Vox-Latina-Gottingensis
Scripta auctorum Latinorum
Publius Vergilius Maro
Aeneis VII
|
001 |
Tu quoque litoribus nostris, Aeneia nutrix, |
|
002 |
aeternam moriens famam, Caieta, dedisti; |
|
003 |
et nunc servat honos sedem tuus, ossaque nomen |
|
004 |
Hesperia in magna, si qua est ea gloria, signat. |
|
005 |
At pius exsequiis Aeneas rite solutis, |
|
006 |
aggere composito tumuli, postquam alta quierunt |
|
007 |
aequora, tendit iter velis portumque relinquit. |
|
008 |
aspirant aurae in noctem nec candida cursus |
|
009 |
luna negat, splendet tremulo sub lumine pontus. |
|
010 |
proxima Circaeae raduntur litora terrae, |
|
011 |
dives inaccessos ubi Solis filia lucos |
|
012 |
adsiduo resonat cantu, tectisque superbis |
|
013 |
urit odoratam nocturna in lumina cedrum |
|
014 |
arguto tenuis percurrens pectine telas. |
|
015 |
hinc exaudiri gemitus iraeque leonum |
|
016 |
vincla recusantum et sera sub nocte rudentum, |
|
017 |
saetigerique sues atque in praesepibus ursi |
|
018 |
saevire ac formae magnorum ululare luporum, |
|
019 |
quos hominum ex facie dea saeva potentibus herbis |
|
020 |
induerat Circe in vultus ac terga ferarum. |
|
021 |
quae ne monstra pii paterentur talia Troes |
|
022 |
delati in portus neu litora dira subirent, |
|
023 |
Neptunus ventis implevit vela secundis, |
|
024 |
atque fugam dedit et praeter vada fervida vexit. |
|
025 |
Iamque rubescebat radiis mare et aethere ab alto |
|
026 |
Aurora in roseis fulgebat lutea bigis, |
|
027 |
cum venti posuere omnisque repente resedit |
|
028 |
flatus, et in lento luctantur marmore tonsae. |
|
029 |
atque hic Aeneas ingentem ex aequore lucum |
|
030 |
prospicit. hunc inter fluvio Tiberinus amoeno |
|
031 |
verticibus rapidis et multa flavus harena |
|
032 |
in mare prorumpit. variae circumque supraque |
|
033 |
adsuetae ripis volucres et fluminis alveo |
|
034 |
aethera mulcebant cantu lucoque volabant. |
|
035 |
flectere iter sociis terraeque advertere proras |
|
036 |
imperat et laetus fluvio succedit opaco. |
|
037 |
Nunc age, qui reges, Erato, quae tempora, rerum |
|
038 |
quis Latio antiquo fuerit status, advena classem |
|
039 |
cum primum Ausoniis exercitus appulit oris, |
|
040 |
expediam, et primae revocabo exordia pugnae. |
|
041 |
tu vatem, tu, diva, mone. dicam horrida bella, |
|
042 |
dicam acies actosque animis in funera reges, |
|
043 |
Tyrrhenamque manum totamque sub arma coactam |
|
044 |
Hesperiam. maior rerum mihi nascitur ordo, |
|
045 |
maius opus moveo.Rex arva Latinus et urbes |
|
046 |
iam senior longa placidas in pace regebat. |
|
047 |
hunc Fauno et nympha genitum Laurente Marica |
|
048 |
accipimus; Fauno Picus pater, isque parentem |
|
049 |
te, Saturne, refert, tu sanguinis ultimus auctor. |
|
050 |
filius huic fato divum prolesque virilis |
|
051 |
nulla fuit, primaque oriens erepta iuventa est. |
|
052 |
sola domum et tantas servabat filia sedes |
|
053 |
iam matura viro, iam plenis nubilis annis. |
|
054 |
multi illam magno e Latio totaque petebant |
|
055 |
Ausonia; petit ante alios pulcherrimus omnis |
|
056 |
Turnus, avis atavisque potens, quem regia coniunx |
|
057 |
adiungi generum miro properabat amore; |
|
058 |
sed variis portenta deum terroribus obstant. |
|
059 |
laurus erat tecti medio in penetralibus altis |
|
060 |
sacra comam multosque metu servata per annos, |
|
061 |
quam pater inventam, primas cum conderet arces, |
|
062 |
ipse ferebatur Phoebo sacrasse Latinus, |
|
063 |
Laurentisque ab ea nomen posuisse colonis. |
|
064 |
huius apes summum densae (mirabile dictu) |
|
065 |
stridore ingenti liquidum trans 'aethera vectae |
|
066 |
obsedere apicem, et pedibus per mutua nexis |
|
067 |
examen subitum ramo frondente pependit. |
|
068 |
continuo vates ' externum cernimus ' inquit |
|
069 |
'adventare virum et partis petere agmen easdem |
|
070 |
partibus ex isdem et summa dominarier arce.' |
|
071 |
praeterea, castis adolet dum altaria taedis, |
|
072 |
et iuxta genitorem astat Lavinia virgo, |
|
073 |
visa, nefas, longis comprendere crinibus ignem |
|
074 |
atque omnem ornatum flamma crepitante cremari, |
|
075 |
regalisque accensa comas, accensa coronam |
|
076 |
insignem gemmis; tum fumida lumine fulvo |
|
077 |
involvi ac totis Volcanum spargere tectis. |
|
078 |
id vero horrendum ac visu mirabile ferri: |
|
079 |
namque fore inlustrem fama fatisque canebant |
|
080 |
ipsam, sed populo magnum portendere bellum. |
|
081 |
At rex sollicitus monstris oracula Fauni, |
|
082 |
fatidici genitoris, adit lucosque sub alta |
|
083 |
consulit Albunea, nemorum quae maxima sacro |
|
084 |
fonte sonat saevamque exhalat opaca mephitim. |
|
085 |
hinc Italae gentes omnisque Oenotria tellus |
|
086 |
in dubiis responsa petunt; huc dona sacerdos |
|
087 |
cum tulit et caesarum ovium sub nocte silenti |
|
088 |
pellibus incubuit stratis somnosque petivit, |
|
089 |
multa modis simulacra videt volitantia miris |
|
090 |
et varias audit voces fruiturque deorum |
|
091 |
conloquio atque imis Acheronta adfatur Avernis. |
|
092 |
hic et tum pater ipse petens responsa Latinus |
|
093 |
centum lanigeras mactabat rite bidentis, |
|
094 |
atque harum effultus tergo stratisque iacebat |
|
095 |
velleribus: subita ex alto vox reddita luco est: |
|
096 |
' ne pete conubiis natam sociare Latinis, |
|
097 |
o mea progenies, thalamis neu crede paratis; |
|
098 |
externi venient generi, qui sanguine nostrum |
|
099 |
nomen in astra ferant, quorumque a stirpe nepotes |
|
100 |
omnia sub pedibus, qua Sol utrumque recurrens |
|
101 |
aspicit Oceanum, vertique regique videbunt.' |
|
