Vox-Latina-Gottingensis
Scripta auctorum Latinorum
Publius Vergilius Maro
Aeneis V
|
001 |
Interea medium Aeneas iam classe tenebat |
|
002 |
certus iter fluctusque atros Aquilone secabat |
|
003 |
moenia respiciens, quae iam infelicis Elissae |
|
004 |
conlucent flammis. quae tantum accenderit ignem |
|
005 |
causa latet; duri magno sed amore dolores |
|
006 |
polluto, notumque furens quid femina possit, |
|
007 |
triste per augurium Teucrorum pectora ducunt. |
|
008 |
ut pelagus tenuere rates nec iam amplius ulla |
|
009 |
occurrit tellus, maria undique et undique caelum, |
|
010 |
olli caeruleus supra caput astitit imber |
|
011 |
noctem hiememque ferens et inhorruit unda tenebris. |
|
012 |
ipse gubernator puppi Palinurus ab alta: |
|
013 |
'heu quianam tanti cinxerunt aethera nimbi? |
|
014 |
quidve, pater Neptune, paras?' sic deinde locutus |
|
015 |
colligere arma iubet validisque incumbere remis, |
|
016 |
obliquatque sinus in ventum ac talia fatur: |
|
017 |
'magnanime Aenea, non, si mihi Iuppiter auctor |
|
018 |
spondeat, hoc sperem Italiam contingere caelo. |
|
019 |
mutati transversa fremunt et vespere ab atro |
|
020 |
consurgunt venti, atque in nubem cogitur aer. |
|
021 |
nec nos obniti contra nec tendere tantum |
|
022 |
sufficimus. superat quoniam Fortuna, sequamur, |
|
023 |
quoque vocat vertamus iter. nec litora longe |
|
024 |
fida reor fraterna Erycis portusque Sicanos, |
|
025 |
si modo rite memor servata remetior astra.' |
|
026 |
tum pius Aeneas: 'equidem sic poscere ventos |
|
027 |
iamdudum et frustra cerno te tendere contra |
|
028 |
flecte viam velis. an sit mihi gratior ulla, |
|
029 |
quove magis fessas optem demittere navis, |
|
030 |
quam quae Dardanium tellus mihi servat Acesten |
|
031 |
et patris Anchisae gremio complectitur ossa?' |
|
032 |
haec ubi dicta, petunt portus et vela secundi |
|
033 |
intendunt Zephyri; fertur cita gurgite classis, |
|
034 |
et tandem laeti notae advertuntur harenae. |
|
035 |
At procul ex celso miratus vertice montis |
|
036 |
adventum sociasque rates occurrit Acestes, |
|
037 |
horridus in iaculis et pelle Libystidis ursae, |
|
038 |
Troia Criniso conceptum flumine mater |
|
039 |
quem genuit. veterum non immemor ille parentum |
|
040 |
gratatur reduces et gaza laetus agresti |
|
041 |
excipit, ac fessos opibus solatur amicis. |
|
042 |
Postera cum primo stellas Oriente fugarat |
|
043 |
clara dies, socios in coetum litore ab omni |
|
044 |
advocat Aeneas tumulique ex aggere fatur: |
|
045 |
'Dardanidae magni, genus alto a sanguine divum, |
|
046 |
annuus exactis completur mensibus orbis, |
|
047 |
ex quo reliquias divinique ossa parentis |
|
048 |
condidimus terra maestasque sacravimus aras. |
|
049 |
iamque dies, nisi fallor, adest, quem semper acerbum, |
|
050 |
semper honoratum (sic di voluistis) habebo. |
|
051 |
hunc ego Gaetulis agerem si Syrtibus exsul, |
|
052 |
Argolicove mari deprensus et urbe Mycenae, |
|
053 |
annua vota tamen sollemnisque ordine pompas |
|
054 |
exsequerer strueremque suis altaria donis. |
|
055 |
nunc ultro ad cineres ipsius et ossa parentis |
|
056 |
haud equidem sine mente, reor, sine numine divum |
|
057 |
adsumus et portus delati intramus amicos. |
|
058 |
ergo agite et laetum cuncti celebremus honorem: |
|
059 |
poscamus ventos, atque haec me sacra quotannis |
|
060 |
urbe velit posita templis sibi ferre dicatis. |
|
061 |
bina boum vobis Troia generatus Acestes |
|
062 |
dat numero capita in navis; adhibete penatis |
|
063 |
et patrios epulis et quos colit hospes Acestes. |
|
064 |
praeterea, si nona diem mortalibus almum |
|
065 |
Aurora extulerit radiisque retexerit orbem, |
|
066 |
prima citae Teucris ponam certamina classis; |
|
067 |
quique pedum cursu valet, et qui viribus audax |
|
068 |
aut iaculo incedit melior levibusque sagittis, |
|
069 |
seu crudo fidit pugnam committere caestu, |
|
070 |
cuncti adsint meritaeque exspectent praemia palmae. |
|
071 |
ore favete omnes et cingite tempora ramis.' |
|
072 |
Sic fatus velat materna tempora myrto. |
|
073 |
hoc Helymus facit, hoc aevi maturus Acestes, |
|
074 |
hoc puer Ascanius, sequitur quos cetera pubes. |
|
075 |
ille e concilio multis cum milibus ibat |
|
076 |
ad tumulum magna medius comitante caterva |
|
077 |
hic duo rite mero libans carchesia Baccho |
|
078 |
fundit humi, duo lacte novo, duo sanguine sacro, |
|
079 |
purpureosque iacit flores ac talia fatur: |
|
080 |
'salve, sancte parens, iterum salvete, recepti |
|
081 |
nequiquam cineres animaeque umbraeque paternae. |
|
082 |
non licuit finis Italos fataliaque arva |
|
083 |
nec tecum Ausonium, quicumque est, quaerere Thybrim.' |
|
084 |
dixerat haec, adytis cum lubricus anguis ab imis |
|
085 |
septem ingens gyros, septena volumina traxit |
|
086 |
amplexus placide tumulum lapsusque per aras, |
|
087 |
caeruleae cui terga notae maculosus et auro |
|
088 |
squamam incendebat fulgor, ceu nubibus arcus |
|
089 |
mille iacit varios adverso sole colores. |
|
090 |
obstipuit visu Aeneas. ille agmine longo |
|
091 |
tandem inter pateras et levia pocula serpens |
|
092 |
libavitque dapes rursusque innoxius imo |
|
093 |
successit tumulo et depasta altaria liquit. |
|
094 |
hoc magis inceptos genitori instaurat honores, |
|
095 |
incertus geniumne loci famulumne parentis |
|
096 |
esse putet; caedit binas de more bidentis |
|
097 |
totque sues, totidem nigrantis terga iuvencos, |
|
098 |
vinaque fundebat pateris animamque vocabat |
|
099 |
Anchisae magni manisque Acheronte remissos. |
|
100 |
nec non et socii, quae cuique est copia, laeti |
|
101 |
dona ferunt, onerant aras mactantque iuvencos; |
|
102 |
ordine aena locant alii fusique per herbam |
|
103 |
subiciunt veribus prunas et viscera torrent. |
|
104 |
Exspectata dies aderat nonamque serena |
|
105 |
Auroram Phaethontis equi iam luce vehebant, |
|
106 |
famaque finitimos et clari nomen Acestae |
|
107 |
excierat: laeto complerant litora coetu |
|
108 |
visuri Aeneadas, pars et certare parati. |
