Vox-Latina-Gottingensis
Scripta auctorum Latinorum
Publius Vergilius Maro
Aeneis VIII
|
001 |
Ut belli signum Laurenti Turnus ab arce |
|
002 |
extulit et rauco strepuerunt cornua cantu, |
|
003 |
utque acris concussit equos utque impulit arma, |
|
004 |
extemplo turbati animi, simul omne tumultu |
|
005 |
coniurat trepido Latium saevitque iuventus |
|
006 |
effera. ductores primi Messapus et Ufens |
|
007 |
contemptorque deum Mezentius undique cogunt |
|
008 |
auxilia et latos vastant cultoribus agros. |
|
009 |
mittitur et magni Venulus Diomedis ad urbem |
|
010 |
qui petat auxilium, et Latio consistere Teucros, |
|
011 |
advectum Aenean classi victosque penatis |
|
012 |
inferre et fatis regem se dicere posci, |
|
013 |
edoceat, multasque viro se adiungere gentis |
|
014 |
Dardanio et late Latio increbrescere nomen: |
|
015 |
quid struat his coeptis, quem si fortuna sequatur, |
|
016 |
eventum pugnae cupiat, manifestius ipsi |
|
017 |
quam Turno regi aut regi apparere Latino. |
|
018 |
Talia per Latium. quae Laomedontius heros |
|
019 |
cuncta videns magno curarum fluctuat aestu, |
|
020 |
atque animum nunc huc celerem nunc dividit illuc |
|
021 |
in partisque rapit varias perque omnia versat, |
|
022 |
sicut aquae tremulum labris ubi lumen aenis |
|
023 |
sole repercussum aut radiantis imagine lunae |
|
024 |
omnia pervolitat late loca, iamque, sub auras |
|
025 |
erigitur summique ferit laquearia tecti. |
|
026 |
nox erat et terras animalia fessa per omnis |
|
027 |
alituum pecudumque genus sopor altus habebat, |
|
028 |
cum pater in ripa gelidique sub aetheris axe |
|
029 |
Aeneas, tristi turbatus pectora bello, |
|
030 |
procubuit seramque dedit per membra quietem. |
|
031 |
huic deus ipse loci fluvio Tiberinus amoeno |
|
032 |
populeas inter senior se attollere frondes |
|
033 |
visus (eum tenuis glauco velabat amictu |
|
034 |
carbasus, et crinis umbrosa tegebat harundo), |
|
035 |
tum sic adfari et curas his demere dictis : |
|
036 |
"0 sate gente deum, Troianam ex hostibus urbem |
|
037 |
qui revehis nobis aeternaque Pergama servas, |
|
038 |
exspectate solo Laurenti arvisque Latinis, |
|
039 |
hic tibi certa domus, certi (ne absiste) penates; |
|
040 |
neu belli' terrere minis; tumor omnis et irae |
|
041 |
concessere deum. (?) |
|
042 |
iamque tibi, ne vana putes haec fingere somnum, |
|
043 |
litoreis ingens inventa sub ilicibus sus |
|
044 |
triginta capitum fetus enixa iacebit, |
|
045 |
alba, solo recubans, albi circum ubera nati. |
|
046 |
hic locus urbis erit, requies ea certa laborum, |
|
047 |
ex quo ter denis urbem redeuntibus annis |
|
048 |
Ascanius clari condet cognominis Albam. |
|
049 |
haud incerta cano. nunc qua ratione quod instat |
|
050 |
expedias victor, paucis (adverte) docebo. |
|
051 |
Arcades his oris, genus a Pallante profectum, |
|
052 |
qui regem Euandrum comites, qui signa secuti, |
|
053 |
delegere locum et posuere in montibus urbem |
|
054 |
Pallantis proavi de nomine Pallanteum. |
|
055 |
hi bellum adsidue ducunt cum gente Latina; |
|
056 |
hos castris adhibe socios et foedera iunge. |
|
057 |
ipse ego te ripis et recto flumine ducam, |
|
058 |
adversum remis superes subvectus ut amnem. |
|
059 |
surge age, nate dea, primisque cadentibus astris |
|
060 |
Iunoni fer rite preces, iramque minasque |
|
061 |
supplicibus supera votis. mihi victor honorem |
|
062 |
persolves. ego sum pleno quem flumine cernis |
|
063 |
stringentem ripas et pinguia culta secantem, |
|
064 |
caeruleus Thybris, caelo gratissimus amnis. |
|
065 |
hic mihi magna domus, celsis caput urbibus exit." |
|
066 |
Dixit, deinde lacu fluvius se condidit alto |
|
067 |
ima petens; nox Aenean somnusque reliquit. |
|
068 |
surgit. et aetherii spectans orientia solis |
|
069 |
lumina rite cavis undam de flumine palmis |
|
070 |
sustinet ac talis effundit ad aethera voces: |
|
071 |
"nymphae, Laurentes nymphae, genus amnibus unde est, |
|
072 |
tuque, o Thybri tuo genitor cum flumine sancto, |
|
073 |
accipite Aenean et tandem arcete periclis. |
|
074 |
quo te cumque lacus miserantem incommoda nostra |
|
075 |
fonte tenet, quocumque solo pulcherrimus exis, |
|
076 |
semper honore meo, semper celebrabere donis, |
|
077 |
corniger Hesperidum fluvius regnator aquarum. |
|
078 |
adsis o tantum et propius tua numina firmes." |
|
079 |
sic memorat, geminasque legit de classe biremis |
|
080 |
remigioque aptat, socios simul instruit armis. |
|
081 |
Ecce autem subitum atque oculis mirabile monstrum, |
|
082 |
candida per silvam cum fetu concolor albo |
|
083 |
procubuit viridique in litore conspicitur sus: |
|
084 |
quam pius Aeneas tibi enim, tibi, maxima Iuno, |
|
085 |
mactat sacra ferens et cum grege sistit ad aram. |
|
086 |
Thybris ea fluvium, quam longa est, nocte tumentem |
|
087 |
leniit, et tacita refluens ita substitit unda, |
|
088 |
mitis ut in morem stagni placidaeque paludis |
|
089 |
sterneret aequor aquis, remo ut luctamen abesset. |
|
090 |
ergo iter inceptum celerant. rumore secundo |