102 |
haec responsa patris Fauni monitusque silenti |
|
103 |
nocte datos non ipse suo premit ore Latinus, |
|
104 |
sed circum late volitans iam Fama per urbes |
|
105 |
Ausonias tulerat, cum Laomedontia pubes |
|
106 |
gramineo ripae religavit ab aggere classem. |
|
107 |
Aeneas primique duces et pulcher Iulus |
|
108 |
corpora sub ramis deponunt arboris altae, |
|
109 |
instituuntque dapes et adorea liba per herbam |
|
110 |
subiciunt epulis (sic Iuppiter ipse monebat) |
|
111 |
et Cereale solum pomis agrestibus augent. |
|
112 |
consumptis hic forte aliis, ut vertere morsus |
|
113 |
exiguam in Cererem penuria adegit edendi, |
|
114 |
et violare manu malisque audacibus orbem |
|
115 |
fatalis crusti patulis nec parcere quadris: |
|
116 |
'heus, etiam mensas consumimus' inquit Iulus, |
|
117 |
nec plura, adludens. ea vox audita laborum |
|
118 |
prima tulit finem, primamque loquentis ab ore |
|
119 |
eripuit pater ac stupefactus numine pressit. |
|
120 |
continuo 'salve fatis mihi debita tellus |
|
121 |
vosque' ait ' o fidi Troiae salvete penates: |
|
122 |
hic domus, haec patria est. genitor mihi talia namque |
|
123 |
(nunc repeto) Anchises fatorum arcana reliquit: |
|
124 |
"cum te, nate, fames ignota ad litora vectum |
|
125 |
accisis coget dapibus consumere mensas, |
|
126 |
tum sperare domos defessus, ibique memento |
|
127 |
prima locare manu molirique aggere tecta." |
|
128 |
haec erat illa fames, haec nos suprema manebat |
|
129 |
exitiis positura modum. |
|
130 |
quare agite et primo laeti cum lumine solis |
|
131 |
quae loca, quive habeant homines, ubi moenia gentis, |
|
132 |
vestigemus et a portu diversa petamus. |
|
133 |
nunc pateras libate Iovi precibusque vocate |
|
134 |
Anchisen genitorem, et vina reponite mensis' |
|
135 |
Sic deinde effatus frondenti tempora ramo |
|
136 |
implicat et geniumque loci primamque deorum |
|
137 |
Tellurem Nymphasque et adhuc ignota precatur |
|
138 |
flumina, tum Noctem Noctisque orientia signa |
|
139 |
Idaeumque Iovem Phrygiamque ex ordine matrem |
|
140 |
invocat, et duplicis caeloque Ereboque parentis. |
|
141 |
hic pater omnipotens ter caelo clarus ab alto |
|
142 |
intonuit, radiisque ardentem lucis et auro |
|
143 |
ipse manu quatiens ostendit ab aethere nubem. |
|
144 |
diditur hic subito Troiana per agmina rumor |
|
145 |
advenisse diem quo debita moenia condant. |
|
146 |
certatim instaurant epulas atque omine magno |
|
147 |
crateras laeti statuunt et vina coronant. |
|
148 |
Postera cum prima lustrabat lampade terras |
|
149 |
orta dies, urbem et finis et litora gentis |
|
150 |
diversi explorant: haec fontis stagna Numici, |
|
151 |
hunc Thybrim fluvium, hic fortis habitare Latinos., |
|
152 |
tum satus Anchisa delectos ordine ab omni |
|
153 |
centum oratores augusta ad moenia regis |
|
154 |
ire iubet, ramis velatos Palladis omnis, |
|
155 |
donaque ferre viro pacemque exposcere Teucris. |
|
156 |
haud mora, festinant iussi rapidisque feruntur |
|
157 |
passibus. ipse humili designat moenia fossa |
|
158 |
moliturque locum, primasque in litore sedes |
|
159 |
castrorum in morem pinnis atque aggere cingit. |
|
160 |
iamque iter emensi turris ac tecta Latinorum |
|
161 |
ardua cernebant iuvenes muroque subibant. |
|
162 |
ante urbem pueri et primaevo flore iuventus |
|
163 |
exercentur equis domitantque in pulvere currus, |
|
164 |
aut acris tendunt arcus aut lenta lacertis |
|
165 |
spicula contorquent, cursuque ictuque lacessunt: |
|
166 |
cum praevectus equo longaevi regis ad auris |
|
167 |
nuntius ingentis ignota in veste reportat |
|
168 |
advenisse viros. ille intra tecta vocari |
|
169 |
imperat et solio medius consedit avito. |
|
170 |
Tectum augustum, ingens, centum sublime columnis |
|
171 |
urbe fuit summa, Laurentis regia Pici, |
|
172 |
horrendum silvis et religione parentum. |
|
173 |
hic sceptra accipere et primos attollere fascis |
|
174 |
regibus omen erat; hoc illis curia templum, |
|
175 |
hae sacris sedes epulis; hic ariete caeso |
|
176 |
perpetuis soliti patres considere mensis. |
|
177 |
quin etiam veterum effigies ex ordine avorum |
|
178 |
antiqua e cedro, Italusque paterque Sabinus |
|
179 |
vitisator curvam servans sub imagine falcem, |
|
180 |
Saturnusque senex Ianique bifrontis imago |
|
181 |
vestibulo astabant, aliique ab origine reges, |
|
182 |
Martiaque ob patriam pugnando vulnera passi. |
|
183 |
multaque praeterea sacris in postibus arma, |
|
184 |
captivi pendent currus curvaeque secures |
|
185 |
et cristae capitum et portarum ingentia claustra |
|
186 |
spiculaque clipeique ereptaque rostra carinis. |
|
187 |
ipse Quirinali lituo parvaque sedebat |
|
188 |
succinctus trabea laevaque ancile gerebat |
|
189 |
Picus, equum domitor, quem capta cupidine coniunx |
|
190 |
aurea percussum virga versumque venenis |
|
191 |
fecit avem Circe sparsitque coloribus alas. |
|
192 |
Tali intus templo divum patriaque Latinus |
|
193 |
sede sedens Teucros ad sese in tecta vocavit, |
|
194 |
atque haec ingressis placido prior edidit ore: |
|
195 |
'dicite, Dardanidae (neque enim nescimus et urbem |
|
196 |
et genus, auditique advertitis aequore cursum), |
|
197 |
quid petitis? quae causa rates aut cuius egentis |
|
198 |
litus ad Ausonium tot per vada caerula vexit? |
|
199 |
sive errore viae seu tempestatibus acti, |
|
200 |
qualia multa mari nautae patiuntur in alto, |
|
201 |
fluminis intrastis ripas portuque sedetis, |
|
202 |
ne fugite hospitium, neve ignorate Latinos |
|
203 |
Saturni gentem haud vinclo nec legibus aequam, |
|
204 |
sponte sua veterisque dei se more tenentem. |
