Vox-Latina-Gottingensis
Scripta auctorum Latinorum
Publius Vergilius Maro
Aeneis IV
|
001 |
At regina gravi iamdudum saucia cura |
|
002 |
vulnus alit venis et caeco carpitur igni. |
|
003 |
multa viri virtus animo multusque recursat |
|
004 |
gentis honos: haerent infixi pectore vultus |
|
005 |
verbaque, nec placidam membris dat cura quietem. |
|
006 |
postera Phoebea lustrabat lampade terras |
|
007 |
umentemque Aurora polo dimoverat umbram, |
|
008 |
cum sic unanimam adloquitur male sana sororem: |
|
009 |
"Anna soror, quae me suspensam insomnia terrent! |
|
010 |
quis novus hic nostris successit sedibus hospes, |
|
011 |
quem sese ore ferens, quam forti pectore et armis! |
|
012 |
credo equidem, nec vana fides, genus esse deorum. |
|
013 |
degeneres animos timor arguit. heu, quibus ille |
|
014 |
iactatus fatis! quae bella exhausta canebat! |
|
015 |
si mihi non animo fixum immotumque sederet |
|
016 |
ne cui me vinclo vellem sociare iugali, |
|
017 |
postquam primus amor deceptam morte fefellit; |
|
018 |
si non pertaesum thalami taedaeque fuisset, |
|
019 |
huic uni forsan potui succumbere culpae. |
|
020 |
Anna, fatebor enim, miseri post fata Sychaei |
|
021 |
coniugis et sparsos fraterna caede penatis |
|
022 |
solus hic inflexit sensus animumque labantem |
|
023 |
impulit. agnosco veteris vestigia flammae. |
|
024 |
sed mihi vel tellus optem prius ima dehiscat |
|
025 |
vel pater omnipotens abigat me fulmine ad umbras, |
|
026 |
pallentis umbras Erebo noctemque profundam, |
|
027 |
ante, pudor, quam te violo aut tua iura resolvo. |
|
028 |
ille meos, primus qui me sibi iunxit, amores |
|
029 |
abstulit; ille habeat secum servetque sepulcro." |
|
030 |
sic effata sinum lacrimis implevit obortis. |
|
031 |
Anna refert: "o luce magis dilecta sorori, |
|
032 |
solane perpetua maerens carpere iuventa |
|
033 |
nec dulcis natos Veneris nec praemia noris? |
|
034 |
id cinerem aut manis credis curare sepultos? |
|
035 |
esto: aegram nulli quondam flexere mariti, |
|
036 |
non Libyae, non ante Tyro; despectus Iarbas |
|
037 |
ductoresque alii, quos Africa terra triumphis |
|
038 |
dives alit: placitone etiam pugnabis amori? |
|
039 |
nec venit in mentem quorum consederis arvis? |
|
040 |
hinc Gaetulae urbes, genus insuperabile bello, |
|
041 |
et Numidae infreni cingunt et inhospita Syrtis; |
|
042 |
hinc deserta siti regio lateque furentes |
|
043 |
Barcaei. quid bella Tyro surgentia dicam |
|
044 |
germanique minas? (?) |
|
045 |
dis equidem auspicibus reor et Iunone secunda |
|
046 |
hunc cursum Iliacas vento tenuisse carinas. |
|
047 |
quam tu urbem, soror, hanc cernes, quae surgere regna |
|
048 |
coniugio tali! Teucrum comitantibus armis |
|
049 |
Punica se quantis attollet gloria rebus! |
|
050 |
tu modo posce deos veniam, sacrisque litatis |
|
051 |
indulge hospitio causasque innecte morandi, |
|
052 |
dum pelago desaevit hiems et aquosus Orion, |
|
053 |
quassataeque rates, dum non tractabile caelum." |
|
054 |
His dictis impenso animum flammavit amore |
|
055 |
spemque dedit dubiae menti solvitque pudorem. |
|
056 |
principio delubra adeunt pacemque per aras |
|
057 |
exquirunt; mactant lectas de more bidentis |
|
058 |
legiferae Cereri Phoeboque patrique Lyaeo, |
|
059 |
Iunoni ante omnis, cui vincla iugalia curae. |
|
060 |
ipsa tenens dextra pateram pulcherrima Dido |
|
061 |
candentis vaccae media inter cornua fundit, |
|
062 |
aut ante ora deum pinguis spatiatur ad aras, |
|
063 |
instauratque diem donis, pecudumque reclusis |
|
064 |
pectoribus inhians spirantia consulit exta. |
|
065 |
heu, vatum ignarae mentes! quid vota furentem, |
|
066 |
quid delubra iuvant? est mollis flamma medullas |
|
067 |
interea et tacitum vivit sub pectore vulnus. |
|
068 |
uritur infelix Dido totaque vagatur |
|
069 |
urbe furens, qualis coniecta cerva sagitta, |
|
070 |
quam procul incautam nemora inter Cresia fixit |
|
071 |
pastor agens telis liquitque volatile ferrum |
|
072 |
nescius: illa fuga silvas saltusque peragrat |
|
073 |
Dictaeos; haeret lateri letalis harundo. |
|
074 |
nunc media Aenean secum per moenia ducit |
|
075 |
Sidoniasque ostentat opes urbemque paratem, |
|
076 |
incipit effari mediaque in voce resistit; |
|
077 |
nunc eadem labente die convivia quaerit, |
|
078 |
Iliacosque iterum demens audire labores |
|
079 |
exposcit pendetque iterum narrantis ab ore. |
|
080 |
post ubi digressi, lumenque obscura vicissim |
|
081 |
luna premit suadentque cadentia sidera somnos, |
|
082 |
sola domo maeret vacua stratisque relictis |
|
083 |
incubat. illum absens absentem auditque videtque, |
|
084 |
aut gremio Ascanium genitoris imagine capta |
|
085 |
detinet, infandum si fallere possit amorem. |
|
086 |
non coeptae adsurgunt turres, non arma iuventus |
|
087 |
