
|
629 |
iam cornu petat et pedibus qui spargat harenam." |
|
630 |
audiit et caeli genitor de parte serena |
|
631 |
intonuit laevum, sonat una fatifer arcus. |
|
632 |
effugit horrendum stridens adducta sagitta |
|
633 |
perque caput Remuli venit et cava tempora ferro |
|
634 |
traicit. "i, verbis virtutem inlude superbis! |
|
635 |
bis capti Phryges haec Rutulis responsa remittunt." |
|
636 |
hoc tantum Ascanius. Teucri clamore sequuntur |
|
637 |
laetitiaque fremunt animosque ad sidera tollunt. |
|
638 |
Aetheria tum forte plaga crinitus Apollo |
|
639 |
desuper Ausonias acies urbemque videbat |
|
640 |
nube sedens, atque his victorem adfatur Iulum: |
|
641 |
"macte nova virtute, puer, sic itur ad astra, |
|
642 |
dis genite et geniture deos. iure omnia bella |
|
643 |
gente sub Assaraci fato ventura resident, |
|
644 |
nec te Troia capit." simul haec effatus ab alto |
|
645 |
aethere se mittit, spirantis dimovet auras |
|
646 |
Ascaniumque petit. formam tum vertitur oris |
|
647 |
antiquum in Buten. hic Dardanio Anchisae |
|
648 |
armiger ante fuit fidusque ad limina custos; |
|
649 |
tum comitem Ascanio pater addidit. ibat Apollo |
|
650 |
omnia longaevo similis vocemque coloremque |
|
651 |
et crinis albos et saeva sonoribus arma, |
|
652 |
atque his ardentem dictis adfatur Iulum: |
|
653 |
"sit satis, Aenide, telis impune Numanum |
|
654 |
oppetiisse tuis; primam hanc tibi magnus Apollo |
|
655 |
concedit laudem et paribus non invidet armis; |
|
656 |
cetera parce, puer, bello." sic orsus Apollo |
|
657 |
mortalis medio aspectus sermone reliquit |
|
658 |
et procul in tenuem ex oculis evanuit auram. |
|
659 |
agnovere deum proceres divinaque tela |
|
660 |
Dardanidae pharetramque fuga sensere sonantem. |
|
661 |
ergo avidum pugnae dictis ac numine Phoebi |
|
662 |
Ascanium prohibent, ipsi in certamina rursus |
|
663 |
succedunt animasque in aperta pericula mittunt. |
|
664 |
it clamor totis per propugnacula muris, |
|
665 |
intendunt acris arcus amentaque torquent. |
|
666 |
sternitur omne solum telis, tum scuta cavaeque |
|
667 |
dant sonitum flictu galeae, pugna aspera surgit: |
|
668 |
quantus ab occasu veniens pluvialibus Haedis |
|
669 |
verberat imber humum, quam multa grandine nimbi |
|
670 |
in vada praecipitant, cum Iuppiter horridus austris |
|
671 |
torquet aquosam hiemem et caelo cava nubila rumpit. |
|
672 |
Pandarus et Bitias, Idaeo Alcanore creti, |
|
673 |
quos Iovis eduxit luco silvestris Iaera |
|
674 |
abietibus iuvenes patriis et montibus aequos, |
|
675 |
portam, quae ducis imperio commissa, recludunt |
|
676 |
freti armis, ultroque invitant moenibus hostem. |
|
677 |
ipsi intus dextra ac laeva pro turribus astant |
|
678 |
armati ferro et cristis capita alta corusci: |
|
679 |
quales aeriae liquentia flumina circum |
|
680 |
sive Padi ripis Athesim seu propter amoenum |
|
681 |
consurgunt geminae quercus intonsaque caelo |
|
682 |
attollunt capita et sublimi vertice nutant. |
|
683 |
inrumpunt aditus Rutuli ut videre patentis. |
|
684 |
continuo Quercens et pulcher Aquiculus armis |
|
685 |
et praeceps animi Tmarus et Mavortius Haemon |
|
686 |
agminibus totis aut versi terga dedere |
|
687 |
aut ipso portae posuere in limine vitam. |
|
688 |
tum magis increscunt animis discordibus irae, |
|
689 |
et iam collecti Troes glomerantur eodem |
|
690 |
et conferre manum et procurrere longius audent. |
|
691 |
Ductori Turno diversa in parte furenti |
|
692 |