|
205 |
atque equidem memini (fama est obscurior annis) |
|
206 |
Auruncos ita ferre senes, his ortus ut agris |
|
207 |
Dardanus Idaeas Phrygiae penetrarit ad urbes |
|
208 |
Threiciamque Samum, quae nunc Samothracia fertur. |
|
209 |
hinc illum Corythi Tyrrhena ab sede profectum |
|
210 |
aurea nunc solio stellantis regia caeli |
|
211 |
accipit et numerum divorum altaribus auget.' |
|
212 |
Dixerat, et dicta Ilioneus sic voce secutus: |
|
213 |
'rex, genus egregium Fauni, nec fluctibus actos |
|
214 |
atra subegit hiems vestris succedere terris, |
|
215 |
nec sidus regione viae litusve fefellit: |
|
216 |
consilio hanc omnes animisque volentibus urbem |
|
217 |
adferimur pulsi regnis, quae maxima quondam |
|
218 |
extremo veniens sol aspiciebat Olympo. |
|
219 |
ab Iove principium generis, Iove Dardana pubes |
|
220 |
gaudet avo, rex ipse Iovis de gente suprema: |
|
221 |
Troius Aeneas tua nos ad limina misit. |
|
222 |
quanta per Idaeos saevis effusa Mycenis |
|
223 |
tempestas ierit campos, quibus actus uterque |
|
224 |
Europae atque Asiae fatis concurrerit orbis, |
|
225 |
audiit et si quem tellus extrema refuso |
|
226 |
summovet Oceano et si quem extenta plagarum |
|
227 |
quattuor in medio dirimit plaga solis iniqui. |
|
228 |
diluvio ex illo tot vasta per aequora vecti |
|
229 |
dis sedem exiguam patriis litusque rogamus |
|
230 |
innocuum et cunctis undamque auramque patentem. |
|
231 |
non erimus regno indecores, nec vestra feretur |
|
232 |
fama levis tantique abolescet gratia facti, |
|
233 |
nec Troiam Ausonios gremio excepisse pigebit. |
|
234 |
fata per Aeneae iuro dextramque potentem, |
|
235 |
sive fide seu quis bello est expertus et armis: |
|
236 |
multi nos populi, multae'(ne temne, quod ultro |
|
237 |
praeferimus manibus vittas ac verba precantia) |
|
238 |
et petiere sibi et voluere adiungere gentes; |
|
239 |
sed nos fata deum vestras exquirere terras |
|
240 |
imperiis egere suis. hinc Dardanus ortus, |
|
241 |
huc repetit iussisque ingentibus urget Apollo |
|
242 |
Tyrrhenum ad Thybrim et fontis vada sacra Numici. |
|
243 |
dat tibi praeterea fortunae parva prioris |
|
244 |
munera, reliquias Troia ex ardente receptas. |
|
245 |
hoc pater Anchises auro libabat ad aras, |
|
246 |
hoc Priami gestamen erat cum iura vocatis |
|
247 |
more daret populis, sceptrumque sacerque Traras |
|
248 |
Iliadumque labor vestes.' |
|
249 |
Talibus Ilionei dictis defixa Latinus |
|
250 |
obtutu tenet ora soloque immobilis haeret, |
|
251 |
intentos volvens oculos. nec purpura regem |
|
252 |
picta movet nec sceptra movent Priameia tantum |
|
253 |
quantum in conubio natae thalamoque moratur, |
|
254 |
et veteris Fauni volvit sub pectore sortem: |
|
255 |
hunc illum fatis externa ab sede profectum |
|
256 |
portendi generum paribusque in regna vocari |
|
257 |
auspiciis, huic progeniem virtute futuram |
|
258 |
egregiam et totum quae viribus occupet orbem. |
|
259 |
tandem laetus ait: 'di nostra incepta secundent |
|
260 |
auguriumque suum ! dabitur, Troiane, quod optas. |
|
261 |
munera nec sperno: non vobis rege Latino |
|
262 |
divitis uber agri Troiaeve opulentia deerit. |
|
263 |
ipse modo Aeneas, nostri si tanta cupido est, |
|
264 |
si iungi hospitio properat sociusque vocari, |
|
265 |
adveniat, vultus neve exhorrescat amicos: |
|
266 |
pars mihi pacis erit dextram tetigisse tyranni. |
|
267 |
vos contra regi mea nunc mandata referte. |
|
268 |
est mihi nata, viro gentis quam iungere nostrae |
|
269 |
non patrio ex adyto sortes, non plurima caelo |
|
270 |
monstra sinunt; generos externis adfore ab oris, |
|
271 |
hoc Latio restare canunt, qui sanguine nostrum |
|
272 |
nomen in astra ferant. hunc illum poscere fata |
|
273 |
et reor et, si quid veri mens augurat, opto.' |
|
274 |
haec effatus equos numero pater eligit omni |
|
275 |
(stabant ter centum nitidi in praesepibus altis): |
|
276 |
omnibus extemplo Teucris iubet ordine duci |
|
277 |
instratos ostro alipedes pictisque tapetis |
|
278 |
(aurea pectoribus demissa monilia pendent, |
|
279 |
tecti auro fulvum mandunt sub dentibus aurum), |
|
280 |
absenti Aeneae currum geminosque iugalis |
|
281 |
semine ab aetherio spirantis naribus ignem, |
|
282 |
illorum de gente patri quos daedala Circe |
|
283 |
supposita de matre nothos furata creavit. |
|
284 |
talibus Aeneadae donis dictisque Latini |
|
285 |
sublimes in equis redeunt pacemque reportant. |
|
286 |
Ecce autem Inachiis sese referebat ab Argis |
|
287 |
saeva Iovis coniunx aurasque invecta tenebat, |
|
288 |
et laetum Aenean classemque ex aethere longe |
|
289 |
Dardaniam Siculo prospexit ab usque Pachyno. |
|
290 |
moliri iam tecta videt, iam fidere terrae, |
|
291 |
deseruisse rates: stetit acri fixa dolore. |
|
292 |
tum quassans caput haec effundit pectore dicta: |
|
293 |
'heu stirpem invisam et fatis contraria nostris |
|
294 |
fata Phrygum ! num Sigeis occumbere campis, |
|
295 |
num capti potuere capi? num incensa cremavit |
|
296 |
Troia viros? medias acies mediosque per ignis |
|
297 |
invenere viam. at, credo, mea numina tandem |
|
298 |
fessa iacent, odiis aut exsaturata quievi. |
|
299 |
quin etiam patria excussos infesta per undas |
|
300 |
ausa sequi et profugis toto me opponere ponto. |
|
301 |
absumptae in Teucros vires caelique marisque. |
|
302 |
quid Syrtes aut Scylla mihi, quid vasta Charybdis |
|
303 |
profuit? optato conduntur Thybridis alveo |
|
304 |
securi pelagi atque mei. Mars perdere gentem |
|
305 |
immanem Lapithum valuit, concessit in iras |
|
306 |
ipse deum antiquam genitor Calydona Dianae, |
|
307 |