|
109 |
munera principio ante oculos circoque locantur |
|
110 |
in medio, sacri tripodes viridesque coronae |
|
111 |
et palmae pretium victoribus, armaque et ostro |
|
112 |
perfusae vestes, argenti aurique talentum; |
|
113 |
et tuba commissos medio canit aggere ludos. |
|
114 |
Prima pares ineunt gravibus certamina remis |
|
115 |
quattuor ex omni delectae classe carinae. |
|
116 |
velocem Mnestheus agit acri remige Pristim, |
|
117 |
mox Italus Mnestheus, genus a quo nomine Memmi, |
|
118 |
ingentemque Gyas ingenti mole Chimaeram, |
|
119 |
urbis opus, triplici pubes quam Dardana versu |
|
120 |
impellunt, terno consurgunt ordine remi; |
|
121 |
Sergestusque, domus tenet a quo Sergia nomen, |
|
122 |
Centauro invehitur magna, Scyllaque Cloanthus |
|
123 |
caerulea, genus unde tibi, Romane Cluenti. |
|
124 |
Est procul in pelago saxum spumantia contra |
|
125 |
litora, quod tumidis summersum tunditur olim |
|
126 |
fluctibus hiberni condunt ubi sidera Cori; |
|
127 |
tranquillo silet immotaque attollitur unda |
|
128 |
campus et apricis statio gratissima mergis. |
|
129 |
hic viridem Aeneas frondenti ex ilice metam |
|
130 |
constituit signum nautis pater, unde reverti |
|
131 |
scirent et longos ubi circumflectere cursus. |
|
132 |
tum loca sorte legunt ipsique in puppibus auro |
|
133 |
ductores longe effulgent ostroque decori; |
|
134 |
cetera populea velatur fronde iuventus |
|
135 |
nudatosque umeros oleo perfusa nitescit. |
|
136 |
considunt transtris, intentaque bracchia remis; |
|
137 |
intenti exspectant signum, exsultantiaque haurit |
|
138 |
corda pavor pulsans laudumque arrecta cupido. |
|
139 |
inde ubi clara dedit sonitum tuba, finibus omnes, |
|
140 |
haud mora, prosiluere suis; ferit aethera clamor |
|
141 |
nauticus, adductis spumant freta versa lacertis. |
|
142 |
infindunt pariter sulcos, totumque dehiscit |
|
143 |
convulsum remis rostrisque tridentibus aequor. |
|
144 |
non tam praecipites biiugo certamine campum |
|
145 |
corripuere ruuntque effusi carcere currus, |
|
146 |
nec sic immissis aurigae undantia lora |
|
147 |
concussere iugis pronique in verbera pendent. |
|
148 |
tum plausu fremituque virum studiisque faventum |
|
149 |
consonat omne nemus, vocemque inclusa volutant |
|
150 |
litora, pulsati colles clamore resultant. |
|
151 |
Effugit ante alios primisque elabitur undis |
|
152 |
turbam inter fremitumque Gyas; quem deinde Cloanthus |
|
153 |
consequitur, melior remis, sed pondere pinus |
|
154 |
tarda tenet. post hos aequo discrimine Pristis |
|
155 |
Centaurusque locum tendunt superare priorem; |
|
156 |
et nunc Pristis habet, nunc victam praeterit ingens |
|
157 |
Centaurus, nunc una ambae iunctisque feruntur |
|
158 |
frontibus et longa sulcant vada salsa carina. |
|
159 |
iamque propinquabant scopulo metamque tenebant |
|
160 |
cum princeps medioque Gyas in gurgite victor |
|
161 |
rectorem navis compellat voce Menoeten: |
|
162 |
'quo tantum mihi dexter abis ? huc derige gressum; |
|
163 |
litus ama et laeva stringat sine palmula cautes; |
|
164 |
altum alii teneant.' dixit; sed caeca Menoetes |
|
165 |
saxa timens proram pelagi detorquet ad undas. |
|
166 |
'quo diversus abis?' iterum 'pete saxa, Menoete!' |
|
167 |
cum clamore Gyas revocabat, et ecce Cloanthum |
|
168 |
respicit instantem tergo et propiora tenentem. |
|
169 |
ille inter navemque Gyae scopulosque sonantis |
|
170 |
radit iter laevum interior subitoque priorem |
|
171 |
praeterit et metis tenet aequora tuta relictis. |
|
172 |
tum vero exarsit iuveni dolor ossibus ingens |
|
173 |
nec lacrimis caruere genae, segnemque Menoeten |
|
174 |
oblitus decorisque sui sociumque salutis |
|
175 |
in mare praecipitem puppi deturbat ab alta; |
|
176 |
ipse gubernaclo rector subit, ipse magister |
|
177 |
hortaturque viros clavumque ad litora torquet. |
|
178 |
at gravis ut fundo vix tandem redditus imo est |
|
179 |
iam senior madidaque fluens in veste Menoetes |
|
180 |
summa petit scopuli siccaque in rupe resedit. |
|
181 |
illum et labentem Teucri et risere natantem |
|
182 |
et salsos rident revomentem pectore fluctus. |
|
183 |
Hic laeta extremis spes est accensa duobus, |
|
184 |
Sergesto Mnestheique, Gyan superare morantem. |
|
185 |
Sergestus capit ante locum scopuloque propinquat, |
|
186 |
nec tota tamen ille prior praeeunte carina; |
|
187 |
parte prior, partim rostro premit aemula Pristis. |
|
188 |
at media socios incedens nave per ipsos |
|
189 |
hortatur Mnestheus: 'nunc, nunc insurgite remis, |
|
190 |
Hectorei socii, Troiae quos sorte suprema |
|
191 |
delegi comites; nunc illas promite viris, |
|
192 |
nunc animos, quibus in Gaetulis Syrtibus usi |
|
193 |
Ionioque mari Maleaeque sequacibus undis. |
|
194 |
non iam prima peto Mnestheus neque vincere certo |
|
195 |
(quamquam o ! - sed superent quibus hoc, Neptune, dedisti), |
|
196 |
extremos pudeat rediisse: hoc vincite, cives, |
|
197 |
et prohibete nefas.' olli certamine summo |
|
198 |
procumbunt: vastis tremit ictibus aerea puppis |
|
199 |
subtrahiturque solum, tum creber anhelitus artus |
|
200 |
aridaque ora quatit, sudor fluit undique rivis. |
|
201 |
attulit ipse viris optatum casus honorem. |
|
202 |
namque furens animi dum proram ad saxa suburget |
|
203 |
interior spatioque subit Sergestus iniquo, |
|
204 |
infelix saxis in procurrentibus haesit. |
|
205 |
concussae cautes et acuto in murice remi |
|
206 |
obnixi crepuere inlisaque prora pependit. |
|
207 |
consurgunt nautae et magno clamore morantur |
|
208 |
ferratasque trudes et acuta cuspide contos |
|
209 |
expediunt fractosque legunt in gurgite remos. |
|
210 |
at laetus Mnestheus successuque acrior ipso |
|
211 |
agmine remorum celeri ventisque vocatis |
|
212 |
prona petit maria et pelago decurrit aperto. |
|
213 |
qualis spelunca subito commota columba, |
|
214 |
cui domus et dulces latebroso in pumice nidi, |
|
215 |
fertur in arva volans plausumque exterrita pennis |
|
216 |