exercet portusve aut propugnacula bello |
|
088 |
tuta parant: pendent opera interrupta minaeque |
|
089 |
murorum ingentes aequataque machina caelo. |
|
090 |
Quam simul ac tali persensit peste teneri |
|
091 |
cara Iovis coniunx nec famam obstare furori, |
|
092 |
talibus adgreditur Venerem Saturnia dictis: |
|
093 |
"egregiam vero laudem et spolia ampla refertis |
|
094 |
tuque puerque tuus (magnum et memorabile numen), |
|
095 |
una dolo divum si femina victa duorum est. |
|
096 |
nec me adeo fallit veritam te moenia nostra |
|
097 |
suspectas habuisse domos Karthaginis altae. |
|
098 |
sed quis erit modus, aut quo nunc certamine tanto? |
|
099 |
quin potius pacem aeternam pactosque hymenaeos |
|
100 |
exercemus? habes tota quod mente petisti: |
|
101 |
ardet amans Dido traxitque per ossa furorem. |
|
102 |
communem hunc ergo populum paribusque regamus |
|
103 |
auspiciis; liceat Phrygio servire marito |
|
104 |
dotalisque tuae Tyrios permittere dextrae." |
|
105 |
Olli (sensit enim simulata mente locutam, |
|
106 |
quo regnum Italiae Libycas averteret oras) |
|
107 |
sic contra est ingressa Venus: "quis talia demens |
|
108 |
abnuat aut tecum malit contendere bello? |
|
109 |
si modo quod memoras factum fortuna sequatur. |
|
110 |
sed fatis incerta feror, si Iuppiter unam |
|
111 |
esse velit Tyriis urbem Troiaque profectis, |
|
112 |
miscerive probet populos aut foedera iungi. |
|
113 |
tu coniunx, tibi fas animum temptare precando. |
|
114 |
perge, sequar." tum sic excepit regia Iuno: |
|
115 |
"mecum erit iste labor. nunc qua ratione quod instat |
|
116 |
confieri possit, paucis (adverte) docebo. |
|
117 |
venatum Aeneas unaque miserrima Dido |
|
118 |
in nemus ire parant, ubi primos crastinus ortus |
|
119 |
extulerit Titan radiisque retexerit orbem. |
|
120 |
his ego nigrantem commixta grandine nimbum, |
|
121 |
dum trepidant alae saltusque indagine cingunt, |
|
122 |
desuper infundam et tonitru caelum omne ciebo. |
|
123 |
diffugient comites et nocte tegentur opaca: |
|
124 |
speluncam Dido dux et Troianus eandem |
|
125 |
devenient. adero et, tua si mihi certa voluntas, |
|
126 |
conubio iungam stabili propriamque dicabo. |
|
127 |
hic hymenaeus erit." non adversata petenti |
|
128 |
adnuit atque dolis risit Cytherea repertis. |
|
129 |
Oceanum interea surgens Aurora reliquit. |
|
130 |
it portis iubare exorto delecta iuventus, |
|
131 |
retia rara, plagae, lato venabula ferro, |
|
132 |
Massylique ruunt equites et odora canum vis. |
|
133 |
reginam thalamo cunctantem ad limina primi |
|
134 |
Poenorum exspectant, ostroque insignis et auro |
|
135 |
stat sonipes ac frena ferox spumantia mandit. |
|
136 |
tandem progreditur magna stipante caterva |
|
137 |
Sidoniam picto chlamydem circumdata limbo; |
|
138 |
cui pharetra ex auro, crines nodantur in aurum, |
|
139 |
aurea purpuream subnectit fibula vestem. |
|
140 |
nec non et Phrygii comites et laetus Iulus |
|
141 |
incedunt. ipse ante alios pulcherrimus omnis |
|
142 |
infert se socium Aeneas atque agmina iungit. |
|
143 |
qualis ubi hibernam Lyciam Xanthique fluenta |
|
144 |
deserit ac Delum maternam invisit Apollo |
|
145 |
instauratque choros, mixtique altaria circum |
|
146 |
Cretesque Dryopesque fremunt pictique Agathyrsi: |
|
147 |
ipse iugis Cynthi graditur mollique fluentem |
|
148 |
fronde premit crinem fingens atque implicat auro, |
|
149 |
tela sonant umeris: haud illo segnior ibat |
|
150 |
Aeneas, tantum egregio decus enitet ore. |
|
151 |
postquam altos ventum in montis atque invia lustra, |
|
152 |
ecce ferae saxi deiectae vertice caprae |
|
153 |
decurrere iugis; alia de parte patentis |
|
154 |
transmittunt cursu campos atque agmina cervi |
|
155 |
pulverulenta fuga glomerant montisque relinquunt. |
|
156 |
at puer Ascanius mediis in vallibus acri |
|
157 |
gaudet equo iamque hos cursu, iam praeterit illos, |
|
158 |
spumantemque dari pecora inter inertia votis |
|
159 |
optat aprum, aut fulvum descendere monte leonem. |
|
160 |
Interea magno misceri murmure caelum |
|
161 |
incipit, insequitur commixta grandine nimbus, |
|
162 |
et Tyrii comites passim et Troiana iuventus |
|
163 |
Dardaniusque nepos Veneris diversa per agros |
|
164 |
tecta metu petiere; ruunt de montibus amnes. |
|
165 |
speluncam Dido dux et Troianus eandem |
|
166 |
deveniunt. prima et Tellus et pronuba Iuno |
|
167 |
dant signum; fulsere ignes et conscius aether |
|
168 |
conubiis, summoque ulularunt vertice Nymphae. |
|
169 |
ille dies primus leti primusque malorum |
|
170 |
causa fuit; neque enim specie famave movetur |
|
171 |
nec iam furtivum Dido meditatur amorem: |
|
172 |
coniugium vocat, hoc praetexit nomine culpam. |
|
173 |
Extemplo Libyae magnas it Fama per urbes, |
|
174 |
Fama, malum qua non aliud velocius ullum: |
|
175 |