|
091 |
labitur uncta vadis abies, mirantur et undae, |
|
092 |
miratur nemus insuetum fulgentia longe |
|
093 |
scuta virum fluvio pictasque innare carinas. |
|
094 |
olli remigio noctemque diemque fatigant |
|
095 |
et longos superant flexus, variisque teguntur |
|
096 |
arboribus, viridisque secant placido aequore silvas. |
|
097 |
sol medium caeli conscenderat igneus orbem |
|
098 |
cum muros arcemque procul ac rara domorum |
|
099 |
tecta vident, quae nunc Romana potentia caelo |
|
100 |
aequavit, tum res inopes Euandrus habebat. |
|
101 |
ocius advertunt proras urbique propinquant. |
|
102 |
Forte die sollemnem illo rex Arcas honorem |
|
103 |
Amphitryoniadae magno divisque ferebat |
|
104 |
ante urbem in luco. Pallas huic filius una, |
|
105 |
una omnes iuvenum primi pauperque senatus |
|
106 |
tura dabant, tepidusque cruor fumabat ad aras. |
|
107 |
ut celsas videre rates atque inter opacum |
|
108 |
adlabi nemus et tacitis incumbere remis, |
|
109 |
terrentur visu subito cunctique relictis |
|
110 |
consurgunt mensis. audax quos rumpere Pallas |
|
111 |
sacra vetat raptoque volat telo obvius ipse, |
|
112 |
et procul e tumulo: "iuvenes, quae causa subegit |
|
113 |
ignotas temptare vias? quo tenditis?" inquit. |
|
114 |
"qui genus? unde domo? pacemne huc fertis an arma?" |
|
115 |
tum pater Aeneas puppi sic fatur ab alta |
|
116 |
paciferaeque manu ramum praetendit olivae: |
|
117 |
"Troiugenas ac tela vides inimica Latinis, |
|
118 |
quos illi bello profugos egere superbo. |
|
119 |
Euandrum petimus. ferte haec et dicite lectos |
|
120 |
Dardaniae venisse duces socia arma rogantis." |
|
121 |
obstipuit tanto percussus nomine Pallas: |
|
122 |
"egredere o quicumque es," ait "coramque parentem |
|
123 |
adloquere ac nostris succede penatibus hospes." |
|
124 |
excepitque manu dextramque amplexus inhaesit. |
|
125 |
progressi subeunt luco fluviumque relinquunt. |
|
126 |
Tum regem Aeneas dictis adfatur amicis: |
|
127 |
"optime Graiugenum, cui me Fortuna precari |
|
128 |
et vitta comptos voluit praetendere ramos, |
|
129 |
non equidem extimui Danaum quod ductor et Arcas |
|
130 |
quodque a stirpe fores geminis coniunctus Atridis; |
|
131 |
sed mea me virtus et sancta oracula divum |
|
132 |
cognatique patres, tua terris didita fama, |
|
133 |
coniunxere tibi et fatis egere volentem. |
|
134 |
Dardanus, Iliacae primus pater urbis et auctor, |
|
135 |
Electra, ut Grai perhibent, Atlantide cretus, |
|
136 |
advehitur Teucros; Electram maximus Atlas |
|
137 |
edidit, aetherios umero qui sustinet orbis. |
|
138 |
vobis Mercurius pater est, quem candida Maia |
|
139 |
Cyllenae gelido conceptum vertice fudit; |
|
140 |
at Maiam, auditis si quicquam credimus, Atlas, |
|
141 |
idem Atlas generat caeli qui sidera tollit. |
|
142 |
sic genus amborum scindit se sanguine ab uno. |
|
143 |
his fretus non legatos neque prima per artem |
|
144 |
temptamenta tui pepigi; me, me ipse meumque |
|
145 |
obieci caput et supplex ad limina veni. |
|
146 |
gens eadem, quae te, crudeli Daunia bello |
|
147 |
insequitur; nos si pellant nihil afore credunt |
|
148 |
quin omnem Hesperiam penitus sua sub iuga mittant, |
|
149 |
et mare quod supra teneant quodque adluit infra. |
|
150 |
accipe daque fidem. sunt nobis fortia bello |
|
151 |
pectora, sunt animi et rebus spectata iuventus." |
|
152 |
Dixerat Aeneas. ille os oculosque loquentis |
|
153 |
iamdudum et totum lustrabat lumine corpus. |
|
154 |
tum sic pauca refert: "ut te, fortissime Teucrum, |
|
155 |
accipio agnoscoque libens! ut verba parentis |
|
156 |
et vocem Anchisae magni vultumque recordor! |
|
157 |
nam memini Hesionae visentem regna sororis |
|
158 |
Laomedontiaden Priamum Salamina petentem |
|
159 |
protinus Arcadiae gelidos invisere finis. |
|
160 |
tum mihi prima genas vestibat flore iuventas, |
|
161 |
mirabarque duces Teucros, mirabar et ipsum |
|
162 |
Laomedontiaden; sed cunctis altior ibat |
|
163 |
Anchises. mihi mens iuvenali ardebat amore |
|
164 |
compellare virum et dextrae coniungere dextram; |
|
165 |
accessi et cupidus Phenei sub moenia duxi. |
|
166 |
ille mihi insignem pharetram Lyciasque sagittas |
|
167 |
discedens chlamydemque auro dedit intertextam, |
|
168 |
frenaque bina meus quae nunc habet aurea Pallas. |
|
169 |
ergo et quam petitis iuncta est mihi foedere dextra, |
|
170 |
et lux cum primum terris se crastina reddet, |
|
171 |
auxilio laetos dimittam opibusque iuvabo. |
|
172 |
interea sacra haec, quando huc venistis amici, |
|
173 |
annua, quae differre nefas, celebrate faventes |
|
174 |
nobiscum, et iam nunc sociorum adsuescite mensis." |
|
175 |
Haec ubi dicta, dapes iubet et sublata reponi |
|
176 |
pocula gramineoque viros locat ipse sedili, |
|
177 |
praecipuumque toro et villosi pelle leonis |
|
178 |
accipit Aenean solioque invitat acerno. |
|
179 |
tum lecti iuvenes certatim araeque sacerdos |
|
180 |
viscera tosta ferunt taurorum, onerantque canistris |
|
181 |
dona laboratae Cereris, Bacchumque ministrant. |