dat tecto ingentem, mox aere lapsa quieto |
|
217 |
radit iter liquidum celeris neque commovet alas: |
|
218 |
sic Mnestheus, sic ipsa fuga secat ultima Pristis |
|
219 |
aequora, sic illam fert impetus ipse volantem. |
|
220 |
et primum in scopulo luctantem deserit alto |
|
221 |
Sergestum brevibusque vadis frustraque vocantem |
|
222 |
auxilia et fractis discentem currere remis. |
|
223 |
inde Gyan ipsamque ingenti mole Chimaeram |
|
224 |
consequitur; cedit, quoniam spoliata magistro est. |
|
225 |
Solus iamque ipso superest in fine Cloanthus: |
|
226 |
quem petit et summis adnixus viribus urget. |
|
227 |
tum vero ingeminat clamor cunctique sequentem |
|
228 |
instigant studiis, resonatque fragoribus aether. |
|
229 |
hi proprium decus et partum indignantur honorem |
|
230 |
ni teneant, vitamque volunt pro laude pacisci; |
|
231 |
hos successus alit: possunt, quia posse videntur. |
|
232 |
et fors aequatis cepissent praemia rostris, |
|
233 |
ni palmas ponto tendens utrasque Cloanthus |
|
234 |
fudissetque preces divosque in vota vocasset: |
|
235 |
' di, quibus imperium est pelagi, quorum aequora curro, |
|
236 |
vobis laetus ego hoc candentem in litore taurum |
|
237 |
constituam ante aras voti reus, extaque salsos |
|
238 |
proiciam in fluctus et vina liquentia fundam.' |
|
239 |
dixit, eumque imis sub fluctibus audiit omnis |
|
240 |
Nereidum Phorcique chorus Panopeaque virgo, |
|
241 |
et pater ipse manu magna Portunus euntem |
|
242 |
impulit: illa noto citius volucrique sagitta |
|
243 |
ad terram fugit et portu se condidit alto. |
|
244 |
Tum satus Anchisa cunctis ex more vocatis |
|
245 |
victorem magna praeconis voce Cloanthum |
|
246 |
declarat viridique advelat tempora lauro, |
|
247 |
muneraque in navis ternos optare iuvencos |
|
248 |
vinaque et argenti magnum dat ferre talentum. |
|
249 |
ipsis praecipuos ductoribus addit honores: |
|
250 |
victori chlamydem auratam, quam plurima circum |
|
251 |
purpura Maeandro duplici Meliboea cucurrit, |
|
252 |
intextusque puer frondosa regius Ida |
|
253 |
velocis iaculo cervos cursuque fatigat |
|
254 |
acer, anhelanti similis, quem praepes ab Ida |
|
255 |
sublimem pedibus rapuit Iovis armiger uncis: |
|
256 |
longaevi palmas nequiquam ad sidera tendunt |
|
257 |
custodes, saevitque canum latratus in auras. |
|
258 |
at qui deinde locum tenuit virtute secundum, |
|
259 |
levibus huic hamis consertam auroque trilicem |
|
260 |
loricam, quam Demoleo detraxerat ipse |
|
261 |
victor apud rapidum Simoenta sub Ilio alto, |
|
262 |
donat habere, viro decus et tutamen in armis. |
|
263 |
vix illam famuli Phegeus Sagarisque ferebant |
|
264 |
multiplicem conixi umeris; indutus at olim |
|
265 |
Demoleos cursu palantis Troas agebat. |
|
266 |
tertia dona facit geminos ex aere lebetas |
|
267 |
cymbiaque argento perfecta atque aspera signis. |
|
268 |
iamque adeo donati omnes opibusque superbi |
|
269 |
puniceis ibant evincti tempora taenis, |
|
270 |
cum saevo e scopulo multa vix arte revulsus |
|
271 |
amissis remis atque ordine debilis uno |
|
272 |
inrisam sine honore ratem Sergestus agebat. |
|
273 |
qualis saepe viae deprensus in aggere serpens, |
|
274 |
aerea quem obliquum rota transiit aut gravis ictu |
|
275 |
seminecem liquit saxo lacerumque viator; |
|
276 |
nequiquam longos fugiens dat corpore tortus |
|
277 |
parte ferox ardensque oculis et sibila colla |
|
278 |
arduus attollens; pars vulnere clauda retentat |
|
279 |
nexantem nodis seque in sua membra plicantem: |
|
280 |
tali remigio navis se tarda movebat; |
|
281 |
vela facit tamen et velis subit ostia plenis. |
|
282 |
Sergestum Aeneas promisso munere donat |
|
283 |
servatam ob navem laetus sociosque reductos. |
|
284 |
olli serva datur operum haud ignara Minervae, |
|
285 |
Cressa genus, Pholoe, geminique sub ubere nati. |
|
286 |
Hoc pius Aeneas misso certamine tendit |
|
287 |
gramineum in campum, quem collibus undique curvis |
|
288 |
cingebant silvae, mediaque in valle theatri |
|
289 |
circus erat; quo se multis cum milibus heros |
|
290 |
consessu medium tulit exstructoque resedit. |
|
291 |
hic, qui forte velint rapido contendere cursu, |
|
292 |
invitat pretiis animos, et praemia ponit. |
|
293 |
undique conveniunt Teucri mixtique Sicani, |
|
294 |
Nisus et Euryalus primi, |
|
295 |
Euryalus forma insignis viridique iuventa, |
|
296 |
Nisus amore pio pueri; quos deinde secutus |
|
297 |
regius egregia Priami de stirpe Diores; |
|
298 |
hunc Salius simul et Patron, quorum alter Acarnan, |
|
299 |
alter ab Arcadio Tegeaeae sanguine gentis: |
|
300 |
tum duo Trinacrii iuvenes, Helymus Panopesque, |
|
301 |
adsueti silvis, comites senioris Acestae; |
|
302 |
multi praeterea, quos fama obscura recondit. |
|
303 |
Aeneas quibus in mediis sic deinde locutus: |
|
304 |
'accipite haec animis laetasque advertite mentes. |
|
305 |
nemo ex hoc numero mihi non donatus abibit. |
|
306 |
Gnosia bina dabo levato lucida ferro |
|
307 |
spicula caelatamque argento ferre bipennem; |
|
308 |
omnibus hic erit unus honos. tres praemia primi |
|
309 |
accipient flavaque caput nectentur oliva. |
|
310 |
primus equum phaleris insignem victor habeto; |
|
311 |
alter Amazoniam pharetram plenamque sagittis |
|
312 |
Threiciis, lato quam circum amplectitur auro |
|
313 |
balteus et tereti subnectit fibula gemma; |
|
314 |
tertius Argolica hac galea contentus abito.' |
|
315 |
Haec ubi dicta, locum capiunt signoque repente |
|
316 |
corripiunt spatia audito limenque relinquunt, |
|
317 |
effusi nimbo similes: simul ultima signant. |
|
318 |
primus abit longeque ante omnia corpora Nisus |
|
319 |
emicat et ventis et fulminis ocior alis; |
|
320 |
proximus huic, longo sed proximus intervallo, |
|
321 |
insequitur Salius; spatio post deinde relicto |
|
322 |
tertius Euryalus; |
|
323 |
Euryalumque Helymus sequitur; quo deinde sub ipso |
|
324 |
ecce volat calcemque terit iam calce Diores |
|
325 |
incumbens umero, spatia et si plura supersint |
|
326 |