mobilitate viget virisque adquirit eundo, |
|
176 |
parva metu primo, mox sese attollit in auras |
|
177 |
ingrediturque solo et caput inter nubila condit. |
|
178 |
illam Terra parens ira inritata deorum |
|
179 |
extremam, ut perhibent, Coeo Enceladoque sororem |
|
180 |
progenuit pedibus celerem et pernicibus alis, |
|
181 |
monstrum horrendum, ingens, cui quot sunt corpore plumae, |
|
182 |
tot vigiles oculi subter (mirabile dictu), |
|
183 |
tot linguae, totidem ora sonant, tot subrigit auris. |
|
184 |
nocte volat caeli medio terraeque per umbram |
|
185 |
stridens, nec dulci declinat lumina somno; |
|
186 |
luce sedet custos aut summi culmine tecti |
|
187 |
turribus aut altis, et magnas territat urbes, |
|
188 |
tam ficti pravique tenax quam nuntia veri. |
|
189 |
haec tum multiplici populos sermone replebat |
|
190 |
gaudens, et pariter facta atque infecta canebat |
|
191 |
venisse Aenean Troiano sanguine cretum, |
|
192 |
cui se pulchra viro dignetur iungere Dido; |
|
193 |
nunc hiemem inter se luxu, quam longa, fovere |
|
194 |
regnorum immemores turpique cupidine captos. |
|
195 |
haec passim dea foeda virum diffundit in ora. |
|
196 |
Protinus ad regem cursus detorquet Iarban |
|
197 |
incenditque animum dictis atque aggerat iras. |
|
198 |
hic Hammone satus rapta Garamantide nympha |
|
199 |
templa Iovi centum latis immania regnis, |
|
200 |
centum aras posuit vigilemque sacraverat ignem, |
|
201 |
excubias divum aeternas, pecudumque cruore |
|
202 |
pingue solum et variis florentia limina sertis. |
|
203 |
isque amens animi et rumore accensus amaro |
|
204 |
dicitur ante aras media inter numina divum |
|
205 |
multa Iovem manibus supplex orasse supinis: |
|
206 |
"Iuppiter omnipotens, cui nunc Maurusia pictis |
|
207 |
gens epulata toris Lenaeum libat honorem, |
|
208 |
aspicis haec? an te, genitor, cum fulmina torques |
|
209 |
nequiquam horremus, caecique in nubibus ignes |
|
210 |
terrificant animos et inania murmura miscent? |
|
211 |
femina, quae nostris errans in finibus urbem |
|
212 |
exiguam pretio posuit, cui litus arandum |
|
213 |
cuique loci leges dedimus, conubia nostra |
|
214 |
reppulit ac dominum Aenean in regna recepit. |
|
215 |
et nunc ille Paris cum semiviro comitatu, |
|
216 |
Maeonia mentum mitra crinemque madentem |
|
217 |
subnexus, rapto potitur: nos munera templis |
|
218 |
quippe tuis ferimus famamque fovemus inanem." |
|
219 |
Talibus orantem dictis arasque tenentem |
|
220 |
audiit Omnipotens, oculosque ad moenia torsit |
|
221 |
regia et oblitos famae melioris amantis. |
|
222 |
tum sic Mercurium adloquitur ac talia mandat: |
|
223 |
"vade age, nate, voca Zephyros et labere pennis |
|
224 |
Dardaniumque ducem, Tyria Karthagine qui nunc |
|
225 |
exspectat fatisque datas non respicit urbes, |
|
226 |
adloquere et celeris defer mea dicta per auras. |
|
227 |
non illum nobis genetrix pulcherrima talem |
|
228 |
promisit Graiumque ideo bis vindicat armis; |
|
229 |
sed fore qui gravidam imperiis belloque frementem |
|
230 |
Italiam regeret, genus alto a sanguine Teucri |
|
231 |
proderet, ac totum sub leges mitteret orbem. |
|
232 |
si nulla accendit tantarum gloria rerum |
|
233 |
nec super ipse sua molitur laude laborem, |
|
234 |
Ascanione pater Romanas invidet arces? |
|
235 |
quid struit? aut qua spe inimica in gente moratur |
|
236 |
nec prolem Ausoniam et Lavinia respicit arva? |
|
237 |
naviget ! haec summa est, hic nostri nuntius esto." |
|
238 |
Dixerat. ille patris magni parere parabat |
|
239 |
imperio: et primum pedibus talaria nectit |
|
240 |
aurea, quae sublimem alis sive aequora supra |
|
241 |
seu terram rapido pariter cum flamine portant. |
|
242 |
tum virgam capit: hac animas ille evocat Orco |
|
243 |
pallentis, alias sub Tartara tristia mittit, |
|
244 |
dat. somnos adimitque, et lumina morte resignat. |
|
245 |
illa fretus agit ventos et turbida tranat |
|
246 |
nubila. iamque volans apicem et latera ardua cernit |
|
247 |
Atlantis duri caelum qui vertice fulcit, |
|
248 |
Atlantis, cinctum adsidue cui nubibus atris |
|
249 |
piniferum caput et vento pulsatur et imbri, |
|
250 |
nix umeros infusa tegit, tum flumina mento |
|
251 |
praecipitant senis, et glacie riget horrida barba. |
|
252 |
hic primum paribus nitens Cyllenius alis |
|
253 |
constitit: hinc toto praeceps se corpore ad undas |
|
254 |
misit avi similis, quae circum litora, circum |
|
255 |
piscosos scopulos humilis volat aequora iuxta. |
|
256 |
haud aliter terras inter caelumque volabat |
|
257 |
litus harenosum ad Libyae, ventosque secabat |
|
258 |
materno veniens ab avo Cyllenia proles. |
|
259 |
ut primum alatis tetigit magalia plantis, |
|
260 |
Aenean fundantem arces ac tecta novantem |
|
261 |
conspicit. atque illi stellatus iaspide fulva |
|
262 |