quod scelus aut Lapithis tantum aut Calydone merente? |
|
308 |
ast ego, magna Iovis coniunx, nil linquere inausum |
|
309 |
quae potui infelix, quae memet in omnia verti, |
|
310 |
vincor ab Aenea. quod si mea numina non sunt |
|
311 |
magna satis, dubitem haud equidem implorare quod usquam est: |
|
312 |
flectere si nequeo superos, Acheronta movebo. |
|
313 |
non dabitur regnis, esto, prohibere Latinis, |
|
314 |
atque immota manet fatis Lavinia coniunx: |
|
315 |
at trahere atque moras tantis licet addere rebus, |
|
316 |
at licet amborum populos exscindere regum. |
|
317 |
hac gener atque socer coeant mercede suorum: |
|
318 |
sanguine Troiano et Rutulo dotabere, virgo, |
|
319 |
et Bellona manet te pronuba. nec face tantum |
|
320 |
Cisseis praegnas ignis enixa iugalis; |
|
321 |
quin idem Veneri partus suus et Paris alter, |
|
322 |
funestaeque iterum recidiva in Pergama taedae.' |
|
323 |
Haec ubi dicta dedit, terras horrenda petivit; |
|
324 |
luctificam Allecto dirarum ab sede dearum |
|
325 |
infernisque ciet tenebris, cui tristia bella |
|
326 |
iraeque insidiaeque et crimina noxia cordi. |
|
327 |
odit et ipse pater Pluton, odere sorores |
|
328 |
Tartareae monstrum: tot sese vertit in ora, |
|
329 |
tam saevae facies, tot pullulat atra colubris. |
|
330 |
quam Iuno his acuit verbis ac talia fatur: |
|
331 |
' hunc mihi da proprium, virgo sata Nocte, laborem, |
|
332 |
hanc operam, ne noster honos infractave cedat |
|
333 |
fama loco, neu conubiis ambire Latinum |
|
334 |
Aeneadae possint Italosve obsidere finis. |
|
335 |
tu potes unanimos armare in proelia fratres |
|
336 |
atque odiis versare domos, tu verbera tectis |
|
337 |
funereasque inferre faces, tibi nomina mille, |
|
338 |
mille nocendi artes. fecundum concute pectus, |
|
339 |
disice compositam pacem, sere crimina belli; |
|
340 |
arma velit poscatque simul rapiatque iuventus.' |
|
341 |
Exim Gorgoneis Allecto infecta venenis |
|
342 |
principio Latium et Laurentis tecta tyranni |
|
343 |
celsa petit, tacitumque obsedit limen Amatae, |
|
344 |
quam super adventu Teucrum Turnique hymenaeis |
|
345 |
femineae ardentem curaeque iraeque coquebant. |
|
346 |
huic dea caeruleis unum de crinibus anguem |
|
347 |
conicit, inque sinum praecordia ad intima subdit, |
|
348 |
quo furibunda domum monstro permisceat omnem. |
|
349 |
ille inter vestis et levia pectora lapsus |
|
350 |
volvitur attactu nullo, fallitque furentem |
|
351 |
vipeream inspirans animam; fit tortile collo |
|
352 |
aurum ingens coluber, fit longae taenia vittae |
|
353 |
innectitque comas et membris lubricus errat. |
|
354 |
ac dum prima lues udo sublapsa veneno |
|
355 |
pertemptat sensus atque ossibus implicat ignem |
|
356 |
necdum animus toto percepit pectore flammam, |
|
357 |
mollius et solito matrum de more locuta est, |
|
358 |
multa super natae lacrimans Phrygiisque hymenaeis: |
|
359 |
'exsulibusne datur ducenda Lavinia Teucris, |
|
360 |
o genitor, nec te miseret nataeque tuique? |
|
361 |
nec matris miseret, quam primo aquilone relinquet |
|
362 |
perfidus alta petens abducta virgine praedo? |
|
363 |
at non sic Phrygius penetrat Lacedaemona pastor, |
|
364 |
Ledaeamque Helenam Troianas vexit ad urbes ? |
|
365 |
quid tua sancta fides? quid cura antiqua tuorum |
|
366 |
et consanguineo totiens data dextera Turno? |
|
367 |
si gener externa petitur de gente Latinis, |
|
368 |
idque sedet, Faunique premunt te iussa parentis, |
|
369 |
omnem equidem sceptris terram quae libera nostris |
|
370 |
dissidet externam reor et sic dicere divos. |
|
371 |
et Turno, si prima domus repetatur origo, |
|
372 |
Inachus Acrisiusque patres mediaeque Mycenae.' |
|
373 |
His ubi nequiquam dictis experta Latinum |
|
374 |
contra stare videt, penitusque in viscera lapsum |
|
375 |
serpentis furiale malum totamque pererrat, |
|
376 |
tum vero infelix ingentibus excita monstris |
|
377 |
immensam sine more furit lymphata per urbem. |
|
378 |
ceu quondam torto volitans sub verbere turbo, |
|
379 |
quem pueri magno in gyro vacua atria circum |
|
380 |
intenti ludo exercent&emdash;ille actus habena |
|
381 |
curvatis fertur spatiis; stupet inscia supra |
|
382 |
impubesque manus mirata volubile buxum; |
|
383 |
dant animos plagae&emdash;non cursu segnior illo |
|
384 |
per medias urbes agitur populosque ferocis. |
|
385 |
quin etiam in silvas simulato numine Bacchi |
|
386 |
maius adorta nefas maioremque orsa furorem |
|
387 |
evolat et natam frondosis montibus abdit, |
|
388 |
quo thalamum eripiat Teucris taedasque moretur, |
|
389 |
euhoe Bacche fremens, solum te virgine dignum |
|
390 |
vociferans: etenim mollis tibi sumere thyrsos, |
|
391 |
te lustrare choro, sacrum tibi pascere crinem. |
|
392 |
fama volat, furiisque accensas pectore matres |
|
393 |
idem omnis simul ardor agit nova quaerere tecta: |
|
394 |
deseruere domos, ventis dant colla comasque; |
|
395 |
ast aliae tremulis ululatibus aethera complent |
|
396 |
pampineasque gerunt incinctae pellibus hastas. |
|
397 |
ipsa inter medias flagrantem fervida pinum |
|
398 |
sustinet ac natae Turnique canit hymenaeos |
|
399 |
sanguineam torquens aciem, torvumque repente |
|
400 |
clamat: 'io matres, audite, ubi quaeque, Latinae: |
|
401 |
si qua piis animis manet infelicis Amatae |
|
402 |
gratia, si iuris materni cura remordet, |
|
403 |
solvite crinalis vittas, capite orgia mecum.' |
|
404 |
talem inter silvas, inter deserta ferarum |
|
405 |
reginam Allecto stimulis agit undique Bacchi. |
|
406 |
Postquam visa satis primos acuisse furores |
|
407 |
consiliumque omnemque domum vertisse Latini, |