transeat elapsus prior ambiguumque relinquat. |
|
327 |
iamque fere spatio extremo fessique sub ipsam |
|
328 |
finem adventabant, levi cum sanguine Nisus |
|
329 |
labitur infelix, caesis ut forte iuvencis |
|
330 |
fusus humum viridisque super madefecerat herbas. |
|
331 |
hic iuvenis iam victor ovans vestigia presso |
|
332 |
haud tenuit titubata solo, sed pronus in ipso |
|
333 |
concidit immundoque fimo sacroque cruore. |
|
334 |
non tamen Euryali, non ille oblitus amorum: |
|
335 |
nam sese opposuit Salio per lubrica surgens, |
|
336 |
ille autem spissa iacuit revolutus harena: |
|
337 |
emicat Euryalus et munere victor amici |
|
338 |
prima tenet, plausuque volat fremituque secundo. |
|
339 |
post Helymus subit et nunc tertia palma Diores. |
|
340 |
hic totum caveae consessum ingentis et ora |
|
341 |
prima patrum magnis Salius clamoribus implet, |
|
342 |
ereptumque dolo reddi sibi poscit honorem. |
|
343 |
tutatur favor Euryalum lacrimaeque decorae, |
|
344 |
gratior et pulchro veniens in corpore virtus. |
|
345 |
adiuvat et magna proclamat voce Diores, |
|
346 |
qui subiit palmae frustraque ad praemia venit |
|
347 |
ultima, si primi Salio reddentur honores. |
|
348 |
tum pater Aeneas 'vestra' inquit 'munera vobis |
|
349 |
certa manent, pueri et palmam movet ordine nemo; |
|
350 |
me liceat casus miserari insontis amici' |
|
351 |
sic fatus tergum Gaetuli immane leonis |
|
352 |
dat Salio villis onerosum atque unguibus aureis. |
|
353 |
hic Nisus 'si tanta ' inquit 'sunt praemia victis, |
|
354 |
et te lapsorum miseret, quae munera Niso |
|
355 |
digna dabis, primam merui qui laude coronam |
|
356 |
ni me, quae Salium, fortuna inimica tulisset?' |
|
357 |
et simul his dictis faciem ostentabat et udo |
|
358 |
turpia membra fimo. risit pater optimus olli |
|
359 |
et clipeum efferri iussit, Didymaonis artis, |
|
360 |
Neptuni sacro Danais de poste refixum. |
|
361 |
hoc iuvenem egregium praestanti munere donat. |
|
362 |
Post, ubi confecti cursus et dona peregit: |
|
363 |
' nunc, si cui virtus animusque in pectore praesens, |
|
364 |
adsit et evinctis attollat bracchia palmis.' |
|
365 |
sic ait, et geminum pugnae proponit honorem, |
|
366 |
victori velatum auro vittisque iuvencum, |
|
367 |
ensem atque insignem galeam solacia victo. |
|
368 |
nec mora; continuo vastis cum viribus effert |
|
369 |
ora Dares magnoque virum se murmure tollit, |
|
370 |
solus qui Paridem solitus contendere contra, |
|
371 |
idemque ad tumulum quo maximus occubat Hector |
|
372 |
victorem Buten immani corpore, qui se |
|
373 |
Bebrycia veniens Amyci de gente ferebat, |
|
374 |
perculit et fulva moribundum extendit harena. |
|
375 |
talis prima Dares caput altum in proelia tollit |
|
376 |
ostenditque umeros latos alternaque iactat |
|
377 |
bracchia protendens et verberat ictibus auras. |
|
378 |
quaeritur huic alius; nec quisquam ex agmine tanto |
|
379 |
audet adire virum manibusque inducere caestus. |
|
380 |
ergo alacris cunctosque putans excedere palma |
|
381 |
Aeneae stetit ante pedes, nec plura moratus |
|
382 |
tum laeva taurum cornu tenet atque ita fatur: |
|
383 |
'nate dea, si nemo audet se credere pugnae, |
|
384 |
quae finis standi? quo me decet usque teneri? |
|
385 |
ducere dona iube.' cuncti simul ore fremebant |
|
386 |
Dardanidae reddique viro promissa iubebant. |
|
387 |
Hic gravis Entellum dictis castigat Acestes, |
|
388 |
proximus ut viridante toro consederat herbae: |
|
389 |
'Entelle, heroum quondam fortissime frustra, |
|
390 |
tantane tam patiens nullo certamine tolli |
|
391 |
dona sines? ubi nunc nobis deus ille (magister |
|
392 |
nequiquam memoratus) Eryx? ubi fama per omnem |
|
393 |
Trinacriam et spolia illa tuis pendentia tectis?' |
|
394 |
ille sub haec: 'non laudis amor nec gloria cessit |
|
395 |
pulsa metu; sed enim gelidus tardante senecta |
|
396 |
sanguis hebet frigentque effetae in corpore vires. |
|
397 |
si mihi quae quondam fuerat quaque improbus iste |
|
398 |
exsultat fidens, si nunc foret illa iuventas, |
|
399 |
haud equidem pretio inductus pulchroque iuvenco |
|
400 |
venissem, nec dona moror.' sic deinde locutus |
|
401 |
in medium geminos immani pondere caestus |
|
402 |
proiecit, quibus acer Eryx in proelia suetus |
|
403 |
ferre manum duroque intendere bracchia tergo. |
|
404 |
obstipuere animi: tantorum ingentia septem |
|
405 |
terga boum plumbo insuto ferroque rigebant. |
|
406 |
ante omnis stupet ipse Dares longeque recusat, |
|
407 |
magnanimusque Anchisiades et pondus et ipsa |
|
408 |
huc illuc vinclorum immensa volumina versat. |
|
409 |
tum senior talis referebat pectore voces: |
|
410 |
'quid, si quis caestus ipsius et Herculis arma |
|
411 |
vidisset tristemque hoc ipso in litore pugnam ? |
|
412 |
haec germanus Eryx quondam tuus arma gerebat |
|
413 |
(sanguine cernis adhuc sparsoque infecta cerebro), |
|
414 |
his magnum Alciden contra stetit his ego suetus, |
|
415 |
dum melior viris sanguis dabat, aemula necdum |
|
416 |
temporibus geminis canebat sparsa senectus. |
|
417 |
sed si nostra Dares haec Troius arma recusat |
|
418 |
idque pio sedet Aeneae, probat auctor Acestes, |
|
419 |
aequemus pugnas. Erycis tibi terga remitto |
|
420 |
(solve metus), et tu Troianos exue caestus.' |
|
421 |
haec fatus duplicem ex umeris reiecit amictum |
|
422 |
et magnos membrorum artus, magna ossa lacertosque |
|
423 |
exuit atque ingens media consistit harena. |
|
424 |
tum satus Anchisa caestus pater extulit aequos |
|
425 |
et paribus palmas amborum innexuit armis. |
|
426 |
constitit in digitos extemplo arrectus uterque |
|
427 |
bracchiaque ad superas interritus extulit auras. |
|
428 |
abduxere retro longe capita ardua ab ictu |
|
429 |
immiscentque manus manibus pugnamque lacessunt, |
|
430 |
ille pedum melior motu fretusque iuventa, |
|
431 |
hic membris et mole valens; sed tarda trementi |
|
432 |
genua labant, vastos quatit aeger anhelitus artus. |
|
433 |
multa viri nequiquam inter se vulnera iactant, |
|
434 |