ensis erat Tyrioque ardebat murice laena |
|
263 |
demissa ex umeris, dives quae munera Dido |
|
264 |
fecerat, et tenui telas discreverat auro. |
|
265 |
continuo invadit: "tu nunc Karthaginis altae |
|
266 |
fundamenta locas pulchramque uxorius urbem |
|
267 |
exstruis ? heu, regni rerumque oblite tuarum! |
|
268 |
ipse deum tibi me claro demittit Olympo |
|
269 |
regnator, caelum ac terras qui numine torquet: |
|
270 |
ipse haec ferre iubet celeris mandata per auras: |
|
271 |
quid struis? aut qua spe Libycis teris otia terris? |
|
272 |
si te nulla movet tantarum gloria rerum |
|
273 |
(nec super ipse tua moliris laude laborem,) |
|
274 |
Ascanium surgentem et spes heredis Iuli |
|
275 |
respice, cui regnum Italiae Romanaque tellus |
|
276 |
debetur." tali Cyllenius ore locutus |
|
277 |
mortalis visus medio sermone reliquit |
|
278 |
et procul in tenuem ex oculis evanuit auram. |
|
279 |
At vero Aeneas aspectu obmutuit amens, |
|
280 |
arrectaeque horrore comae et vox faucibus haesit. |
|
281 |
ardet abire fuga dulcisque relinquere terras, |
|
282 |
attonitus tanto monitu imperioque deorum. |
|
283 |
heu quid agat? quo nunc reginam ambire furentem |
|
284 |
audeat adfatu? quae prima exordia sumat? |
|
285 |
atque animum nunc huc celerem nunc dividit illuc |
|
286 |
in partisque rapit varias perque omnia versat. |
|
287 |
haec alternanti potior sententia visa est: |
|
288 |
Mnesthea Sergestumque vocat fortemque Serestum, |
|
289 |
classem aptent taciti sociosque ad litora cogant, |
|
290 |
arma parent et quae rebus sit causa novandis |
|
291 |
dissimulent ; sese interea, quando optima Dido |
|
292 |
nesciat et tantos rumpi non speret amores, |
|
293 |
temptaturum aditus et quae mollissima fandi |
|
294 |
tempora, quis rebus dexter modus. ocius omnes |
|
295 |
imperio laeti parent et iussa facessunt. |
|
296 |
At regina dolos (quis fallere possit amantem?) |
|
297 |
praesensit, motusque excepit prima futuros |
|
298 |
omnia tuta timens. eadem impia Fama furenti |
|
299 |
detulit armari classem cursumque parari. |
|
300 |
saevit inops animi totamque incensa per urbem |
|
301 |
bacchatur, qualis commotis excita sacris |
|
302 |
Thyias, ubi audito stimulant trieterica Baccho |
|
303 |
orgia nocturnusque vocat clamore Cithaeron. |
|
304 |
tandem his Aenean compellat vocibus ultro: |
|
305 |
"dissimulare etiam sperasti, perfide, tantum |
|
306 |
posse nefas tacitusque mea decedere terra? |
|
307 |
nec te noster amor nec te data dextera quondam |
|
308 |
nec moritura tenet crudeli funere Dido? |
|
309 |
quin etiam hiberno moliris sidere classem |
|
310 |
et mediis properas Aquilonibus ire per altum, |
|
311 |
crudelis? quid, si non arva aliena domosque |
|
312 |
ignotas peteres, et Troia antiqua maneret, |
|
313 |
Troia per undosum peteretur classibus aequor? |
|
314 |
mene fugis? per ego has lacrimas dextramque tuam te |
|
315 |
(quando aliud mihi iam miserae nihil ipsa reliqui), |
|
316 |
per conubia nostra, per inceptos hymenaeos, |
|
317 |
si bene quid de te merui, fuit aut tibi quicquam |
|
318 |
dulce meum, miserere domus labentis et istam, |
|
319 |
oro, si quis adhuc precibus locus, exue mentem. |
|
320 |
te propter Libycae gentes Nomadumque tyranni |
|
321 |
odere, infensi Tyrii; te propter eundem |
|
322 |
exstinctus pudor et, qua sola sidera adibam, |
|
323 |
fama prior. cui me moribundam deseris, - hospes |
|
324 |
(hoc solum nomen quoniam de coniuge restat)? |
|
325 |
quid moror? an mea Pygmalion dum moenia frater |
|
326 |
destruat aut captam ducat Gaetulus Iarbas ? |
|
327 |
saltem si qua mihi de te suscepta fuisset |
|
328 |
ante fugam suboles, si quis mihi parvulus aula |
|
329 |
luderet Aeneas, qui te tamen ore referret, |
|
330 |
non equidem omnino capta ac deserta viderer." |
|
331 |
Dixerat. ille Iovis monitis immota tenebat |
|
332 |
lumina et obnixus curam sub corde premebat. |
|
333 |
tandem pauca refert: "ego te, quae plurima fando |
|
334 |
enumerare vales, numquam, regina, negabo |
|
335 |
promeritam, nec me meminisse pigebit Elissae |
|
336 |
dum memor ipse mei, dum spiritus hos regit artus. |
|
337 |
pro re pauca loquar. neque ego hanc abscondere furto |
|
338 |
speravi (ne finge) fugam, nec coniugis umquam |
|
339 |
praetendi taedas aut haec in foedera veni. |
|
340 |
me si fata meis paterentur ducere vitam |
|
341 |
auspiciis et sponte mea componere curas, |
|
342 |
urbem Troianam primum dulcisque meorum |
|
343 |
reliquias colerem, Priami tecta alta manerent, |
|
344 |
et recidiva manu posuissem Pergama victis. |
|
345 |
sed nunc Italiam magnam Gryneus Apollo, |
|
346 |
Italiam Lyciae iussere capessere sortes; |
|
347 |
hic amor, haec patria est. si te Karthaginis arces |
|
348 |
Phoenissam Libycaeque aspectus detinet urbis, |
|
349 |
quae tandem Ausonia Teucros considere terra |