|
182 |
vescitur Aeneas simul et Troiana iuventus |
|
183 |
perpetui tergo bovis et lustralibus extis. |
|
184 |
Postquam exempta fames et amor compressus edendi, |
|
185 |
rex Euandrus ait: "non haec sollemnia nobis, |
|
186 |
has ex more dapes, hanc tanti numinis aram |
|
187 |
vana superstitio veterumque ignara deorum |
|
188 |
imposuit: saevis, hospes Troiane, periclis |
|
189 |
servati facimus meritosque novamus honores. |
|
190 |
iam primum saxis suspensam hanc aspice rupem, |
|
191 |
disiectae procul ut moles desertaque montis |
|
192 |
stat domus et scopuli ingentem traxere ruinam. |
|
193 |
hic spelunca fuit vasto summota recessu, |
|
194 |
semihominis Caci facies quam dira tenebat, |
|
195 |
solis inaccessam radiis; semperque recenti |
|
196 |
caede tepebat humus, foribusque adfixa superbis |
|
197 |
ora virum tristi pendebant pallida tabo. |
|
198 |
huic monstro Volcanus erat pater: illius atros |
|
199 |
ore vomens ignis magna se mole ferebat. |
|
200 |
attulit et nobis aliquando optantibus aetas |
|
201 |
auxilium adventumque dei. nam maximus ultor |
|
202 |
tergemini nece Geryonae spoliisque superbus |
|
203 |
Alcides aderat taurosque hac victor agebat |
|
204 |
ingentis, vallemque boves amnemque tenebant. |
|
205 |
at furis Caci mens effera, ne quid inausum |
|
206 |
aut intractatum scelerisve dolive fuisset, |
|
207 |
quattuor a stabulis praestanti corpore tauros |
|
208 |
avertit, totidem forma superante iuvencas. |
|
209 |
atque hos, ne qua forent pedibus vestigia rectis, |
|
210 |
cauda in speluncam tractos versisque viarum |
|
211 |
indiciis raptos saxo occultabat opaco. |
|
212 |
quaerenti nulla ad speluncam signa ferebant. |
|
213 |
interea, cum iam stabulis saturata moveret |
|
214 |
Amphitryoniades armenta abitumque pararet, |
|
215 |
discessu mugire boves atque omne querelis |
|
216 |
impleri nemus et colles clamore relinqui. |
|
217 |
reddidit una boum vocem vastoque sub antro |
|
218 |
mugiit et Caci spem custodita fefellit. |
|
219 |
hic vero Alcidae furiis exarserat atro |
|
220 |
felle dolor, rapit arma manu nodisque gravatum |
|
221 |
robur, et aerii cursu petit ardua montis. |
|
222 |
tum primum nostri Cacum videre timentem |
|
223 |
turbatumque oculi; fugit ilicet ocior euro |
|
224 |
speluncamque petit, pedibus timor addidit alas. |
|
225 |
ut sese inclusit ruptisque immane catenis |
|
226 |
deiecit saxum, ferro quod et arte paterna |
|
227 |
pendebat, fultosque emuniit obice postis, |
|
228 |
ecce furens animis aderat Tirynthius omnemque |
|
229 |
accessum lustrans huc ora ferebat et illuc, |
|
230 |
dentibus infrendens. ter totum fervidus ira |
|
231 |
lustrat Aventini montem, ter saxea temptat |
|
232 |
limina nequiquam, ter fessus valle resedit. |
|
233 |
stabat acuta silex praecisis undique saxis |
|
234 |
speluncae dorso insurgens, altissima visu, |
|
235 |
dirarum nidis domus opportuna volucrum. |
|
236 |
hanc, ut prona iugo laevum incumbebat ad amnem, |
|
237 |
dexter in adversum nitens concussit et imis |
|
238 |
avulsam solvit radicibus, inde repente |
|
239 |
impulit; impulsu quo maximus intonat aether, |
|
240 |
dissultant ripae refluitque exterritus amnis. |
|
241 |
at specus et Caci detecta apparuit ingens |
|
242 |
regia, et umbrosae penitus patuere cavernae, |
|
243 |
non secus ac si qua penitus vi terra dehiscens |
|
244 |
infernas reseret sedes et regna recludat |
|
245 |
pallida, dis invisa, superque immane barathrum |
|
246 |
cernatur, trepident immisso lumine Manes. |
|
247 |
ergo insperata deprensum luce repente |
|
248 |
inclusumque cavo saxo atque insueta rudentem |
|
249 |
desuper Alcides telis premit, omniaque arma |
|
250 |
advocat et ramis vastisque molaribus instat. |
|
251 |
ille autem, neque enim fuga iam super ulla pericli, |
|
252 |
faucibus ingentem fumum (mirabile dictu) |
|
253 |
evomit involvitque domum caligine caeca |
|
254 |
prospectum eripiens oculis, glomeratque sub antro |
|
255 |
fumiferam noctem commixtis igne tenebris. |
|
256 |
non tulit Alcides animis, seque ipse per ignem |
|
257 |
praecipiti iecit saltu, qua plurimus undam |
|
258 |
fumus agit nebulaque ingens specus aestuat atra. |
|
259 |
hic Cacum in tenebris incendia vana vomentem |
|
260 |
corripit in nodum complexus, et angit inhaerens |
|
261 |
elisos oculos et siccum sanguine guttur. |
|
262 |
panditur extemplo foribus domus atra revulsis |
|
263 |
abstractaeque boves abiurataeque rapinae |
|
264 |
caelo ostenduntur, pedibusque informe cadaver |
|
265 |
protrahitur. nequeunt expleri corda tuendo |
|
266 |
terribilis oculos, vultum villosaque saetis |
|
267 |
pectora semiferi atque exstinctos faucibus ignis. |
|
268 |
ex illo celebratus honos laetique minores |
|
269 |
servavere diem, primusque Potitius auctor |
|
270 |
et domus Herculei custos Pinaria sacri. |
|
271 |
hanc aram luco statuit, quae maxima semper |
|
272 |
dicetur nobis et erit quae maxima semper. |
|
273 |
quare agite, o iuvenes, tantarum in munere laudum |
|
274 |