|
408 |
protinus hinc fuscis tristis dea tollitur alis |
|
409 |
audacis Rutuli ad muros, quam dicitur urbem |
|
410 |
Acrisioneis Danae fundasse colonis |
|
411 |
praecipiti delata Noto. locus Ardea quondam |
|
412 |
dictus avis, et nunc magnum manet Ardea nomen, |
|
413 |
sed fortuna fuit. tectis hic Turnus in altis |
|
414 |
iam mediam nigra carpebat nocte quietem. |
|
415 |
Allecto torvam faciem et furialia membra |
|
416 |
exuit, in vultus sese transformat anilis |
|
417 |
et frontem obscenam rugis arat, induit albos |
|
418 |
cum vitta crinis, tum ramum innectit olivae; |
|
419 |
fit Calybe Iunonis anus templique sacerdos, |
|
420 |
et iuveni ante oculos his se cum vocibus offert: |
|
421 |
'Turne, tot incassum fusos patiere labores, |
|
422 |
et tua Dardaniis transcribi sceptra colonis ? |
|
423 |
rex tibi coniugium et quaesitas sanguine dotes |
|
424 |
abnegat, externusque in regnum quaeritur heres. |
|
425 |
i nunc, ingratis offer te, inrise, periclis; |
|
426 |
Tyrrhenas, i, sterne acies, tege pace Latinos. |
|
427 |
haec adeo tibi me, placida cum nocte iaceres, |
|
428 |
ipsa palam fari omnipotens Saturnia iussit. |
|
429 |
quare age et armari pubem portisque moveri |
|
430 |
laetus in arma para, et Phrygios qui flumine pulchro |
|
431 |
consedere duces pictasque exure carinas. |
|
432 |
caelestum vis magna iubet. rex ipse Latinus, |
|
433 |
ni dare coniugium et dicto parere fatetur, |
|
434 |
sentiat et tandem Turnum experiatur in armis.' |
|
435 |
Hic iuvenis vatem inridens sic orsa vicissim |
|
436 |
ore refert: 'classis invectas Thybridis undam |
|
437 |
non, ut rere, meas effugit nuntius auris; |
|
438 |
ne tantos mihi finge metus. nec regia Iuno |
|
439 |
immemor est nostri. |
|
440 |
sed te victa situ verique effeta senectus, |
|
441 |
o mater, curis nequiquam exercet, et arma |
|
442 |
regum inter falsa vatem formidine ludit. |
|
443 |
cura tibi divum effigies et templa tueri; |
|
444 |
bella viri pacemque gerent quis bella gerenda.' |
|
445 |
Talibus Allecto dictis exarsit in iras. |
|
446 |
at iuveni oranti subitus tremor occupat artus, |
|
447 |
deriguere oculi: tot Erinys sibilat hydris |
|
448 |
tantaque se facies aperit; tum flammea torquens |
|
449 |
lumina cunctantem et quaerentem dicere plura |
|
450 |
reppulit et geminos erexit crinibus anguis, |
|
451 |
verberaque insonuit rabidoque haec addidit ore: |
|
452 |
'en ego victa situ, quam veri effeta senectus |
|
453 |
arma inter regum falsa formidine ludit; |
|
454 |
respice ad haec: adsum dirarum ab sede sororum, |
|
455 |
bella manu letumque gero.' |
|
456 |
sic effata facem iuveni coniecit et atro |
|
457 |
lumine fumantis fixit sub pectore taedas. |
|
458 |
olli somnum ingens rumpit pavor, ossaque et artus |
|
459 |
perfundit toto proruptus corpore sudor. |
|
460 |
arma amens fremit, arma toro tectisque requirit: |
|
461 |
saevit amor ferri et scelerata insania belli, |
|
462 |
ira super: magno veluti cum flamma sonore |
|
463 |
virgea suggeritur costis undantis aeni |
|
464 |
exsultantque aestu latices, furit intus aquai |
|
465 |
fumidus atque alte spumis exuberat amnis, |
|
466 |
nec iam se capit unda, volat vapor ater ad auras. |
|
467 |
ergo iter ad regem polluta pace Latinum |
|
468 |
indicit primis iuvenum et iubet arma parari, |
|
469 |
tutari Italiam, detrudere finibus hostem; |
|
470 |
se satis ambobus Teucrisque venire Latinisque. |
|
471 |
haec ubi dicta dedit divosque in vota vocavit, |
|
472 |
certatim sese Rutuli exhortantur in arma. |
|
473 |
hunc decus egregium formae movet atque iuventae, |
|
474 |
hunc atavi reges, hunc claris dextera factis. |
|
475 |
Dum Turnus Rutulos animis audacibus implet, |
|
476 |
Allecto in Teucros Stygiis se concitat alis, |
|
477 |
arte nova speculata locum, quo litore pulcher |
|
478 |
insidiis cursuque feras agitabat Iulus. |
|
479 |
hic subitam canibus rabiem Cocytia virgo |
|
480 |
obicit et noto naris contingit odore, |
|
481 |
ut cervum ardentes agerent; quae prima laborum |
|
482 |
causa fuit belloque animos accendit agrestis. |
|
483 |
cervus erat forma praestanti et eornibus ingens, |
|
484 |
Tyrrhidae pueri quem matris ab ubere raptum |
|
485 |
nutribant Tyrrhusque pater, cui regia parent |
|
486 |
armenta et late custodia credita campi. |
|
487 |
adsuetum imperiis soror omni Silvia cura |
|
488 |
mollibus intexens ornabat cornua sertis, |
|
489 |
pectebatque ferum puroque in fonte lavabat. |
|
490 |
ille manum patiens mensaeque adsuetus erili |
|
491 |
errabat silvis rursusque ad limina nota |
|
492 |
ipse domum sera quamvis se nocte ferebat. |
|
493 |
hunc procul errantem rabidae venantis Iuli |
|
494 |
commovere canes, fluvio cum forte secundo |
|
495 |
deflueret ripaque aestus viridante levaret. |
|
496 |
ipse etiam eximiae laudis succensus amore |
|
497 |
Ascanius curvo derexit spicula cornu; |
|
498 |
nec dextrae erranti deus afuit, actaque multo |
|
499 |
perque uterum sonitu perque ilia venit harundo. |
|
500 |
saucius at quadripes nota intra tecta refugit |
|
501 |
suceessitque gemens stabulis, questuque cruentus |
|
502 |
atque imploranti similis tectum omne replebat. |
|
503 |
Silvia prima soror palmis percussa lacertos |
|
504 |
auxilium vocat et duros conclamat agrestis. |
|
505 |
olli (pestis enim tacitis latet aspera silvis) |
|
506 |
improvisi adsunt, hic torre armatus obusto, |
|
507 |
stipitis hic gravidi nodis; quod cuique repertum |
|
508 |
rimanti telum ira facit. vocat agmina Tyrrhus, |
|
509 |
quadrifidam quercum cuneis ut forte coactis |
|
510 |
seindebat rapta spirans immane securi. |
|
511 |