turbantique viros perfertur nuntius, hostem |
|
693 |
fervere caede nova et portas praebere patentis. |
|
694 |
deserit inceptum atque immani concitus ira |
|
695 |
Dardaniam ruit ad portam fratresque superbos. |
|
696 |
et primum Antiphaten (is enim se primus agebat), |
|
697 |
Thebana de matre nothum Sarpedonis alti, |
|
698 |
coniecto sternit iaculo: volat Itala cornus |
|
699 |
aera per, tenerum stomachoque infixa sub altum |
|
700 |
pectus abit; reddit specus atri vulneris undam |
|
701 |
spumantem, et fixo ferrum in pulmone tepescit. |
|
702 |
tum Meropem atque Erymanta manu, tum sternit Aphidnum, |
|
703 |
tum Bitian ardentem oculis animisque frementem, |
|
704 |
non iaculo (neque enim iaculo vitam ille dedisset), |
|
705 |
sed magnum stridens contorta phalarica venit |
|
706 |
fulminis acta modo, quam nec duo taurea terga |
|
707 |
nec duplici squama lorica fidelis et auro |
|
708 |
sustinuit: conlapsa ruunt immania membra. |
|
709 |
dat tellus gemitum et clipeum super intonat ingens. |
|
710 |
talis in Euboico Baiarum litore quondam |
|
711 |
saxea pila cadit, magnis quam molibus ante |
|
712 |
constructam ponto iaciunt, sic illa ruinam |
|
713 |
prona trahit penitusque vadis inlisa recumbit: |
|
714 |
miscent se maria et nigrae attolluntur harenae, |
|
715 |
tum sonitu Prochyta alta tremit durumque cubile |
|
716 |
Inarime Iovis imperiis imposta Typhoeo. |
|
717 |
Hic Mars armipotens animum virisque Latinis |
|
718 |
addidit et stimulos acris sub pectore vertit, |
|
719 |
immisitque Fugam Teucris atrumque Timorem. |
|
720 |
undique conveniunt, quoniam data copia pugnae, |
|
721 |
bellatorque animo deus incidit. |
|
722 |
Pandarus, ut fuso germanum corpore cernit |
|
723 |
et quo sit fortuna loco, qui casus agat res, |
|
724 |
portam vi multa converso cardine torquet |
|
725 |
obnixus latis umeris, multosque suorum |
|
726 |
moenibus exclusos duro in certamine linquit; |
|
727 |
ast alios secum includit recipitque ruentis, |
|
728 |
demens, qui Rutulum in medio non agmine regem |
|
729 |
viderit inrumpentem ultroque incluserit urbi, |
|
730 |
immanem veluti pecora inter inertia tigrim. |
|
731 |
continuo nova lux oculis effulsit et arma |
|
732 |
horrendum sonuere, tremunt in vertice cristae |
|
733 |
sanguineae clipeoque micantia fulmina mittit. |
|
734 |
agnoscunt faciem invisam atque immania membra |
|
735 |
turbati subito Aeneadae. tum Pandarus ingens |
|
736 |
emicat et mortis fraternae fervidus ira |
|
737 |
effatur: "non haec dotalis regia Amatae, |
|
738 |
nec muris cohibet patriis media Ardea Turnum. |
|
739 |
castra inimica vides, nulla hinc exire potestas." |
|
740 |
olli subridens sedato pectore Turnus: |
|
741 |
"incipe, si qua animo virtus, et consere dextram, |
|
742 |
hic etiam inventum Priamo narrabis Achillem." |
|
743 |
dixerat. ille rudem nodis et cortice crudo |
|
744 |
intorquet summis adnixus viribus hastam; |
|
745 |
excepere aurae, vulnus Saturnia Iuno |
|
746 |
detorsit veniens, portaeque infigitur hasta. |
|
747 |
"at non hoc telum, mea quod vi dextera versat, |
|
748 |
effugies, neque enim is teli nec vulneris auctor." |
|
749 |
sic ait, et sublatum alte consurgit in ensem |
|
750 |
et mediam ferro gemina inter tempora frontem |
|
751 |
dividit impubisque immani vulnere malas. |
|
752 |
fit sonus, ingenti concussa est pondere tellus: |
|
753 |
conlapsos artus atque arma cruenta cerebro |
|
754 |
sternit humi moriens, atque illi partibus aequis |
|
755 |