cingite fronde comas et pocula porgite dextris, |
|
275 |
communemque vocate deum et date vina volentes." |
|
276 |
dixerat, Herculea bicolor cum populus umbra |
|
277 |
velavitque comas foliisque innexa pependit, |
|
278 |
et sacer implevit dextram scyphus. ocius omnes |
|
279 |
in mensam laeti libant divosque precantur. |
|
280 |
Devexo interea propior fit Vesper Olympo. |
|
281 |
iamque sacerdotes primusque Potitius ibant |
|
282 |
pellibus in morem cincti, flammasque ferebant. |
|
283 |
instaurant epulas et mensae grata secundae |
|
284 |
dona ferunt cumulantque oneratis lancibus aras. |
|
285 |
tum Salii ad cantus incensa altaria circum |
|
286 |
populeis adsunt evincti tempora ramis, |
|
287 |
hic iuvenum chorus, ille senum, qui carmine laudes |
|
288 |
Herculeas et facta ferunt: ut prima novercae |
|
289 |
monstra manu geminosque premens eliserit anguis, |
|
290 |
ut bello egregias idem disiecerit urbes, |
|
291 |
Troiamque Oechaliamque, ut duros mille labores |
|
292 |
rege sub Eurystheo fatis Iunonis iniquae |
|
293 |
pertulerit. "tu nubigenas, invicte, bimembris, |
|
294 |
Hylaeumque Pholumque, manu, tu Cresia mactas |
|
295 |
prodigia et vastum Nemeae sub rupe leonem. |
|
296 |
te Stygii tremuere lacus, te ianitor Orci |
|
297 |
ossa super recubans antro semesa cruento; |
|
298 |
nec te ullae facies, non terruit ipse Typhoeus |
|
299 |
arduus arma tenens; non te rationis egentem |
|
300 |
Lernaeus turba capitum circumstetit anguis. |
|
301 |
salve, vera Iovis proles, decus addite divis, |
|
302 |
et nos et tua dexter adi pede sacra secundo." |
|
303 |
talia carminibus celebrant; super omnia Caci |
|
304 |
speluncam adiciunt spirantemque ignibus ipsum. |
|
305 |
consonat omne nemus strepitu collesque resultant. |
|
306 |
Exim se cuncti divinis rebus ad urbem |
|
307 |
perfectis referunt. ibat rex obsitus aevo, |
|
308 |
et comitem Aenean iuxta natumque tenebat |
|
309 |
ingrediens varioque viam sermone levabat. |
|
310 |
miratur facilisque oculos fert omnia circum |
|
311 |
Aeneas, capiturque locis et singula laetus |
|
312 |
exquiritque auditque virum monimenta priorum. |
|
313 |
tum rex Euandrus Romanae conditor arcis: |
|
314 |
"haec nemora indigenae Fauni Nymphaeque tenebant |
|
315 |
gensque virum truncis et duro robore nata, |
|
316 |
quis neque mos neque cultus erat, nec iungere tauros |
|
317 |
aut componere opes norant aut parcere parto, |
|
318 |
sed rami atque asper victu venatus alebat. |
|
319 |
primus ab aetherio venit Saturnus Olympo |
|
320 |
arma Iovis fugiens et regnis exsul ademptis. |
|
321 |
is genus indocile ac dispersum montibus altis |
|
322 |
composuit legesque dedit, Latiumque vocari |
|
323 |
maluit, his quoniam latuisset tutus in oris. |
|
324 |
aurea quae perhibent illo sub rege fuere |
|
325 |
saecula: sic placida populos in pace regebat, |
|
326 |
deterior donec paulatim ac decolor aetas |
|
327 |
et belli rabies et amor successit habendi. |
|
328 |
tum manus Ausonia et gentes venere Sicanae, |
|
329 |
saepius et nomen posuit Saturnia tellus; |
|
330 |
tum reges asperque immani corpore Thybris, |
|
331 |
a quo post Itali fluvium cognomine Thybrim |
|
332 |
diximus; amisit verum vetus Albula nomen. |
|
333 |
me pulsum patria pelagique extrema sequentem |
|
334 |
Fortuna omnipotens et ineluctabile fatum |
|
335 |
his posuere locis, matrisque egere tremenda |
|
336 |
Carmentis Nymphae monita et deus auctor Apollo." |
|
337 |
Vix ea dicta, dehinc progressus monstrat et aram |
|
338 |
et Carmentalem Romani nomine portam |
|
339 |
quam memorant, Nymphae priscum Carmentis honorem, |
|
340 |
vatis fatidicae, cecinit quae prima futuros |
|
341 |
Aeneadas magnos et nobile Pallanteum. |
|
342 |
hinc lucum ingentem, quem Romulus acer asylum |
|
343 |
rettulit, et gelida monstrat sub rupe Lupercal |
|
344 |
Parrhasio dictum Panos de more Lycaei. |
|
345 |
nec non et sacri monstrat nemus Argileti |
|
346 |
testaturque locum et letum docet hospitis Argi. |
|
347 |
hinc ad Tarpeiam sedem et Capitolia ducit |
|
348 |
aurea nunc, olim silvestribus horrida dumis. |
|
349 |
iam tum religio pavidos terrebat agrestis |
|
350 |
dira loci, iam tum silvam saxumque tremebant. |
|
351 |
"hoc nemus, hunc" inquit "frondoso vertice collem |
|
352 |
(quis deus incertum est) habitat deus ; Arcades ipsum |
|
353 |
credunt se vidisse Iovem, cum saepe nigrantem |
|
354 |
aegida concuterat dextra nimbosque cieret. |
|
355 |
haec duo praeterea disiectis oppida muris, |
|
356 |
reliquias veterumque vides monimenta virorum. |
|
357 |
hanc Ianus pater, hanc Saturnus condidit arcem; |
|
358 |
Ianiculum huic, illi fuerat Saturnia nomen." |
|
359 |
talibus inter se dictis ad tecta subibant |
|
360 |
pauperis Euandri, passimque armenta videbant |
|
361 |
Romanoque foro et lautis mugire Carinis. |
|
362 |
ut ventum ad sedes, "haec" inquit "'limina victor |
|
363 |
Alcides subiit, haec illum regia cepit. |
|
364 |
aude, hospes, contemnere opes et te quoque dignum |
|
365 |
finge deo, rebusque veni non asper egenis." |