|
350 |
invidia est? et nos fas extera quaerere regna. |
|
351 |
me patris Anchisae, quotiens umentibus umbris |
|
352 |
nox operit terras, quotiens astra ignea surgunt, |
|
353 |
admonet in somnis et turbida terret imago; |
|
354 |
me puer Ascanius capitisque iniuria cari, |
|
355 |
quem regno Hesperiae fraudo et fatalibus arvis. |
|
356 |
nunc etiam interpres divum Iove missus ab ipso |
|
357 |
(testor utrumque caput) celeris mandata per auras |
|
358 |
detulit: ipse deum manifesto in lumine vidi |
|
359 |
intrantem muros vocemque his auribus hausi. |
|
360 |
desine meque tuis incendere teque querelis; |
|
361 |
Italiam non sponte sequor." (?) |
|
362 |
Talia dicentem iamdudum aversa tuetur |
|
363 |
huc illuc volvens oculos totumque pererrat |
|
364 |
luminibus tacitis et sic accensa profatur: |
|
365 |
"nec tibi diva parens generis nec Dardanus auctor, |
|
366 |
perfide, sed duris genuit te cautibus horrens |
|
367 |
Caucasus Hyrcanaeque admorunt ubera tigres. |
|
368 |
nam quid dissimulo aut quae me ad maiora reservo? |
|
369 |
num fletu ingemuit nostro? num lumina flexit? |
|
370 |
num lacrimas victus dedit aut miseratus amantem est? |
|
371 |
quae quibus anteferam? iam iam nec maxima Iuno |
|
372 |
nec Saturnius haec oculis pater aspicit aequis. |
|
373 |
nusquam tuta fides. eiectum litore, egentem |
|
374 |
excepi et regni demens in parte locavi. |
|
375 |
amissam classem, socios a morte reduxi |
|
376 |
(heu furiis incensa feror!): nunc augur Apollo, |
|
377 |
nunc Lyciae sortes, nunc et Iove missus ab ipso |
|
378 |
interpres divum fert horrida iussa per auras. |
|
379 |
scilicet is superis labor est, ea cura quietos |
|
380 |
sollicitat. neque te teneo neque dicta refello |
|
381 |
i, sequere Italiam ventis, pete regna per undas. |
|
382 |
spero equidem mediis, si quid pia numina possunt, |
|
383 |
supplicia hausurum scopulis et nomine Dido |
|
384 |
saepe vocaturum. sequar atris ignibus absens |
|
385 |
et, cum frigida mors anima seduxerit artus, |
|
386 |
omnibus umbra locis adero. dabis, improbe, poenas |
|
387 |
audiam et haec manis veniet mihi fama sub imos." |
|
388 |
his medium dictis sermonem abrumpit et auras |
|
389 |
aegra fugit seque ex oculis avertit et aufert, |
|
390 |
linquens multa metu cunctantem et multa parantem |
|
391 |
dicere. suscipiunt famulae conlapsaque membra |
|
392 |
marmoreo referunt thalamo stratisque reponunt. |
|
393 |
At pius Aeneas, quamquam lenire dolentem |
|
394 |
solando cupit et dictis avertere curas, |
|
395 |
multa gemens magnoque animum labefactus amore |
|
396 |
iussa tamen divum exsequitur classemque revisit. |
|
397 |
tum vero Teucri incumbunt et litore celsas |
|
398 |
deducunt toto navis. natat uncta carina, |
|
399 |
frondentisque ferunt remos et robora silvis |
|
400 |
infabricata fugae studio. (?) |
|
401 |
migrantis cernas totaque ex urbe ruentis. |
|
402 |
ac velut ingentem formicae farris acervum |
|
403 |
cum populant hiemis memores tectoque reponunt, |
|
404 |
it nigrum campis agmen praedamque per herbas |
|
405 |
convectant calle angusto : pars grandia trudunt |
|
406 |
obnixae frumenta umeris, pars agmina cogunt |
|
407 |
castigantque moras, opere omnis semita fervet. |
|
408 |
quis tibi tum, Dido, cernenti talia sensus, |
|
409 |
quosve dabas gemitus, cum litora fervere late |
|
410 |
prospiceres arce ex summa, totumque videres |
|
411 |
misceri ante oculos tantis clamoribus aequor! |
|
412 |
improbe Amor, quid non mortalia pectora cogis! |
|
413 |
ire iterum in lacrimas, iterum temptare precando |
|
414 |
cogitur et supplex animos summittere amori, |
|
415 |
ne quid inexpertum frustra moritura relinquat. |
|
416 |
"Anna, vides toto properari litore circum: |
|
417 |
undique convenere; vocat iam carbasus auras, |
|
418 |
puppibus et laeti nautae imposuere coronas. |
|
419 |
hunc ego si potui tantum sperare dolorem, |
|
420 |
et perferre, soror, potero. miserae hoc tamen unum |
|
421 |
exsequere, Anna, mihi; solam nam perfidus ille |
|
422 |
te colere, arcanos etiam tibi credere sensus; |
|
423 |
sola viri mollis aditus et tempora noras: |
|
424 |
i, soror atque hostem supplex adfare superbum: |
|
425 |
non ego cum Danais Troianam exscindere gentem |
|
426 |
Aulide iuravi classemve ad Pergama misi, |
|
427 |
nec patris Anchisae cineres manisve revelli: |
|
428 |
cur mea dicta negat duras demittere in auris? |
|
429 |
quo ruit? extremum hoc miserae det munus amanti: |
|
430 |
exspectet facilemque fugam ventosque ferentis. |
|
431 |
non iam coniugium antiquum quod prodidit, oro, |
|
432 |
nec pulchro ut Latio careat regnumque relinquat: |
|
433 |
tempus inane peto, requiem spatiumque furori, |
|
434 |
dum mea me victam doceat fortuna dolere. |
|
435 |
extremam hanc oro veniam (miserere sororis), |
|
436 |