huc caput atque illuc umero ex utroque pependit. |
|
756 |
Diffugiunt versi trepida formidine Troes. |
|
757 |
et si continuo victorem ea cura subisset, |
|
758 |
rumpere claustra manu sociosque immittere portis, |
|
759 |
ultimus ille dies bello gentique fuisset. |
|
760 |
sed furor ardentem caedisque insana cupido |
|
761 |
egit in adversos. |
|
762 |
principio Phalerim et succiso poplite Gygen |
|
763 |
excipit, hinc raptas fugientibus ingerit hastas |
|
764 |
in tergus, Iuno viris animumque ministrat. |
|
765 |
addit Halyn comitem et confixa Phegea parma, |
|
766 |
ignaros deinde in muris Martemque cientis |
|
767 |
Alcandrumque Haliumque Noemonaque Prytanimque. |
|
768 |
Lyncea tendentem contra sociosque vocantem |
|
769 |
vibranti gladio conixus ab aggere dexter |
|
770 |
occupat, huic uno deiectum comminus ictu |
|
771 |
cum galea longe iacuit caput. inde ferarum |
|
772 |
vastatorem Amycum, quo non felicior alter |
|
773 |
ungere tela manu ferrumque armare veneno, |
|
774 |
et Clytium Aeoliden et amicum Crethea Musis, |
|
775 |
Crethea Musarum comitem, cui carmina semper |
|
776 |
et citharae cordi numerosque intendere nervis, |
|
777 |
semper equos atque arma virum pugnasque canebat. |
|
778 |
Tandem ductores audita caede suorum |
|
779 |
conveniunt Teucri, Mnestheus acerque Serestus, |
|
780 |
palantisque vident socios hostemque receptum |
|
781 |
et Mnestheus: "quo deinde fugam, quo tenditis?" inquit. |
|
782 |
"quos alios muros, quae iam ultra moenia habetis ? |
|
783 |
unus homo et vestris, o cives, undique saeptus |
|
784 |
aggeribus tantas strages impune per urbem |
|
785 |
ediderit? iuvenum primos tot miserat Orco ? |
|
786 |
non infelicis patriae veterumque deorum |
|
787 |
et magni Aeneae, segnes, miseretque pudetque?" |
|
788 |
Talibus accensi firmantur et agmine denso |
|
789 |
consistunt. Turnus paulatim excedere pugna |
|
790 |
et fluvium petere ac partem quae cingitur unda. |
|
791 |
acrius hoc Teucri clamore incumbere magno |
|
792 |
et glomerare manum, ceu saevum turba leonem |
|
793 |
cum telis premit infensis: at territus ille, |
|
794 |
asper, acerba tuens, retro redit et neque terga |
|
795 |
ira dare aut virtus patitur, nec tendere contra |
|
796 |
ille quidem hoc cupiens potis est per tela virosque. |
|
797 |
haud aliter retro dubius vestigia Turnus |
|
798 |
improperata refert et mens exaestuat ira. |
|
799 |
quin etiam bis tum medios invaserat hostis, |
|
800 |
bis confusa fuga per muros agmina vertit; |
|
801 |
sed manus e castris propere coit omnis in unum |
|
802 |
nec contra viris audet Saturnia Iuno |
|
803 |
sufficere; aeriam caelo nam Iuppiter Irim |
|
804 |
demisit germanae haud mollia iussa ferentem, |
|
805 |
ni Turnus cedat Teucrorum moenibus altis. |
|
806 |
ergo nec clipeo iuvenis subsistere tantum |
|
807 |
nec dextra valet, iniectis sic undique telis |
|
808 |
obruitur. strepit adsiduo cava tempora circum |
|
809 |
tinnitu galea et saxis solida aera fatiscunt |
|
810 |
discussaeque iubae, capiti nec sufficit umbo |
|
811 |
ictibus; ingeminant hastis et Troes et ipse |
|
812 |
fulmineus Mnestheus. tum toto corpore sudor |
|
813 |
liquitur et piceum (nec respirare potestas) |
|
814 |
flumen agit, fessos quatit aeger anhelitus artus. |
|
815 |
tum demum praeceps saltu sese omnibus armis |
|
816 |
in fluvium dedit. ille suo cum gurgite flavo |
|
817 |
accepit venientem ac mollibus extulit undis |
|
818 |
et laetum sociis abluta caede remisit. |