|
366 |
dixit, et angusti subter fastigia tecti |
|
367 |
ingentem Aenean duxit stratisque locavit |
|
368 |
effultum foliis et pelle Libystidis ursae. |
|
369 |
Nox ruit et fuscis tellurem amplectitur alis. |
|
370 |
At Venus haud animo nequiquam exterrita mater |
|
371 |
Laurentumque minis et duro mota tumultu |
|
372 |
Volcanum adloquitur, thalamoque haec coniugis aureo |
|
373 |
incipit et dictis divinum aspirat amorem: |
|
374 |
"dum bello Argolici vastabant Pergama reges |
|
375 |
debita casurasque inimicis ignibus arces, |
|
376 |
non ullum auxilium miseris, non arma rogavi |
|
377 |
artis opisque tuae, nec te, carissime coniunx, |
|
378 |
incassumve tuos volui exercere labores, |
|
379 |
quamvis et Priami deberem plurima natis, |
|
380 |
et durum Aeneae flevissem saepe laborem. |
|
381 |
nunc Iovis imperiis Rutulorum constitit oris: |
|
382 |
ergo eadem supplex venio et sanctum mihi numen |
|
383 |
arma rogo, genetrix nato. te filia Nerei, |
|
384 |
te potuit lacrimis Tithonia flectere coniunx. |
|
385 |
aspice qui coeant populi, quae moenia clausis |
|
386 |
ferrum acuant portis in me excidiumque meorum." |
|
387 |
dixerat et niveis hinc atque hinc diva lacertis |
|
388 |
cunctantem amplexu molli fovet. ille repente |
|
389 |
accepit solitam flammam, notusque medullas |
|
390 |
intravit calor et labefacta per ossa cucurrit, |
|
391 |
non secus atque olim tonitru cum rupta corusco |
|
392 |
ignea rima micans percurrit lumine nimbos. |
|
393 |
sensit laeta dolis et formae conscia coniunx. |
|
394 |
tum pater aeterno fatur devinctus amore: |
|
395 |
"quid causas petis ex alto? fiducia cessit |
|
396 |
quo tibi, diva, mei? similis si cura fuisset, |
|
397 |
tum quoque fas nobis Teucros armare fuisset; |
|
398 |
nec pater omnipotens Troiam nec fata vetabant |
|
399 |
stare decemque alios Priamum superesse per annos. |
|
400 |
et nunc, si bellare paras atque haec tibi mens est, |
|
401 |
quidquid in arte mea possum promittere curae, |
|
402 |
quod fieri ferro liquidove potest electro, |
|
403 |
quantum ignes animaeque valent, absiste precando |
|
404 |
viribus indubitare tuis." ea verba locutus |
|
405 |
optatos dedit amplexus placidumque petivit |
|
406 |
coniugis infusus gremio per membra soporem. |
|
407 |
Inde ubi prima quies medio iam noctis abactae |
|
408 |
curriculo expulerat somnum, cum femina primum, |
|
409 |
cui tolerare colo vitam tenuique Minerva |
|
410 |
impositum, cinerem et sopitos suscitat ignis |
|
411 |
noctem addens operi, famulasque ad lumina longo |
|
412 |
exercet penso, castum ut servare cubile |
|
413 |
coniugis et possit parvos educere natos: |
|
414 |
haud secus ignipotens nec tempore segnior illo |
|
415 |
mollibus e stratis opera ad fabrilia surgit. |
|
416 |
insula Sicanium iuxta latus Aeoliamque |
|
417 |
erigitur Liparen fumantibus ardua saxis, |
|
418 |
quam subter specus et Cyclopum exesa caminis |
|
419 |
antra Aetnaea tonant, validique incudibus ictus |
|
420 |
auditi referunt gemitus, striduntque cavernis |
|
421 |
stricturae Chalybum et fornacibus ignis anhelat, |
|
422 |
Volcani domus et Volcania nomine tellus. |
|
423 |
hoc tunc ignipotens caelo descendit ab alto. |
|
424 |
Ferrum exercebant vasto Cyclopes in antro, |
|
425 |
Brontesque Steropesque et nudus membra Pyracmon. |
|
426 |
his informatum manibus iam parte polita |
|
427 |
fulmen erat, toto genitor quae plurima caelo |
|
428 |
deicit in terras, pars imperfecta manebat. |
|
429 |
tris imbris torti radios, tris nubis aquosae |
|
430 |
addiderant, rutuli tris ignis et alitis Austri. |
|
431 |
fulgores nunc terrificos sonitumque metumque |
|
432 |
miscebant operi flammisque sequacibus iras. |
|
433 |
parte alia Marti currumque rotasque volucris |
|
434 |
instabant, quibus ille viros, quibus excitat urbes; |
|
435 |
aegidaque horriferam, turbatae Palladis arma, |
|
436 |
certatim squamis serpentum auroque polibant |
|
437 |
conexosque anguis ipsamque in pectore divae |
|
438 |
Gorgona desecto vertentem lumina collo. |
|
439 |
"tollite cuncta" inquit "coeptosque auferte labores, |
|
440 |
Aetnaei Cyclopes, et huc advertite mentem |
|
441 |
arma acri facienda viro. nunc viribus usus, |
|
442 |
nunc manibus rapides, omni nunc arte magistra. |
|
443 |
praecipitate moras." nec plura effatus, at illi |
|
444 |
ocius incubuere omnes pariterque laborem |
|
445 |
sortiti. fluit aes rivis aurique metallum |
|
446 |
vulnificusque chalybs vasta fornace liquescit. |
|
447 |
ingentem clipeum informant, unum omnia contra |
|
448 |
tela Latinorum, septenosque orbibus orbis |
|
449 |
impediunt. alii ventosis follibus auras |
|
450 |
accipiunt redduntque, alii stridentia tingunt |
|
451 |
aera lacu. gemit impositis incudibus antrum. |
|
452 |
illi inter sese multa vi bracchia tollunt |
|
453 |
in numerum versantque tenaci forcipe massam. |
|
454 |
Haec pater Aeoliis properat dum Lemnius oris, |
|
455 |
Euandrum ex humili tecto lux suscitat alma |
|
456 |
et matutini volucrum sub culmine cantus. |
|