multa cavo lateri ingeminant et pectore vastos |
|
435 |
dant sonitus, erratque auris et tempora circum |
|
436 |
crebra manus, duro crepitant sub vulnere malae. |
|
437 |
stat gravis Entellus nisuque immotus eodem |
|
438 |
corpore tela modo atque oculis vigilantibus exit. |
|
439 |
ille, velut celsam oppugnat qui molibus urbem |
|
440 |
aut montana sedet circum castella sub armis, |
|
441 |
nunc hos, nunc illos aditus, omnemque pererrat |
|
442 |
arte locum et variis adsultibus inritus urget. |
|
443 |
ostendit dextram insurgens Entellus et alte |
|
444 |
extulit: ille ictum venientem a vertice velox |
|
445 |
praevidit celerique elapsus corpore cessit; |
|
446 |
Entellus viris in ventum effudit et ultro |
|
447 |
ipse gravis graviterque ad terram pondere vasto |
|
448 |
concidit, ut quondam cava concidit aut Erymantho |
|
449 |
aut Ida in magna radicibus eruta pinus. |
|
450 |
consurgunt studiis Teucri et Trinacria pubes; |
|
451 |
it clamor caelo primusque accurrit Acestes |
|
452 |
aequaevumque ab humo miserans attollit amicum. |
|
453 |
at non tardatus casu neque territus heros |
|
454 |
acrior ad pugnam redit ac vim suscitat ira; |
|
455 |
tum pudor incendit viris et conscia virtus, |
|
456 |
praecipitemque Daren ardens agit aequore toto |
|
457 |
nunc dextra ingeminans ictus, nunc ille sinistra. |
|
458 |
nec mora nec requies: quam multa grandine nimbi |
|
459 |
culminibus crepitant, sic densis ictibus heros |
|
460 |
creber utraque manu pulsat versatque Dareta. |
|
461 |
Tum pater Aeneas procedere longius iras |
|
462 |
et saevire animis Entellum haud passus acerbis, |
|
463 |
sed finem imposuit pugnae fessumque Dareta |
|
464 |
eripuit mulcens dictis ac talia fatur: |
|
465 |
'infelix, quae tanta animum dementia cepit? |
|
466 |
non viris alias conversaque numina sentis ? |
|
467 |
cede deo.' dixitque et proelia voce diremit. |
|
468 |
ast illum fidi aequales genua aegra trahentem |
|
469 |
iactantemque utroque caput crassumque cruorem |
|
470 |
ore eiectantem mixtosque in sanguine dentes |
|
471 |
ducunt ad navis; galeamque ensemque vocati |
|
472 |
accipiunt, palmam Entello taurumque relinquunt. |
|
473 |
hic victor superans animis tauroque superbus |
|
474 |
' nate dea, vosque haec ' inquit ' cognoscite, Teucri, |
|
475 |
et mihi quae fuerint iuvenali in corpore vires |
|
476 |
et qua servetis revocatum a morte Dareta.' |
|
477 |
dixit, et adversi contra stetit ora iuvenci |
|
478 |
qui donum astabat pugnae, durosque reducta |
|
479 |
libravit dextra media inter cornua caestus |
|
480 |
arduus, effractoque inlisit in ossa cerebro: |
|
481 |
sternitur exanimisque tremens procumbit humi bos. |
|
482 |
ille super talis effundit pectore voces: |
|
483 |
'hanc tibi, Eryx, meliorem animam pro morte Daretis |
|
484 |
persolvo; hic victor caestus artemque repono.' |
|
485 |
Protinus Aeneas celeri certare sagitta |
|
486 |
invitat qui forte velint et praemia dicit, |
|
487 |
ingentique manu malum de nave Seresti |
|
488 |
erigit et volucrem traiecto in fune columbam, |
|
489 |
quo tendant ferrum, malo suspendit ab alto. |
|
490 |
convenere viri deiectamque aerea sortem |
|
491 |
accepit galea; et primus clamore secundo |
|
492 |
Hyrtacidae ante omnis exit locus Hippocoontis; |
|
493 |
quem modo navali Mnestheus certamine victor |
|
494 |
consequitur, viridi Mnestheus evinctus oliva |
|
495 |
tertius Eurytion, tuus, o clarissime, frater, |
|
496 |
Pandare, qui quondam iussus confundere foedus |
|
497 |
in medios telum torsisti primus Achivos. |
|
498 |
extremus galeaque ima subsedit Acestes, |
|
499 |
ausus et ipse manu iuvenum temptare laborem. |
|
500 |
tum validis flexos incurvant viribus arcus |
|
501 |
pro se quisque viri et depromunt tela pharetris, |
|
502 |
primaque per caelum nervo stridente sagitta |
|
503 |
Hyrtacidae iuvenis volucris diverberat auras, |
|
504 |
et venit adversique infigitur arbore mali. |
|
505 |
intremuit malus timuitque exterrita pennis |
|
506 |
ales, et ingenti sonuerunt omnia plausu. |
|
507 |
post acer Mnestheus adducto constitit arcu |
|
508 |
alta petens, pariterque oculos telumque tetendit. |
|
509 |
ast ipsam miserandus avem contingere ferro |
|
510 |
non valuit; nodos et vincula linea rupit |
|
511 |
quis innexa pedem malo pendebat ab alto; |
|
512 |
illa Notos atque alta volans in nubila fugit. |
|
513 |
tum rapidus, iamdudum arcu contenta parato |
|
514 |
tela tenens, fratrem Eurytion in vota vocavit, |
|
515 |
iam vacuo laetam caelo speculatus et alis |
|
516 |
plaudentem nigra figit sub nube columbam. |
|
517 |
decidit exanimis vitamque reliquit in astris |
|
518 |
aetheriis fixamque refert delapsa sagittam. |
|
519 |
Amissa solus palma superabat Acestes, |
|
520 |
qui tamen aerias telum contorsit in auras |
|
521 |
ostentans artemque pater arcumque sonantem. |
|
522 |
hic oculis subitum obicitur magnoque futurum |
|
523 |
augurio monstrum; docuit post exitus ingens |
|
524 |
seraque terrifici cecinerunt omina vates. |
|
525 |
namque volans liquidis in nubibus arsit harundo |
|
526 |
signavitque viam flammis tenuisque recessit |
|
527 |
consumpta in ventos: caelo ceu saepe refixa |
|
528 |
transcurrunt crinemque volantia sidera ducunt. |
|
529 |
attonitis haesere animis superosque precati |
|
530 |
Trinacrii Teucrique viri, nec maximus omen |
|
531 |
abnuit Aeneas, sed laetum amplexus Acesten |
|
532 |
muneribus cumulat magnis ac talia fatur: |
|
533 |
'sume pater; nam te voluit rex magnus Olympi |
|
534 |
talibus auspiciis exsortem ducere honores. |
|
535 |
ipsius Anchisae longaevi hoc munus habebis, |
|
536 |
cratera impressum signis, quem Thracius olim |
|
537 |
Anchisae genitori in magno munere Cisseus |
|
538 |
ferre sui dederat monimentum et pignus amoris.' |
|
539 |
sic fatus cingit viridanti tempora lauro |
|
540 |
et primum ante omnis victorem appellat Acesten. |
|
541 |
nec bonus Eurytion praelato invidit honori, |
|
542 |
quamvis solus avem caelo deiecit ab alto. |
|
543 |
proximus ingreditur donis qui vincula rupit, |