quam mihi cum dederit cumulatam morte remittam." |
|
437 |
Talibus orabat, talisque miserrima fletus |
|
438 |
fertque refertque soror. sed nullis ille movetur |
|
439 |
fletibus, aut voces ullas tractabilis audit; |
|
440 |
fata obstant placidasque viri deus obstruit auris. |
|
441 |
ac velut annoso validam cum robore quercum |
|
442 |
Alpini Boreae nunc hinc nunc flatibus illinc |
|
443 |
eruere inter se certant; it stridor, et altae |
|
444 |
consternunt terram concusso stipite frondes; |
|
445 |
ipsa haeret scopulis et quantum vertice ad auras |
|
446 |
aetherias, tantum radice in Tartara tendit: |
|
447 |
haud secus adsiduis hinc atque hinc vocibus heros |
|
448 |
tunditur, et magno persentit pectore curas; |
|
449 |
mens immota manet, lacrimae volvuntur inanes. |
|
450 |
Tum vero infelix fatis exterrita Dido |
|
451 |
mortem orat; taedet caeli convexa tueri. |
|
452 |
quo magis inceptum peragat lucemque relinquat, |
|
453 |
vidit, turicremis cum dona imponeret aris |
|
454 |
(horrendum dictu), latices nigrescere sacros |
|
455 |
fusaque in obscenum se vertere vina cruorem. |
|
456 |
hoc visum nulli, non ipsi effata sorori. |
|
457 |
praeterea fuit in tectis de marmore templum |
|
458 |
coniugis antiqui, miro quod honore colebat, |
|
459 |
velleribus niveis et festa fronde revinctum: |
|
460 |
hinc exaudiri voces et verba vocantis. |
|
461 |
visa viri, nox cum terras obscura teneret, |
|
462 |
solaque culminibus ferali carmine bubo |
|
463 |
saepe queri et longas in fletum ducere voces; |
|
464 |
multaque praeterea vatum praedicta priorum |
|
465 |
terribili monitu horrificant. agit ipse furentem |
|
466 |
in somnis ferus Aeneas, semperque relinqui |
|
467 |
sola sibi, semper longam incomitata videtur |
|
468 |
ire viam et Tyrios deserta quaerere terra, |
|
469 |
Eumenidum veluti demens videt agmina Pentheus |
|
470 |
et solem geminum et duplices se ostendere Thebas, |
|
471 |
aut Agamemnonius scaenis agitatus Orestes, |
|
472 |
armatam facibus matrem et serpentibus atris |
|
473 |
cum fugit ultricesque sedent in limine Dirae. |
|
474 |
Ergo ubi concepit furias evicta dolore |
|
475 |
decrevitque mori, tempus secum ipsa modumque |
|
476 |
exigit, et maestam dictis adgressa sororem |
|
477 |
consilium vultu tegit ac spem fronte serenat: |
|
478 |
"inveni, germana, viam (gratare sorori) |
|
479 |
quae mihi reddat eum vel eo me solvat amantem. |
|
480 |
Oceani finem iuxta solemque cadentem |
|
481 |
ultimus Aethiopum locus est, ubi maximus Atlas |
|
482 |
axem umero torquet stellis ardentibus aptum: |
|
483 |
hinc mihi Massylae gentis monstrata sacerdos, |
|
484 |
Hesperidum templi custos, epulasque draconi |
|
485 |
quae dabat et sacros servabat in arbore ramos, |
|
486 |
spargens umida mella soporiferumque papaver. |
|
487 |
haec se carminibus promittit solvere mentes |
|
488 |
quas velit, ast aliis duras immittere curas, |
|
489 |
sistere aquam fluviis et vertere sidera retro, |
|
490 |
nocturnosque movet manis : mugire videbis |
|
491 |
sub pedibus terram et descendere montibus ornos. |
|
492 |
testor, cara deos et te, germana, tuumque |
|
493 |
dulce caput, magicas invitam accingier artis. |
|
494 |
tu secreta pyram tecto interiore sub auras |
|
495 |
erige, et arma viri thalamo quae fixa reliquit |
|
496 |
impius exuviasque omnis lectumque, iugalem, |
|
497 |
quo perii, superimponas: abolere nefandi |
|
498 |
cuncta viri monimenta iuvat monstratque sacerdos." |
|
499 |
haec effata silet, pallor simul occupat ora. |
|
500 |
non tamen Anna novis praetexere funera sacris |
|
501 |
germanam credit, nec tantos mente furores |
|
502 |
concipit aut graviora timet quam morte Sychaei. |
|
503 |
ergo iussa parat. (?) |
|
504 |
At regina pyra penetrali in sede sub auras |
|
505 |
erecta ingenti taedis atque ilice secta, |
|
506 |
intenditque locum sertis et fronde coronat |
|
507 |
funerea; super exuvias ensemque relictum |
|
508 |
effigiemque toro locat haud ignara futuri. |
|
509 |
stant arae circum et crinis effusa sacerdos |
|
510 |
ter centum tonat ore deos, Erebumque Chaosque |
|
511 |
tergeminamque Hecaten, tria virginis ora Dianae. |
|
512 |
sparserat et latices simulatos fontis Averni, |
|
513 |
falcibus et messae ad lunam quaeruntur aenis |
|
514 |
pubentes herbae nigri cum lacte veneni; |
|
515 |
quaeritur et nascentis equi de fronte revulsus |
|
516 |
et matri praereptus amor. (?) |
|
517 |
ipsa mola manibusque piis altaria iuxta |
|
518 |
unum exuta pedem vinclis, in veste recincta, |
|
519 |
testatur moritura deos et conscia fati |
|
520 |
sidera; tum, si quod non aequo foedere amantis |
|
521 |
curae numen habet iustumque memorque, precatur. |
|
522 |
Nox erat et placidum carpebant fessa soporem |
|
523 |
corpora per terras, silvaeque et saeva quierant |
|
524 |
aequora, cum medio volvuntur sidera lapsu, |