457 |
consurgit senior tunicaque inducitur artus |
|
458 |
et Tyrrhena pedum circumdat vincula plantis. |
|
459 |
tum lateri atque umeris Tegeaeum subligat ensem |
|
460 |
demissa ab laeva pantherae terga retorquens. |
|
461 |
nec non et gemini custodes limine ab alto |
|
462 |
praecedunt gressumque canes comitantur erilem. |
|
463 |
hospitis Aeneae sedem et secreta petebat |
|
464 |
sermonum memor et promissi muneris heros. |
|
465 |
nec minus Aeneas se matutinus agebat. |
|
466 |
filius huic Pallas, illi comes ibat Achates. |
|
467 |
congressi iungunt dextras mediisque residunt |
|
468 |
aedibus et licito tandem sermone fruuntur. |
|
469 |
rex prior haec: (?) |
|
470 |
"maxime Teucrorum ductor, quo sospite numquam |
|
471 |
res equidem Troiae victas aut regna fatebor, |
|
472 |
nobis ad belli auxilium pro nomine tanto |
|
473 |
exiguae vires; hinc Tusco claudimur amni, |
|
474 |
hinc Rutulus premit et murum circumsonat armis. |
|
475 |
sed tibi ego ingentis populos opulentaque regnis |
|
476 |
iungere castra paro, quam fors inopina salutem |
|
477 |
ostentat. fatis huc te poscentibus adfers. |
|
478 |
haud procul hinc saxo incolitur fundata vetusto |
|
479 |
urbis Agyllinae sedes, ubi Lydia quondam |
|
480 |
gens, bello praeclara, iugis insedit Etruscis. |
|
481 |
hanc multos florentem annos rex deinde superbo |
|
482 |
imperio et saevis tenuit Mezentius armis. |
|
483 |
quid memorem infandas caedes, quid facta tyranni |
|
484 |
effera? di capiti ipsius generique reservent! |
|
485 |
mortua quin etiam iungebat corpora vivis |
|
486 |
componens manibusque manus atque oribus ora, |
|
487 |
tormenti genus, et sanie taboque fluentis |
|
488 |
complexu in misero longa sic morte necabat. |
|
489 |
at fessi tandem cives infanda furentem |
|
490 |
armati circumsistunt ipsumque domumque, |
|
491 |
obtruncant socios, ignem ad fastigia iactant. |
|
492 |
ille inter caedem Rutulorum elapsus in agros |
|
493 |
confugere et Turni defendier hospitis armis. |
|
494 |
ergo omnis furiis surrexit Etruria iustis, |
|
495 |
regem ad supplicium praesenti Marte reposcunt. |
|
496 |
his ego te, Aenea, ductorem milibus addam. |
|
497 |
toto namque fremunt condensae litore puppes |
|
498 |
signaque ferre iubent, retinet longaevus haruspex |
|
499 |
fata canens: "o Maeoniae delecta iuventus, |
|
500 |
flos veterum virtusque virum, quos iustus in hostem |
|
501 |
fert dolor et merita accendit Mezentius ira, |
|
502 |
nulli fas Italo tantam subiungere gentem: |
|
503 |
externos optate duces." tum Etrusca resedit |
|
504 |
hoc acies campo monitis exterrita divum. |
|
505 |
ipse oratores ad me regnique coronam |
|
506 |
cum sceptro misit mandatque insignia Tarcho, |
|
507 |
succedam castris Tyrrhenaque regna capessam. |
|
508 |
sed mihi tarda gelu saeclisque effeta senectus |
|
509 |
invidet imperium seraeque ad fortia vires. |
|
510 |
natum exhortarer, ni mixtus matre Sabella |
|
511 |
hinc partem patriae traheret. tu, cuius et annis |
|
512 |
et generi fata indulgent, quem numina poscunt, |
|
513 |
ingredere, o Teucrum atque Italum fortissime ductor. |
|
514 |
hunc tibi praeterea, spes et solacia nostri, |
|
515 |
Pallanta adiungam; sub te tolerare magistro |
|
516 |
militiam et grave Martis opus, tua cernere facta |
|
517 |
adsuescat, primis et te miretur ab annis. |
|
518 |
Arcadas huic equites bis centum, robora pubis |
|
519 |
lecta dabo, totidemque suo tibi munere Pallas." |
|
520 |
Vix ea fatus erat, defixique ora tenebant |
|
521 |
Aeneas Anchisiades et fidus Achates, |
|
522 |
multaque dura suo tristi cum corde putabant, |
|
523 |
ni signum caelo Cytherea dedisset aperto. |
|
524 |
namque improviso vibratus ab aethere fulgor |
|
525 |
cum sonitu venit et ruere omnia visa repente, |
|
526 |
Tyrrhenusque tubae mugire per aethera clangor. |
|
527 |
suspiciunt, iterum atque iterum fragor increpat ingens. |
|
528 |
arma inter nubem caeli in regione serena |
|
529 |
per sudum rutilare vident et pulsa tonare. |
|
530 |
obstipuere animis alii, sed Troius heros |
|
531 |
agnovit sonitum et divae promissa parentis. |
|
532 |
tum memorat: "ne vero, hospes, ne quaere profecto |
|
533 |
quem casum portenta ferant: ego poscor. Olympo |
|
534 |
hoc signum cecinit missuram diva creatrix, |
|
535 |
si bellum ingrueret, Volcaniaque arma per auras |
|
536 |
laturam auxilio. (?) |
|
537 |
heu quantae miseris caedes Laurentibus instant! |
|
538 |
quas poenas mihi, Turne, dabis! quam multa sub undas |
|
539 |
scuta virum galeasque et fortia corpore volves, |
|
540 |
Thybri pater! poscant acies et foedera rumpant." |
|
541 |
Haec ubi dicta dedit, solio se tollit ab alto |
|
542 |
et primum Herculeis sopitas ignibus aras |
|
543 |
excitat, hesternumque larem parvosque penatis |
|
544 |
laetus adit; mactat lectas de more bidentis |
|
545 |
Euandrus pariter, pariter Troiana iuventus. |
|
546 |
post hinc ad navis graditur sociosque revisit, |
|
547 |
quorum de numero qui sese in bella sequantur |
|
548 |
praestantis virtute legit; pars cetera prona |