|
544 |
extremus volucri qui fixit harundine malum. |
|
545 |
At pater Aeneas nondum certamine misso |
|
546 |
custodem ad sese comitemque impubis Iuli |
|
547 |
Epytiden vocat, et fidam sic fatur ad aurem: |
|
548 |
' vade age et Ascanio, si iam puerile paratum |
|
549 |
agmen habet secum cursusque instruxit equorum, |
|
550 |
ducat avo turmas et sese ostendat in armis |
|
551 |
dic' ait. ipse omnem longo discedere circo |
|
552 |
infusum populum et campos iubet esse patentis. |
|
553 |
incedunt pueri pariterque ante ora parentum |
|
554 |
frenatis lucent in equis, quos omnis euntis |
|
555 |
Trinacriae mirata fremit Troiaeque iuventus. |
|
556 |
omnibus in morem tonsa coma pressa corona; |
|
557 |
cornea bina ferunt praefixa hastilia ferro, |
|
558 |
pars levis umero pharetras; it pectore summo |
|
559 |
flexilis obtorti per collum circulus auri. |
|
560 |
tres equitum numero turmae ternique vagantur |
|
561 |
ductores; pueri bis seni quemque secuti |
|
562 |
agmine partito fulgent paribusque magistris. |
|
563 |
una acies iuvenum, ducit quam parvus ovantem |
|
564 |
nomen avi referens Priamus, tua clara, Polite, |
|
565 |
progenies, auctura Italos; quem Thracius albis |
|
566 |
portat equus bicolor maculis, vestigia primi |
|
567 |
alba pedis frontemque ostentans arduus albam. |
|
568 |
alter Atys, genus unde Atii duxere Latini, |
|
569 |
parvus Atys pueroque puer dilectus Iulo. |
|
570 |
extremus formaque ante omnis pulcher Iulus |
|
571 |
Sidonio est invectus equo, quem candida Dido |
|
572 |
esse sui dederat monimentum et pignus amoris. |
|
573 |
cetera Trinacriis pubes senioris Acestae |
|
574 |
fertur equis. |
|
575 |
excipiunt plausu pavidos gaudentque tuentes |
|
576 |
Dardanidae, veterumque agnoscunt ora parentum. |
|
577 |
postquam omnem laeti consessum oculosque suorum |
|
578 |
lustravere in equis, signum clamore paratis |
|
579 |
Epytides longe dedit insonuitque flagello. |
|
580 |
olli discurrere pares atque agmina terni |
|
581 |
diductis solvere choris, rursusque vocati |
|
582 |
convertere vias infestaque tela tulere. |
|
583 |
inde alios ineunt cursus aliosque recursus |
|
584 |
adversi spatiis, alternosque orbibus orbis |
|
585 |
impediunt pugnaeque cient simulacra sub armis; |
|
586 |
et nunc terga fuga nudant, nunc spicula vertunt |
|
587 |
infensi, facta pariter nunc pace feruntur. |
|
588 |
ut quondam Creta fertur Labyrinthus in alta |
|
589 |
parietibus textum caecis iter ancipitemque |
|
590 |
mille viis habuisse dolum, qua signa sequendi |
|
591 |
frangeret indeprensus et inremeabilis error: |
|
592 |
haud alio Teucrum nati vestigia cursu |
|
593 |
impediunt texuntque fugas et proelia ludo, |
|
594 |
delphinum similes qui per maria umida nando |
|
595 |
Carpathium Libycumque secant [luduntque per undas]. |
|
596 |
hunc morem cursus atque haec certamina primus |
|
597 |
Ascanius, Longam muris cum cingeret Albam, |
|
598 |
rettulit et priscos docuit celebrare Latinos, |
|
599 |
quo puer ipse modo, secum quo Troia pubes; |
|
600 |
Albani docuere suos; hinc maxima porro |
|
601 |
accepit Roma et patrium servavit honorem; |
|
602 |
Troiaque nunc pueri, Troianum dicitur agmen. |
|
603 |
hac celebrata tenus sancto certamina patri. |
|
604 |
Hinc primum Fortuna fidem mutata novavit. |
|
605 |
dum variis tumulo referunt sollemnia ludis, |
|
606 |
Irim de caelo misit Saturnia Iuno |
|
607 |
Iliacam ad classem ventosque aspirat eunti, |
|
608 |
multa movens necdum antiquum saturata dolorem. |
|
609 |
illa viam celerans per mille coloribus arcum |
|
610 |
nulli visa cito decurrit tramite virgo. |
|
611 |
conspicit ingentem concursum et litora lustrat |
|
612 |
desertosque videt portus classemque relictam. |
|
613 |
at procul in sola secretae Troades acta |
|
614 |
amissum Anchisen flebant, cunctaeque profundum |
|
615 |
pontum aspectabant flentes. heu tot vada fessis |
|
616 |
et tantum superesse maris, vox omnibus una. |
|
617 |
urbem orant, taedet pelagi perferre laborem. |
|
618 |
ergo inter medias sese haud ignara nocendi |
|
619 |
conicit et faciemque deae vestemque reponit; |
|
620 |
fit Beroe, Tmarii coniunx longaeva Dorycli, |
|
621 |
cui genus et quondam nomen natique fuissent, |
|
622 |
ac sic Dardanidum mediam se matribus infert. |
|
623 |
'o miserae, quas non manus' inquit 'Achaica bello |
|
624 |
traxerit ad letum patriae sub moenibus ! o gens |
|
625 |
infelix, cui te exitio Fortuna reservat? |
|
626 |
septima post Troiae excidium iam vertitur aestas, |
|
627 |
cum freta, cum terras omnis, tot inhospita saxa |
|
628 |
sideraque emensae ferimur, dum per mare magnum |
|
629 |
Italiam sequimur fugientem et volvimur undis. |
|
630 |
hic Erycis fines fraterni atque hospes Acestes: |
|
631 |
quis prohibet muros iacere et dare civibus urbem? |
|
632 |
o patria et rapti nequiquam ex hoste penates, |
|
633 |
nullane iam Troiae dicentur moenia? nusquam |
|
634 |
Hectoreos amnis, Xanthum et Simoenta, videbo? |
|
635 |
quin agite et mecum infaustas exurite puppis. |
|
636 |
nam mihi Cassandrae per somnum vatis imago |
|
637 |
ardentis dare visa faces: " hic quaerite Troiam; |
|
638 |
hic domus est" inquit "vobis." iam tempus agi res, |
|
639 |
nec tantis mora prodigiis. en quattuor arae |
|
640 |
Neptuno; deus ipse faces animumque ministrat.' |
|
641 |
haec memorans prima infensum vi corripit ignem |
|
642 |
sublataque procul dextra conixa coruscat |
|
643 |
et iacit. arrectae mentes stupefactaque corda |
|
644 |
Iliadum. hic una e multis, quae maxima natu, |
|
645 |
Pyrgo, tot Priami natorum regia nutrix: |
|
646 |
'non Beroe vobis, non haec Rhoeteia, matres, |
|
647 |
est Dorycli coniunx; divini signa decoris |
|
648 |
ardentisque notate oculos; qui spiritus illi, |
|
649 |
quis vultus vocisque sonus vel gressus eunti. |
|
650 |
ipsa egomet dudum Beroen digressa reliqui |
|
651 |
aegram, indignantem tali quod sola careret |
|
652 |
munere nec meritos Anchisae inferret honores.' |
|
653 |
haec effata. |
|
654 |