|
525 |
cum tacet omnis ager, pecudes pictaeque volucres, |
|
526 |
quaeque lacus late liquidos quaeque aspera dumis |
|
527 |
rura tenent, somno positae sub nocte silenti. |
|
528 |
lenibant curas et corda oblita laborum. |
|
529 |
at non infelix animi Phoenissa neque umquam |
|
530 |
solvitur in somnos oculisve aut pectore noctem |
|
531 |
accipit: ingeminant curae rursusque resurgens |
|
532 |
saevit amor magnoque irarum fluctuat aestu. |
|
533 |
sic adeo insistit secumque ita corde volutat: |
|
534 |
"en, quid ago? rursusne procos inrisa priores |
|
535 |
experiar, Nomadumque petam conubia supplex, |
|
536 |
quos ego sim totiens iam dedignata maritos? |
|
537 |
Iliacas igitur classis atque ultima Teucrum |
|
538 |
iussa sequar? quiane auxilio iuvat ante levatos |
|
539 |
et bene apud memores veteris stat gratia facti? |
|
540 |
quis me autem, fac velle, sinet ratibusque superbis |
|
541 |
invisam accipiet? nescis heu, perdita, necdum |
|
542 |
Laomedonteae sentis periuria gentis? |
|
543 |
quid tum? sola fuga nautas comitabor ovantis? |
|
544 |
an Tyriis omnique manu stipata meorum |
|
545 |
inferar et, quos Sidonia vix urbe revelli, |
|
546 |
rursus agam pelago et ventis dare vela iubebo? |
|
547 |
quin morere ut merita es, ferroque averte dolorem. |
|
548 |
tu lacrimis evicta meis, tu prima furentem |
|
549 |
his, germana, malis oneras atque obicis hosti. |
|
550 |
non licuit thalami expertem sine crimine vitam |
|
551 |
degere more ferae, talis nec tangere curas; |
|
552 |
non servata fides cineri promissa Sychaeo." |
|
553 |
Tantos illa suo rumpebat pectore questus: |
|
554 |
Aeneas celsa in puppi iam certus eundi |
|
555 |
carpebat somnos rebus iam rite paratis. |
|
556 |
huic se forma dei vultu redeuntis eodem |
|
557 |
obtulit in somnis rursusque ita visa monere est, |
|
558 |
omnia Mercurio similis, vocemque coloremque |
|
559 |
et crinis flavos et membra decora iuventae: |
|
560 |
"nate dea, potes hoc sub casu ducere somnos, |
|
561 |
nec quae te circum stent deinde pericula cernis, |
|
562 |
demens, nec Zephyros audis spirare secundos? |
|
563 |
illa dolos dirumque nefas in pectore versat |
|
564 |
certa mori, variosque irarum concitat aestus. |
|
565 |
non fugis hinc praeceps, dum praecipitare potestas? |
|
566 |
iam mare turbari trabibus saevasque videbis |
|
567 |
conlucere faces, iam fervere litora flammis, |
|
568 |
si te his attigerit terris Aurora morantem. |
|
569 |
heia age, rumpe moras. varium et mutabile semper |
|
570 |
femina." sic fatus nocti se immiscuit atrae. |
|
571 |
Tum vero Aeneas subitis exterritus umbris |
|
572 |
corripit e somno corpus sociosque fatigat |
|
573 |
praecipitis: "vigilate, viri, et considite transtris; |
|
574 |
solvite vela citi. deus aethere missus ab alto |
|
575 |
festinare fugam tortosque incidere funis |
|
576 |
ecce iterum instimulat. sequimur te, sancte deorum, |
|
577 |
quisquis es, imperioque iterum paremus ovantes. |
|
578 |
adsis o placidusque iuves et sidera caelo |
|
579 |
dextra feras." dixit vaginaque eripit ensem |
|
580 |
fulmineum strictoque ferit retinacula ferro. |
|
581 |
idem omnis simul ardor habet, rapiuntque ruuntque; |
|
582 |
litora deseruere, latet sub classibus aequor, |
|
583 |
adnixi torquent spumas et caerula verrunt. |
|
584 |
Et iam prima novo spargebat lumine terras |
|
585 |
Tithoni croceum linquens Aurora cubile. |
|
586 |
regina e speculis ut primam albescere lucem |
|
587 |
vidit et aequatis classem procedere velis, |
|
588 |
litoraque et vacuos sensit sine remige portus, |
|
589 |
terque quaterque manu pectus percussa decorum |
|
590 |
flaventisque abscissa comas "pro Iuppiter! ibit |
|
591 |
hic," ait "et nostris inluserit advena regnis? |
|
592 |
non arma expedient totaque ex urbe sequentur, |
|
593 |
deripientque rates alii navalibus? ite, |
|
594 |
ferte citi flammas, date tela, impellite remos! |
|
595 |
quid loquor? aut ubi sum? quae mentem insania mutat? |
|
596 |
infelix Dido, nunc te facta impia tangunt? |
|
597 |
tum decuit, cum sceptra dabas. en dextra fidesque, |
|
598 |
quem secum patrios aiunt portare penatis, |
|
599 |
quem subiisse umeris confectum aetate parentem! |
|
600 |
non potui abreptum divellere corpus et undis |
|
601 |
spargere ? non socios, non ipsum absumere ferro |
|
602 |
Ascanium patriisque epulandum ponere mensis? |
|
603 |
verum anceps pugnae fuerat fortuna. - fuisset: |
|
604 |
quem metui moritura? faces in castra tulissem |
|
605 |
implessemque foros flammis natumque patremque |
|
606 |
cum genere exstinxem, memet super ipsa dedissem. |
|
607 |
Sol, qui terrarum flammis opera omnia lustras, |
|
608 |
tuque harum interpres curarum et conscia Iuno, |
|
609 |
nocturnisque Hecate triviis ululata per urbes |
|
610 |
et Dirae ultrices et di morientis Elissae, |