At saeva e speculis tempus dea nacta nocendi |
|
512 |
ardua tecta petit stabuli et de culmine summo |
|
513 |
pastorale canit signum cornuque recurvo |
|
514 |
Tartaream intendit vocem, qua protinus omne |
|
515 |
contremuit nemus et silvae insonuere profundae; |
|
516 |
audiit et Triviae longe lacus, audiit amnis |
|
517 |
sulpurea Nar albus aqua fontesque Velini, |
|
518 |
et trepidae matres pressere ad pectora natos. |
|
519 |
tum vero ad vocem celeres, qua bucina signum |
|
520 |
dira dedit, raptis concurrunt undique telis |
|
521 |
indomiti agricolae, nec non et Troia pubes |
|
522 |
Ascanio auxilium castris effundit apertis. |
|
523 |
derexere acies. non iam certamine agresti |
|
524 |
stipitibus duris agitur sudibusve praeustis, |
|
525 |
sed ferro ancipiti decernunt atraque late |
|
526 |
horrescit strictis seges ensibus, aeraque fulgent |
|
527 |
sole lacessita et lucem sub nubila iactant: |
|
528 |
fluctus uti primo coepit cum albescere vento, |
|
529 |
paulatim sese tollit mare et altius undas |
|
530 |
erigit, inde imo consurgit ad aethera fundo. |
|
531 |
hic iuvenis primam ante aciem stridente sagitta, |
|
532 |
natorum Tyrrhi fuerat qui maximus, Almo, |
|
533 |
sternitur; haesit enim sub gutture vulnus et udae |
|
534 |
vocis iter tenuemque inclusit sanguine vitam. |
|
535 |
corpora multa virum circa seniorque Galaesus, |
|
536 |
dum paci medium se offert, iustissimus unus |
|
537 |
qui fuit Ausoniisque olim ditissimus arvis: |
|
538 |
quinque greges illi balantum, quina redibant |
|
539 |
armenta, et terram centum vertebat aratris. |
|
540 |
Atque ea per campos aequo dum Marte geruntur, |
|
541 |
promissi dea facta potens, ubi sanguine bellum |
|
542 |
imbuit et primae commisit funera pugnae, |
|
543 |
deserit Hesperiam et caeli convexa per auras |
|
544 |
Iunonem victrix adfatur voce superba: |
|
545 |
'en, perfecta tibi bello discordia tristi; |
|
546 |
dic in amicitiam coeant et foedera iungant. |
|
547 |
quandoquidem Ausonio respersi sanguine Teucros, |
|
548 |
hoc etiam his addam, tua si mihi certa voluntas: |
|
549 |
finitimas in bella feram rumoribus urbes, |
|
550 |
accendamque animos insani Martis amore |
|
551 |
undique ut auxilio veniant; spargam arma per agros.' |
|
552 |
tum contra Iuno: 'terrorum et fraudis abunde est: |
|
553 |
stant belli causae, pugnatur comminus armis, |
|
554 |
quae fors prima dedit sanguis novus imbuit arma. |
|
555 |
talia coniugia et talis celebrent hymenaeos |
|
556 |
egregium Veneris genus et rex ipse Latinus. |
|
557 |
te super aetherias errare licentius auras |
|
558 |
haud pater ille velit, summi regnator Olympi. |
|
559 |
cede locis. ego, si qua super fortuna laborum est, |
|
560 |
ipsa regam.' talis dederat Saturnia voces, |
|
561 |
illa autem attollit stridentis anguibus alas |
|
562 |
Cocytique petit sedem supera ardua linquens. |
|
563 |
est locus Italiae medio sub montibus altis, |
|
564 |
nobilis et fama multis memoratus in oris, |
|
565 |
Amsancti valles; densis hunc frondibus atrum |
|
566 |
urget utrimque latus nemoris, medioque fragosus |
|
567 |
dat sonitum saxis et torto vertice torrens. |
|
568 |
hic specus horrendum et saevi spiracula Ditis |
|
569 |
monstrantur, ruptoque ingens Acheronte vorago |
|
570 |
pestiferas aperit fauces, quis condita Erinys, |
|
571 |
invisum numen, terras caelumque levabat. |
|
572 |
Nec minus interea extremam Satumia bello |
|
573 |
imponit regina manum. ruit omnis in urbem |
|
574 |
pastorum ex acie numerus, caesosque reportant |
|
575 |
Almonem puerum foedatique ora Galaesi, |
|
576 |
implorantque deos obtestanturque Latinum. |
|
577 |
Turnus adest medioque in crimine caedis et igni |
|
578 |
terrorem ingeminat: Teucros in regna vocari, |
|
579 |
stirpem admisceri Phrygiam, se limine pelli. |
|
580 |
tum quorum attonitae Baccho nemora avia matres |
|
581 |
insultant thiasis (neque enim leve nomen Amatae) |
|
582 |
undique collecti coeunt Martemque fatigant. |
|
583 |
ilicet infandum cuncti contra omina bellum, |
|
584 |
contra fata deum perverso numine poscunt. |
|
585 |
certatim regis circumstant tecta Latini; |
|
586 |
ille velut pelagi rupes immota resistit, |
|
587 |
ut pelagi rupes magno veniente fragore, |
|
588 |
quae sese multis circum latrantibus undis |
|
589 |
mole tenet; scopuli nequiquam et spumea circum |
|
590 |
saxa fremunt laterique inlisa refunditur alga. |
|
591 |
verum ubi nulla datur caecum exsuperare potestas |
|
592 |
consilium, et saevae nutu Iunonis eunt res, |
|
593 |
multa deos aurasque pater testatus inanis: |
|
594 |
' frangimur heu fatis ' inquit ' ferimurque procella ! |
|
595 |
ipsi has sacrilego pendetis sanguine poenas, |
|
596 |
o miseri. te, Turne, nefas, te triste manebit |
|
597 |
supplicium, votisque deos venerabere seris. |
|
598 |
nam mihi parta quies, omnisque in limine portus |
|
599 |
funere felici spolior.' nec plura locutus |
|
600 |
saepsit se tectis rerumque reliquit habenas. |
|
601 |
Mos erat Hesperio in Latio, quem protinus urbes |
|
602 |
Albanae coluere sacrum, nunc maxima rerum |
|
603 |
Roma colit, cum prima movent in proelia Martem, |
|
604 |
sive Getis inferre manu lacrimabile bellum |
|
605 |
Hyrcanisve Arabisve parant, seu tendere ad Indos |
|
606 |
Auroramque sequi Parthosque reposcere signa: |
|
607 |
sunt geminae Belli portae (sic nomine dicunt) |
|
608 |
religione sacrae et saevi formidine Martis; |
|
609 |
centum aerei claudunt vectes aeternaque ferri |
|
610 |
robora, nec custos absistit limine Ianus: |
|
611 |
has, ubi certa sedet patribus sententia pugnae, |
|
612 |
ipse Quirinali trabea cinctuque Gabino |