|
549 |
fertur aqua segnisque secundo defluit amni, |
|
550 |
nuntia ventura Ascanio rerumque patrisque. |
|
551 |
dantur equi Teucris Tyrrhena petentibus arva; |
|
552 |
ducunt exsortem Aeneae, quem fulva leonis |
|
553 |
pellis obit totum praefulgens unguibus aureis. |
|
554 |
Fama volat parvam subito vulgata per urbem |
|
555 |
ocius ire equites Tyrrheni ad limina regis. |
|
556 |
vota metu duplicant matres, propiusque periclo |
|
557 |
it timor et maior Martis iam apparet imago. |
|
558 |
tum pater Euandrus dextram complexus euntis |
|
559 |
haeret inexpletus lacrimans ac talia fatur: |
|
560 |
"o mihi praeteritos referat si Iuppiter annos, |
|
561 |
qualis eram cum primam aciem Praeneste sub ipsa |
|
562 |
stravi scutorumque incendi victor acervos |
|
563 |
et regem hac Erulum dextra sub Tartara misi, |
|
564 |
nascenti cui tris animas Feronia mater |
|
565 |
(horrendum dictu) dederat, terna arma movenda |
|
566 |
(ter leto sternendus erat; cui tum tamen omnis |
|
567 |
abstulit haec animas dextra et totidem exuit armis): |
|
568 |
non ego nunc dulci amplexu divellerer usquam, |
|
569 |
nate, tuo, neque finitimo Mezentius umquam |
|
570 |
huic capiti insultans tot ferro saeva dedisset |
|
571 |
funera, tam multis viduasset civibus urbem. |
|
572 |
at vos, o superi, et divum tu maxime rector |
|
573 |
Iuppiter, Arcadii, quaeso, miserescite regis |
|
574 |
et patrias audite preces: si numina vestra |
|
575 |
incolumem Pallanta mihi, si fata reservant, |
|
576 |
si visurus eum vivo et venturus in unum: |
|
577 |
vitam oro, patior quemvis durare laborem. |
|
578 |
sin aliquem infandum casum, Fortuna, minaris, |
|
579 |
nunc, nunc o liceat crudelem abrumpere vitam, |
|
580 |
dum curae ambiguae, dum spes incerta futuri, |
|
581 |
dum te, care puer, mea sola et sera voluptas, |
|
582 |
complexu teneo, gravior neu nuntius auris |
|
583 |
vulneret." haec genitor digressu dicta supremo |
|
584 |
fundebat: famuli conlapsum in tecta ferebant. |
|
585 |
Iamque adeo exierat portis equitatus apertis |
|
586 |
Aeneas inter primos et fidus Achates, |
|
587 |
inde alii Troiae proceres, ipse agmine Pallas |
|
588 |
in medio chlamyde et pictis conspectus in armis, |
|
589 |
qualis ubi Oceani perfusus Lucifer unda, |
|
590 |
quem Venus ante alios astrorum diligit ignis, |
|
591 |
extulit os sacrum caelo tenebrasque resolvit. |
|
592 |
stant pavidae in muris matres oculisque sequuntur |
|
593 |
pulveream nubem et fulgentis aere catervas. |
|
594 |
olli per dumos, qua proxima meta viarum, |
|
595 |
armati tendunt; it clamor, et agmine facto |
|
596 |
quadripedante putrem sonitu quatit ungula campum. |
|
597 |
est ingens gelidum lucus prope Caeritis amnem, |
|
598 |
religione patrum late sacer; undique colles |
|
599 |
inclusere cavi et nigra nemus abiete cingunt. |
|
600 |
Silvano fama est veteres sacrasse Pelasgos, |
|
601 |
arvorum pecorisque deo, lucumque diemque, |
|
602 |
qui primi finis aliquando habuere Latinos. |
|
603 |
haud procul hinc Tarcho et Tyrrheni tuta tenebant |
|
604 |
castra locis, celsoque omnis de colle videri |
|
605 |
iam poterat legio et latis tendebat in arvis. |
|
606 |
huc pater Aeneas et bello lecta iuventus |
|
607 |
succedunt, fessique et equos et corpora curant. |
|
608 |
At Verius aetherios inter dea candida nimbos |
|
609 |
dona ferens aderat; natumque in valle reducta |
|
610 |
ut procul egelido secretum flumine vidit, |
|
611 |
talibus adfata est dictis seque obtulit ultro: |
|
612 |
"en perfecta mei promissa coniugis arte |
|
613 |
munera: ne mox aut Laurentis, nate, superbos |
|
614 |
aut acrem dubites in proelia poscere Turnum." |
|
615 |
dixit, et amplexus nati Cytherea petivit, |
|
616 |
arma sub adversa posuit radiantia quercu. |
|
617 |
ille deae donis et tanto laetus honore |
|
618 |
expleri nequit atque oculos per singula volvit, |
|
619 |
miraturque interque manus et bracchia versat |
|
620 |
terribilem cristis galeam flammasque vomentem, |
|
621 |
fatiferumque ensem, loricam ex aere rigentem, |
|
622 |
sanguineam, ingentem, qualis cum caerula nubes |
|
623 |
solis inardescit radiis longeque refulget; |
|
624 |
tum levis ocreas electro auroque recocto, |
|
625 |
hastamque et clipei non enarrabile textum. |
|
626 |
illic res Italas Romanorumque triumphos |
|
627 |
haud vatum ignarus venturique inscius aevi |
|
628 |
fecerat ignipotens, illic genus omne futurae |
|
629 |
stirpis ab Ascanio pugnataque in ordine bella. |
|
630 |
fecerat et viridi fetam Mavortis in antro |
|
631 |
procubuisse lupam, geminos huic ubera circum |
|
632 |
ludere pendentis pueros et lambere matrem |
|
633 |
impavidos, illam tereti cervice reflexa |
|
634 |
mulcere alternos et corpora fingere lingua. |
|
635 |
nec procul hinc Romam et raptas sine more Sabinas |
|
636 |
consessu caveae, magnis Circensibus actis, |
|
637 |
addiderat, subitoque novum consurgere bellum |
|
638 |
Romulidis Tatioque seni Curibusque severis. |
|
639 |
post idem inter se posito certamine reges |
|
640 |