at matres primo ancipites oculisque malignis |
|
655 |
ambiguae spectare rates miserum inter amorem |
|
656 |
praesentis terrae fatisque vocantia regna: |
|
657 |
cum dea se paribus per caelum sustulit alis |
|
658 |
ingentemque fuga secuit sub nubibus arcum. |
|
659 |
tum vero attonitae monstris actaeque furore |
|
660 |
conclamant, rapiuntque focis penetralibus ignem |
|
661 |
(pars spoliant aras), frondem ac virgulta facesque |
|
662 |
coniciunt. furit immissis Volcanus habenis |
|
663 |
transtra per et remos et pictas abiete puppis. |
|
664 |
Nuntius Anchisae ad tumulum cuneosque theatri |
|
665 |
incensas perfert navis Eumelus, et ipsi |
|
666 |
respiciunt atram in nimbo volitare favillam. |
|
667 |
primus et Ascanius, cursus ut laetus equestris |
|
668 |
ducebat, sic acer equo turbata petivit |
|
669 |
castra, nec exanimes possunt retinere magistri. |
|
670 |
' quis furor iste novus ? quo nunc, quo tenditis ' inquit, |
|
671 |
'heu, miserae cives? non hostem inimicaque castra |
|
672 |
Argivum, vestras spes uritis. en, ego vester |
|
673 |
Ascanius!' - galeam ante pedes proiecit inanem, |
|
674 |
qua ludo indutus belli simulacra ciebat. |
|
675 |
accelerat simul Aeneas, simul agmina Teucrum. |
|
676 |
ast illae diversa metu per litora passim |
|
677 |
diffugiunt, silvasque et sicubi concava furtim |
|
678 |
saxa petunt; piget incepti lucisque, suosque |
|
679 |
mutatae agnoscunt excussaque pectore Iuno est. |
|
680 |
Sed non idcirco flamma atque incendia viris |
|
681 |
indomitas posuere; udo sub robore vivit |
|
682 |
stuppa vomens tardum fumum, lentusque carinas |
|
683 |
est vapor et toto descendit corpore pestis, |
|
684 |
nec vires heroum infusaque flumina prosunt. |
|
685 |
tum pius Aeneas umeris abscindere vestem |
|
686 |
auxilioque vocare deos et tendere palmas: |
|
687 |
'Iuppiter omnipotens, si nondum exosus ad unum |
|
688 |
Troianos, si quid pietas antiqua labores |
|
689 |
respicit humanos, da flammam evadere classi |
|
690 |
nunc, pater, et tenuis Teucrum res eripe leto. |
|
691 |
vel tu, quod superest, infesto fulmine morti, |
|
692 |
si mereor, demitte tuaque hic obrue dextra.' |
|
693 |
vix haec ediderat cum effusis imbribus atra |
|
694 |
tempestas sine more furit tonitruque tremescunt |
|
695 |
ardua terrarum et campi; ruit aethere toto |
|
696 |
turbidus imber aqua densisque nigerrimus Austris, |
|
697 |
implenturque super puppes, semusta madescunt |
|
698 |
robora, restinctus donec vapor omnis et omnes |
|
699 |
quattuor amissis servatae a peste carinae. |
|
700 |
At pater Aeneas casu concussus acerbo |
|
701 |
nunc huc ingentis, nunc illuc pectore curas |
|
702 |
mutabat versans, Siculisne resideret arvis |
|
703 |
oblitus fatorum, Italasne capesseret oras. |
|
704 |
tum senior Nautes, unum Tritonia Pallas |
|
705 |
quem docuit multaque insignem reddidit arte |
|
706 |
(haec responsa dabat, vel quae portenderet ira |
|
707 |
magna deum vel quae fatorum posceret ordo) - |
|
708 |
isque his Aenean solatus vocibus infit: |
|
709 |
'nate dea, quo fata trahunt retrahuntque sequamur; |
|
710 |
quidquid erit, superanda omnis fortuna ferendo est. |
|
711 |
est tibi Dardanius divinae stirpis Acestes: |
|
712 |
hunc cape consiliis socium et coniunge volentem; |
|
713 |
huic trade amissis superant qui navibus et quos |
|
714 |
pertaesum magni incepti rerumque tuarum est; |
|
715 |
longaevosque senes ac fessas aequore matres |
|
716 |
et quidquid tecum invalidum metuensque pericli est |
|
717 |
delige, et his habeant terris sine moenia fessi; |
|
718 |
urbem appellabunt permisso nomine Acestam.' |
|
719 |
Talibus incensus dictis senioris amici |
|
720 |
tum vero in curas animo diducitur omnis. |
|
721 |
et Nox atra polum bigis subvecta tenebat: |
|
722 |
visa dehinc caelo facies delapsa parentis |
|
723 |
Anchisae subito talis effundere voces: |
|
724 |
' nate, mihi vita quondam, dum vita manebat, |
|
725 |
care magis, nate, Iliacis exercite fatis, |
|
726 |
imperio Iovis huc venio, qui classibus ignem |
|
727 |
depulit, et caelo tandem miseratus ab alto est. |
|
728 |
consiliis pare quae nunc pulcherrima Nautes |
|
729 |
dat senior; lectos iuvenes, fortissima corda, |
|
730 |
defer in Italiam. gens dura atque aspera cultu |
|
731 |
debellanda tibi Latio est. Ditis tamen ante |
|
732 |
infernas accede domos et Averna per alta |
|
733 |
congressus pete, nate, meos. non me impia namque |
|
734 |
Tartara habent, tristes umbrae, sed amoena piorum |
|
735 |
concilia Elysiumque colo. huc casta Sibylla |
|
736 |
nigrarum multo pecudum te sanguine ducet. |
|
737 |
tum genus omne tuum et quae dentur moenia disces. |
|
738 |
iamque vale; torquet medios Nox umida cursus |
|
739 |
et me saevus equis Oriens adflavit anhelis.' |
|
740 |
dixerat et tenuis fugit ceu fumus in auras. |
|
741 |
Aeneas 'quo deinde ruis? quo proripis?' inquit, |
|
742 |
'quem fugis? aut quis te nostris complexibus arcet?' |
|
743 |
haec memorans cinerem et sopitos suscitat ignis, |
|
744 |
Pergameumque Larem et canae penetralia Vestae |
|
745 |
farre pio et plena supplex veneratur acerra. |
|
746 |
Extemplo socios primumque accersit Acesten |
|
747 |
et Iovis imperium et cari praecepta parentis |
|
748 |
edocet et quae nunc animo sententia constet. |
|
749 |
haud mora consiliis, nec iussa recusat Acestes. |
|
750 |
transcribunt urbi matres populumque volentem |
|
751 |
deponunt, animos nil magnae laudis egentis. |
|
752 |
ipsi transtra novant flammisque ambesa reponunt |
|
753 |
robora navigiis, aptant remosque rudentisque, |
|
754 |
exigui numero, sed bello vivida virtus. |
|
755 |
interea Aeneas urbem designat aratro |
|
756 |
sortiturque domos; hoc Ilium et haec loca Troiam |
|
757 |
esse iubet. gaudet regno Troianus Acestes |
|
758 |
indicitque forum et patribus dat iura vocatis. |
|
759 |
tum vicina astris Erycino in vertice sedes |
|
760 |
fundatur Veneri Idaliae, tumuloque sacerdos |
|
761 |
ac lucus late sacer additur Anchiseo. |
|
762 |
Iamque dies epulata novem gens omnis, et aris |