|
613 |
insignis reserat stridentia limina consul, |
|
614 |
ipse vocat pugnas; sequitur tum cetera pubes, |
|
615 |
aereaque adsensu conspirant cornua rauco. |
|
616 |
hoc et tum Aeneadis indicere bella Latinus |
|
617 |
more iubebatur tristisque recludere portas. |
|
618 |
abstinuit tactu pater aversusque refugit |
|
619 |
foeda ministeria, et caecis se condidit umbris. |
|
620 |
tum regina deum caelo delapsa morantis |
|
621 |
impulit ipsa manu portas, et cardine verso |
|
622 |
belli ferratos rumpit Saturnia postis. |
|
623 |
ardet inexcita Ausonia atque immobilis ante; |
|
624 |
pars pedes ire parat campis, pars arduus altis |
|
625 |
pulverulentus equis furit; omnes arma requirunt. |
|
626 |
pars levis clipeos et spicula lucida tergent |
|
627 |
arvina pingui subiguntque in cote securis; |
|
628 |
signaque ferre iuvat sonitusque audire tubarum. |
|
629 |
quinque adeo magnae positis incudibus urbes |
|
630 |
tela novant, Atina potens Tiburque superbum, |
|
631 |
Ardea Crustumerique et turrigerae Antemnae. |
|
632 |
tegmina tuta cavant capitum flectuntque salignas |
|
633 |
umbonum cratis; alii thoracas aenos |
|
634 |
aut levis ocreas lento ducunt argento; |
|
635 |
vomeris huc et falcis honos, huc omnis aratri |
|
636 |
cessit amor; recoquunt patrios fornacibus ensis. |
|
637 |
classica iamque sonant, it bello tessera signum. |
|
638 |
hic galeam tectis trepidus rapit, ille frementis |
|
639 |
ad iuga cogit equos, clipeumque auroque trilicem |
|
640 |
loricam induitur fidoque accingitur ense. |
|
641 |
Pandite nunc Helicona, deae, cantusque movete, |
|
642 |
qui bello exciti reges, quae quemque secutae |
|
643 |
complerint campos acies, quibus Itala iam tum |
|
644 |
floruerit terra alma viris, quibus arserit armis; |
|
645 |
et meministis enim, divae, et memorare potestis; |
|
646 |
ad nos vix tenuis famae perlabitur aura. |
|
647 |
Primus init bellum Tyrrhenis asper ab oris |
|
648 |
contemptor divum Mezentius agminaque armat. |
|
649 |
filius huic iuxta Lausus, quo pulchrior alter |
|
650 |
non fuit excepto Laurentis corpore Tumi; |
|
651 |
Lausus, equum domitor debellatorque ferarum, |
|
652 |
ducit Agyllina nequiquam ex urbe secutos |
|
653 |
mille viros, dignus patriis qui laetior esset |
|
654 |
imperiis et cui pater haud Mezentius esset. |
|
655 |
Post hos insignem palma per gramina currum |
|
656 |
victoresque ostentat equos satus Hercule pulchro |
|
657 |
pulcher Aventinus, clipeoque insigne paternum |
|
658 |
centum anguis cinctamque gerit serpentibus Hydram; |
|
659 |
collis Aventini silva quem Rhea sacerdos |
|
660 |
furtivum partu sub luminis edidit oras, |
|
661 |
mixta deo mulier, postquam Laurentia victor |
|
662 |
Geryone exstincto Tirynthius attigit arva, |
|
663 |
Tyrrhenoque boves in flumine lavit Hiberas. |
|
664 |
pila manu saevosque gerunt in bella dolones, |
|
665 |
et tereti pugnant mucrone veruque Sabello. |
|
666 |
ipse pedes, tegimen torquens immane leonis, |
|
667 |
terribili impexum saeta cum dentibus albis |
|
668 |
indutus capiti, sic regia tecta subibat, |
|
669 |
horridus Herculeoque umeros innexus amictu. |
|
670 |
Tum gemini fratres Tiburtia moenia linquunt, |
|
671 |
fratris Tiburti dictam cognomine gentem, |
|
672 |
Catillusque acerque Coras, Argiva iuventus, |
|
673 |
et primam ante aciem densa inter tela feruntur: |
|
674 |
ceu duo nubigenae cum vertice montis ab alto |
|
675 |
descendunt Centauri Homolen Othrymque nivalem |
|
676 |
linquentes cursu rapido; dat euntibus ingens |
|
677 |
silva locum et magno cedunt virgulta fragore. |
|
678 |
Nec Praenestinae fundator defuit urbis, |
|
679 |
Volcano genitum pecora inter agrestia regem |
|
680 |
inventumque focis omnis quem credidit aetas, |
|
681 |
Caeculus. hunc legio late comitatur agrestis: |
|
682 |
quique altum Praeneste viri quique arva Gabinae |
|
683 |
Iunonis gelidumque Anienem et roscida rivis |
|
684 |
Hernica saxa colunt, quos dives Anagnia pascit, |
|
685 |
quos, Amasene pater. non illis omnibus arma |
|
686 |
nec clipei currusve sonant; pars maxima glandes |
|
687 |
liventis plumbi spargit, pars spicula gestat |
|
688 |
bina manu, fulvosque lupi de pelle galeros |
|
689 |
tegmen habent capiti; vestigia nuda sinistri |
|
690 |
instituere pedis, crudus tegit altera pero. |
|
691 |
At Messapus, equum domitor, Neptunia proles, |
|
692 |
quem neque fas igni cuiquam nec sternere ferro, |
|
693 |
iam pridem resides populos desuetaque bello |
|
694 |
agmina in arma vocat subito ferrumque retractat. |
|
695 |
hi Fescenninas acies aequosque Faliscos, |
|
696 |
hi Soractis habent arces Flaviniaque arva |
|
697 |
et Cimini cum monte lacum lucosque Capenos. |
|
698 |
ibant aequati numero regemque canebant: |
|
699 |
ceu quondam nivei liquida inter nubila cycni |
|
700 |
cum sese e pastu referunt et longa canoros |
|
701 |
dant per colla modos, sonat amnis et Asia longe |
|
702 |
pulsa palus. |
|
703 |
nec quisquam aeratas acies ex agmine tanto |
|
704 |
misceri putet, aeriam sed gurgite ab alto |
|
705 |
urgeri volucrum raucarum ad litora nubem. |
|
706 |
Ecce Sabinorum prisco de sanguine magnum |
|
707 |
agmen agens Clausus magnique ipse agminis instar, |
|
708 |
Claudia nunc a quo diffunditur et tribus et gens |
|
709 |
per Latium, postquam in partem data Roma Sabinis. |
|
710 |
una ingens Amiterna cohors priscique Quirites, |
|
711 |
Ereti manus omnis oliviferaeque Mutuscae; |
|
712 |
qui Nomentum urbem, qui Rosea rura Velini, |
|
713 |
qui Tetricae horrentis rupes montemque Severum |
|
714 |
Casperiamque colunt Forulosque et flumen Himellae, |
|
715 |