armati Iovis ante aram paterasque tenentes |
|
641 |
stabant et caesa iungebant foedera porca. |
|
642 |
haud procul inde citae Mettum in diversa quadrigae |
|
643 |
distulerant (at tu dictis, Albane, maneres!), |
|
644 |
raptabatque viri mendacis viscera Tullus |
|
645 |
per silvam, et sparsi rorabant sanguine vepres. |
|
646 |
nec non Tarquinium eiectum Porsenna iubebat |
|
647 |
accipere ingentique urbem obsidione premebat: |
|
648 |
Aeneadas in ferrum pro libertate ruebant. |
|
649 |
illum indignanti similem similemque minanti |
|
650 |
aspiceres, pontem auderet quia vellere Cocles |
|
651 |
et fluvium vinclis innaret Cloelia ruptis. |
|
652 |
in summo custos Tarpeiae Manlius arcis |
|
653 |
stabat pro templo et Capitolia celsa tenebat, |
|
654 |
Romuleoque recens horrebat regia culmo. |
|
655 |
atque hic auratis volitans argenteus anser |
|
656 |
porticibus Gallos in limine adesse canebat; |
|
657 |
Galli per dumos aderant arcemque tenebant |
|
658 |
defensi tenebris et dono noctis opacae: |
|
659 |
aurea caesaries ollis atque aurea vestis, |
|
660 |
virgatis lucent sagulis, tum lactea colla |
|
661 |
auro innectuntur, duo quisque Alpina coruscant |
|
662 |
gaesa manu, scutis protecti corpora longis. |
|
663 |
hic exsultantis Salios nudosque Lupercos |
|
664 |
lanigerosque apices et lapsa ancilia caelo |
|
665 |
extuderat, castae ducebant sacra per urbem |
|
666 |
pilentis matres in mollibus. hinc procul addit |
|
667 |
Tartareas etiam sedes, alta ostia Ditis, |
|
668 |
et scelerum poenas, et te, Catilina, minaci |
|
669 |
pendentem scopulo Furiarumque ora trementem, |
|
670 |
secretosque pios, his dantem iura Catonem. |
|
671 |
haec inter tumidi late maris ibat imago |
|
672 |
aurea, sed fluctu spumabant caerula cano, |
|
673 |
et circum argento clari delphines in orbem |
|
674 |
aequora verrebant caudis aestumque secabant. |
|
675 |
in medio classis aeratas, Actia bella, |
|
676 |
cernere erat, totumque instructo Marte videres |
|
677 |
fervere Leucaten auroque effulgere fluctus. |
|
678 |
hinc Augustus agens Italos in proelia Caesar |
|
679 |
cum patribus populoque, penatibus et magnis dis, |
|
680 |
stans celsa in puppi, geminas cui tempora flammas |
|
681 |
laeta vomunt patriumque aperitur vertice sidus. |
|
682 |
parte alia ventis et dis Agrippa secundis |
|
683 |
arduus agmen agens: cui, belli insigne superbum, |
|
684 |
tempora navali fulgent rostrata corona. |
|
685 |
hinc ope barbarica variisque Antonius armis, |
|
686 |
victor ab Aurorae populis et litore rubro, |
|
687 |
Aegyptum virisque Orientis et ultima secum |
|
688 |
Bactra vehit, sequiturque (nefas) Aegyptia coniunx. |
|
689 |
una omnes ruere ac totum spumare reductis |
|
690 |
convulsum remis rostrisque tridentibus aequor. |
|
691 |
alta petunt; pelago credas innare revulsas |
|
692 |
Cycladas aut montis concurrere montibus altos, |
|
693 |
tanta mole viri turritis puppibus instant. |
|
694 |
stuppea flamma manu telisque volatile ferrum |
|
695 |
spargitur, arva nova Neptunia caede rubescunt. |
|
696 |
regina in mediis patrio vocat agmina sistro, |
|
697 |
necdum etiam geminos a tergo respicit anguis. |
|
698 |
omnigenumque deum monstra et latrator Anubis |
|
699 |
contra Neptunum et Venerem contraque Minervam |
|
700 |
tela tenent. saevit medio in certamine Mavors |
|
701 |
caelatus ferro, tristesque ex aethere Dirae, |
|
702 |
et scissa gaudens vadit Discordia palla, |
|
703 |
quam cum sanguineo sequitur Bellona flagello. |
|
704 |
Actius haec cernens arcum intendebat Apollo |
|
705 |
desuper: omnis eo terrore Aegyptus et Indi, |
|
706 |
omnis Arabs, omnes vertebant terga Sabaei. |
|
707 |
ipsa videbatur ventis regina vocatis |
|
708 |
vela dare et laxos iam iamque immittere funis. |
|
709 |
illam inter caedes pallentem morte futura |
|
710 |
fecerat ignipotens undis et Iapyge ferri, |
|
711 |
contra autem magno maerentem corpore Nilum |
|
712 |
pandentemque sinus et tota veste vocantem |
|
713 |
caeruleum in gremium latebrosaque flumina victos. |
|
714 |
at Caesar, triplici invectus Romana triumpho |
|
715 |
moenia, dis Italis votum immortale sacrabat, |
|
716 |
maxima ter centum totam delubra per urbem. |
|
717 |
laetitia ludisque viae plausuque fremebant; |
|
718 |
omnibus in templis matrum chorus, omnibus arae; |
|
719 |
ante aras terram caesi stravere iuvenci. |
|
720 |
ipse sedens niveo candentis limine Phoebi |
|
721 |
dona recognoscit populorum aptatque superbis |
|
722 |
postibus; incedunt victae longo ordine gentes, |
|
723 |
quam variae linguis, habitu tam vestis et armis. |
|
724 |
hic Nomadum genus et discinctos Mulciber Afros, |
|
725 |
hic Lelegas Carasque sagittiferosque Gelonos |
|
726 |
finxerat; Euphrates ibat iam mollior undis, |
|
727 |
extremique hominum Morini, Rhenusque bicornis, |
|
728 |
indomitique Dahae, et pontem indignatus Araxes. |
|
729 |
Talia per clipeum Volcani, dona parentis, |
|
730 |
miratur rerumque ignarus imagine gaudet |
|
731 |
attollens umero famamque et fata nepotum. |