|
763 |
factus honos: placidi straverunt aequora venti |
|
764 |
creber et aspirans rursus vocat Auster in altum. |
|
765 |
exoritur procurva ingens per litora fletus; |
|
766 |
complexi inter se noctemque diemque morantur. |
|
767 |
ipsae iam matres, ipsi, quibus aspera quondam |
|
768 |
visa maris facies et non tolerabile numen, |
|
769 |
ire volunt omnemque fugae perferre laborem. |
|
770 |
quos bonus Aeneas dictis solatur amicis |
|
771 |
et consanguineo lacrimans commendat Acestae. |
|
772 |
tris Eryci vitulos et Tempestatibus agnam |
|
773 |
caedere deinde iubet solvique ex ordine funem. |
|
774 |
ipse caput tonsae foliis evinctus olivae |
|
775 |
stans procul in prora pateram tenet, extaque salsos |
|
776 |
proicit in fluctus ac vina liquentia fundit. |
|
777 |
prosequitur surgens a puppi ventus euntis; |
|
778 |
certatim socii feriunt mare et aequora verrunt. |
|
779 |
At Venus interea Neptunum exercita curis |
|
780 |
adloquitur talisque effundit pectore questus: |
|
781 |
'Iunonis gravis ira neque exsaturabile pectus |
|
782 |
cogunt me, Neptune, preces descendere in omnis; |
|
783 |
quam nec longa dies pietas nec mitigat ulla, |
|
784 |
nec Iovis imperio fatisque infracta quiescit. |
|
785 |
non media de gente Phrygum exedisse nefandis |
|
786 |
urbem odiis satis est nec poenam traxe per omnem |
|
787 |
reliquias Troiae: cineres atque ossa peremptae |
|
788 |
insequitur. causas tanti sciat illa furoris. |
|
789 |
ipse mihi nuper Libycis tu testis in undis |
|
790 |
quam molem subito excierit: maria omnia caelo |
|
791 |
miscuit Aeoliis nequiquam freta procellis, |
|
792 |
in regnis hoc ausa tuis. |
|
793 |
per scelus ecce etiam Troianis matribus actis |
|
794 |
exussit foede puppis et classe subegit |
|
795 |
amissa socios ignotae linquere terrae. |
|
796 |
quod superest, oro, liceat dare tuta per undas |
|
797 |
vela tibi, liceat Laurentem attingere Thybrim, |
|
798 |
si concessa peto, si dant ea moenia Parcae.' |
|
799 |
tum Saturnius haec domitor maris edidit alti: |
|
800 |
'fas omne est, Cytherea, meis te fidere regnis, |
|
801 |
unde genus ducis. merui quoque; saepe furores |
|
802 |
compressi et rabiem tantam caelique marisque. |
|
803 |
nec minor in terris, Xanthum Simoentaque testor, |
|
804 |
Aeneae mihi cura tui. cum Troia Achilles |
|
805 |
exanimata sequens impingeret agmina muris, |
|
806 |
milia multa daret leto, gemerentque repleti |
|
807 |
amnes nec reperire viam atque evolvere posset |
|
808 |
in mare se Xanthus, Pelidae tunc ego forti |
|
809 |
congressum Aenean nec dis nec viribus aequis |
|
810 |
nube cava rapui, cuperem cum vertere ab imo |
|
811 |
structa meis manibus periurae moenia Troiae. |
|
812 |
nunc quoque mens eadem perstat mihi; pelle timores. |
|
813 |
tutus, quos optas, portus accedet Averni. |
|
814 |
unus erit tantum amissum quem gurgite quaeres; |
|
815 |
unum pro multis dabitur caput.' |
|
816 |
his ubi laeta deae permulsit pectora dictis, |
|
817 |
iungit equos auro genitor, spumantiaque addit |
|
818 |
frena feris manibusque omnis effundit habenas. |
|
819 |
caeruleo per summa levis volat aequora curru; |
|
820 |
subsidunt undae tumidumque sub axe tonanti |
|
821 |
sternitur aequor aquis, fugiunt vasto aethere nimbi. |
|
822 |
tum variae comitum facies, immania cete, |
|
823 |
et senior Glauci chorus Inousque Palaemon |
|
824 |
Tritonesque citi Phorcique exercitus omnis; |
|
825 |
laeva tenent Thetis et Melite Panopeaque virgo, |
|
826 |
Nisaee Spioque Thaliaque Cymodoceque. |
|
827 |
Hic patris Aeneae suspensam blanda vicissim |
|
828 |
gaudia pertemptant mentem; iubet ocius omnis |
|
829 |
attolli malos, intendi bracchia velis. |
|
830 |
una omnes fecere pedem pariterque sinistros, |
|
831 |
nunc dextros solvere sinus; una ardua torquent |
|
832 |
cornua detorquentque; ferunt sua flamina classem. |
|
833 |
princeps ante omnis densum Palinurus agebat |
|
834 |
agmen; ad hunc alii cursum contendere iussi. |
|
835 |
iamque fere mediam caeli Nox umida metam |
|
836 |
contigerat, placida laxabant membra quiete |
|
837 |
sub remis fusi per dura sedilia nautae: |
|
838 |
cum levis aetheriis delapsus Somnus ab astris |
|
839 |
aera dimovit tenebrosum et dispulit umbras, |
|
840 |
te, Palinure, petens, tibi somnia tristia portans |
|
841 |
insonti; puppique deus consedit in alta |
|
842 |
Phorbanti similis funditque has ore loquelas: |
|
843 |
' Iaside Palinure, ferunt ipsa aequora classem, |
|
844 |
aequatae spirant aurae, datur hora quieti. |
|
845 |
pone caput fessosque oculos furare labori. |
|
846 |
ipse ego paulisper pro te tua munera inibo.' |
|
847 |
cui vix attollens Palinurus lumina fatur: |
|
848 |
'mene salis placidi vultum fluctusque quietos |
|
849 |
ignorare iubes? mene huic confidere monstro? |
|
850 |
Aenean credam (quid enim?) fallacibus auris |
|
851 |
et caelo, totiens deceptus fraude sereni?' |
|
852 |
talia dicta dabat, clavumque adfixus et haerens |
|
853 |
nusquam amittebat oculosque sub astra tenebat. |
|
854 |
ecce deus ramum Lethaeo rore madentem |
|
855 |
vique soporatum Stygia super utraque quassat |
|
856 |
tempora, cunctantique natantia lumina solvit. |
|
857 |
vix primos inopina quies laxaverat artus, |
|
858 |
et superincumbens cum puppis parte revulsa |
|
859 |
cumque gubernaclo liquidas proiecit in undas |
|
860 |
praecipitem ac socios nequiquam saepe vocantem; |
|
861 |
ipse volans tenuis se sustulit ales ad auras. |
|
862 |
currit iter tutum non setius aequore classis |
|
863 |
promissisque patris Neptuni interrita fertur. |
|
864 |
iamque adeo scopulos Sirenum advecta subibat, |
|
865 |
difficilis quondam multorumque ossibus albos |
|
866 |
(tum rauca adsiduo longe sale saxa sonabant), |
|
867 |
cum pater amisso fluitantem errare magistro |
|
868 |
sensit, et ipse ratem nocturnis rexit in undis |
|
869 |
multa gemens casuque animum concussus amici: |
|
870 |
'o nimium caelo et pelago confise sereno, |
|
871 |
nudus in ignota, Palinure, iacebis harena.' |