qui Tiberim Fabarimque bibunt, quos frigida misit |
|
716 |
Nursia, et Ortinae classes populique Latini, |
|
717 |
quosque secans infaustum interluit Allia nomen: |
|
718 |
quam multi Libyco volvuntur marmore fluctus |
|
719 |
saevus ubi Orion hibernis conditur undis, |
|
720 |
vel cum sole novo densae torrentur aristae |
|
721 |
aut Hermi campo aut Lyciae flaventibus arvis. |
|
722 |
scuta sonant pulsuque pedum conterrita tellus. |
|
723 |
Hinc Agamemnonius, Troiani nominis hostis, |
|
724 |
curru iungit Halaesus equos Turnoque ferocis |
|
725 |
mille rapit populos, vertunt felicia Baccho |
|
726 |
Massica qui rastris, et quos de collibus altis |
|
727 |
Aurunci misere patres Sidicinaque iuxta |
|
728 |
aequora, quique Cales linquunt amnisque vadosi |
|
729 |
accola Volturni, pariterque Saticulus asper |
|
730 |
Oscorumque manus. teretes sunt aclydes illis |
|
731 |
tela, sed haec lento mos est aptare flagello. |
|
732 |
laevas caetra tegit, falcati comminus enses. |
|
733 |
Nec tu carminibus nostris indictus abibis, |
|
734 |
Oebale, quem generasse Telon Sebethide nympha |
|
735 |
fertur, Teleboum Capreas cum regna teneret, |
|
736 |
iam senior; patriis sed non et filius arvis |
|
737 |
contentus late iam tum dicione tenebat |
|
738 |
Sarrastis populos et quae rigat aequora Sarnus, |
|
739 |
quique Rufras Batulumque tenent atque arva Celemnae, |
|
740 |
et quos maliferae despectant moenia Abellae, |
|
741 |
Teutonico ritu soliti torquere cateias; |
|
742 |
tegmina quis capitum raptus de subere cortex |
|
743 |
aerataeque micant peltae, micat aereus ensis. |
|
744 |
Et te montosae misere in proelia Nersae, |
|
745 |
Ufens, insignem fama et felicibus armis, |
|
746 |
horrida praecipue cui gens adsuetaque multo |
|
747 |
venatu nemorum, duris Aequicula glaebis. |
|
748 |
armati terram exercent semperque recentis |
|
749 |
convectare iuvat praedas et vivere rapto. |
|
750 |
Quin et Marruvia venit de gente sacerdos |
|
751 |
fronde super galeam et felici comptus oliva |
|
752 |
Archippi regis missu, fortissimus Umbro, |
|
753 |
vipereo generi et graviter spirantibus hydris |
|
754 |
spargere qui somnos cantuque manuque solebat, |
|
755 |
mulcebatque iras et morsus arte levabat. |
|
756 |
sed non Dardaniae medicari cuspidis ictum |
|
757 |
evaluit neque eum iuvere in vulnera cantus |
|
758 |
somniferi et Marsis quaesitae montibus herbae. |
|
759 |
te nemus Angitiae, vitrea te Fucinus unda, |
|
760 |
te liquidi flevere lacus. |
|
761 |
Ibat et Hippolyti proles pulcherrima bello, |
|
762 |
Virbius, insignem quem mater Aricia misit, |
|
763 |
eductum Egeriae lucis umentia circum |
|
764 |
litora, pinguis ubi et placabilis ara Dianae. |
|
765 |
namque ferunt fama Hippolytum, postquam arte novercae |
|
766 |
occiderit patriasque explerit sanguine poenas |
|
767 |
turbatis distractus equis, ad sidera rursus |
|
768 |
aetheria et superas caeli venisse sub auras, |
|
769 |
Paeoniis revocatum herbis et amore Dianae. |
|
770 |
tum pater omnipotens aliquem indignatus ab umbris |
|
771 |
mortalem infernis ad lumina surgere vitae, |
|
772 |
ipse repertorem medicinae talis et artis |
|
773 |
fulmine Phoebigenam Stygias detrusit ad undas. |
|
774 |
at Trivia Hippolytum secretis alma recondit |
|
775 |
sedibus et nymphae Egeriae nemorique relegat, |
|
776 |
solus ubi in silvis Italis ignobilis aevum |
|
777 |
exigeret versoque ubi nomine Virbius esset. |
|
778 |
unde etiam templo Triviae lucisque sacratis |
|
779 |
cornipedes arcentur equi, quod litore currum |
|
780 |
et iuvenem monstris pavidi effudere marinis. |
|
781 |
filius ardentis haud setius aequore campi |
|
782 |
exercebat equos curruque in bella ruebat. |
|
783 |
Ipse inter primos praestanti corpore Turnus |
|
784 |
vertitur arma tenens et toto vertice supra est. |
|
785 |
cui triplici crinita iuba galea alta Chimaeram |
|
786 |
sustinet Aetnaeos efflantem faucibus ignis; |
|
787 |
tam magis illa fremens et tristibus effera flammis |
|
788 |
quam magis effuso crudescunt sanguine pugnae. |
|
789 |
at levem clipeum sublatis cornibus Io |
|
790 |
auro insignibat, iam saetis obsita, iam bos, |
|
791 |
argumentum ingens, et custos virginis Argus, |
|
792 |
caelataque amnem fundens pater Inachus urna. |
|
793 |
insequitur nimbus peditum clipeataque totis |
|
794 |
agmina densentur campis, Argivaque pubes |
|
795 |
Auruncaeque manus, Rutuli veteresque Sicani, |
|
796 |
et Sacranae acies et picti scuta Labici; |
|
797 |
qui saltus, Tiberine, tuos sacrumque Numici |
|
798 |
litus arant Rutulosque exercent vomere collis |
|
799 |
Circaeumque iugum, quis Iuppiter Anxurus arvis |
|
800 |
praesidet et viridi gaudens Feronia luco; |
|
801 |
qua Saturae iacet atra palus gelidusque per imas |
|
802 |
quaerit iter vallis atque in mare conditur Ufens. |
|
803 |
Hos super advenit Volsca de gente Camilla |
|
804 |
agmen agens equitum et florentis aere catervas, |
|
805 |
bellatrix, non illa colo calathisve Minervae |
|
806 |
femineas adsueta manus, sed proelia virgo |
|
807 |
dura pati cursuque pedum praevertere ventos. |
|
808 |
illa vel intactae segetis per summa volaret |
|
809 |
gramina nec teneras cursu laesisset aristas, |
|
810 |
vel mare per medium fluctu suspensa tumenti |
|
811 |
ferret iter celeris nec tingeret aequore plantas. |
|
812 |
illam omnis tectis agrisque effusa iuventus |
|
813 |
turbaque miratur matrum et prospectat euntem, |
|
814 |
attonitis inhians animis ut regius ostro |
|
815 |
velet honos levis umeros, ut fibula crinem |
|
816 |
auro internectat, Lyciam ut gerat ipsa pharetram |
|
817 |
et pastoralem praefixa cuspide myrtum. |