|
611 |
accipite haec, meritumque malis advertite numen |
|
612 |
et nostras audite preces. si tangere portus |
|
613 |
infandum caput ac terris adnare necesse est, |
|
614 |
et sic fata Iovis poscunt, hic terminus haeret: |
|
615 |
at bello audacis populi vexatus et armis, |
|
616 |
finibus extorris, complexu avulsus Iuli |
|
617 |
auxilium imploret videatque indigna suorum |
|
618 |
funera; nec, cum se sub leges pacis iniquae |
|
619 |
tradiderit, regno aut optata luce fruatur, |
|
620 |
sed cadat ante diem mediaque inhumatus harena. |
|
621 |
haec precor, hanc vocem extremam cum sanguine fundo. |
|
622 |
tum vos, o Tyrii, stirpem et genus omne futurum |
|
623 |
exercete odiis, cinerique haec mittite nostro |
|
624 |
munera. nullus amor populis nec foedera sunto. |
|
625 |
exoriare aliquis nostris ex ossibus ultor |
|
626 |
qui face Dardanios ferroque sequare colonos, |
|
627 |
nunc, olim, quocumque dabunt se tempore vires. |
|
628 |
litora litoribus contraria, fluctibus undas |
|
629 |
imprecor, arma armis: pugnent ipsique nepotesque." |
|
630 |
Haec ait, et partis animum versabat in omnis, |
|
631 |
invisam quaerens quam primum abrumpere lucem. |
|
632 |
tum breviter Barcen nutricem adfata Sychaei, |
|
633 |
namque suam patria antiqua cinis ater habebat: |
|
634 |
"Annam, cara mihi nutrix, huc siste sororem: |
|
635 |
dic corpus properet fluviali spargere lympha, |
|
636 |
et pecudes secum et monstrata piacula ducat. |
|
637 |
sic veniat, tuque ipsa pia teile tempora vitta. |
|
638 |
sacra Iovi Stygio, quae rite incepta paravi, |
|
639 |
perficere est animus finemque imponere curis |
|
640 |
Dardaniique rogum capitis permittere flammae." |
|
641 |
sic ait. illa gradum studio celebrabat anili. |
|
642 |
at trepida et coeptis immanibus effera Dido |
|
643 |
sanguineam volvens aciem, maculisque trementis |
|
644 |
interfusa genas et pallida morte futura, |
|
645 |
interiora domus inrumpit limina et altos |
|
646 |
conscendit furibunda gradus ensemque recludit |
|
647 |
Dardanium, non hos quaesitum munus in usus. |
|
648 |
hic, postquam Iliacas vestis notumque cubile |
|
649 |
conspexit, paulum lacrimis et mente morata |
|
650 |
incubuitque toro dixitque novissima verba: |
|
651 |
"dulces exuviae, dum fata deusque sinebat, |
|
652 |
accipite hanc animam meque his exsolvite curis. |
|
653 |
vixi et quem dederat cursum fortuna peregi, |
|
654 |
et nunc magna mei sub terras ibit imago. |
|
655 |
urbem praeclaram statui, mea moenia vidi, |
|
656 |
ulta virum poenas inimico a fratre recepi, |
|
657 |
felix, heu nimium felix, si litora tantum |
|
658 |
numquam Dardaniae tetigissent nostra carinae." |
|
659 |
dixit, et os impressa toro "moriemur inultae, |
|
660 |
sed moriamur" ait. "sic, sic iuvat ire sub umbras. |
|
661 |
hauriat hunc oculis ignem crudelis ab alto |
|
662 |
Dardanus, et nostrae secum ferat omnia mortis." |
|
663 |
dixerat, atque illam media inter talia ferro |
|
664 |
conlapsam aspiciunt comites, ensemque cruore |
|
665 |
spumantem sparsasque manus. it clamor ad alta |
|
666 |
atria : concussam bacchatur Fama per urbem. |
|
667 |
lamentis gemituque et femineo ululatu |
|
668 |
tecta fremunt, resonat magnis plangoribus aether, |
|
669 |
non aliter quam si immissis ruat hostibus omnis |
|
670 |
Karthago aut antiqua Tyros, flammaeque furentes |
|
671 |
culmina perque hominum volvantur perque deorum. |
|
672 |
audiit exanimis trepidoque exterrita cursu |
|
673 |
unguibus ora soror foedans et pectora pugnis |
|
674 |
per medios ruit, ac morientem nomine clamat: |
|
675 |
"hoc illud, germana, fuit? me fraude petebas? |
|
676 |
hoc rogus iste mihi, hoc ignes araeque parabant? |
|
677 |
quid primum deserta querar? comitemne sororem |
|
678 |
sprevisti moriens? eadem me ad fata vocasses: |
|
679 |
idem ambas ferro dolor atque eadem hora tulisset. |
|
680 |
his etiam struxi manibus patriosque vocavi |
|
681 |
voce deos, sic te ut posita, crudelis, abessem? |
|
682 |
exstinxti te meque, soror, populumque patresque |
|
683 |
Sidonios urbemque tuam. date, vulnera lymphis |
|
684 |
abluam et, extremus si quis super halitus errat, |
|
685 |
ore legam." sic fata gradus evaserat altos, |
|
686 |
semianimemque sinu germanam amplexa fovebat |
|
687 |
cum gemitu atque atros siccabat veste cruores. |
|
688 |
illa gravis oculos conata attollere rursus |
|
689 |
deficit; infixum stridit sub pectore vulnus. |
|
690 |
ter sese attollens cubitoque adnixa levavit, |
|
691 |
ter revoluta toro est oculisque errantibus alto |
|
692 |
quaesivit caelo lucem ingemuitque reperta. |
|
693 |
Tum Iuno omnipotens longum miserata dolorem |
|
694 |
difficilisque obitus Irim demisit Olympo |
|
695 |
quae luctantem animam nexosque resolveret artus. |
|
696 |
nam quia nec fato merita nec morte peribat, |
|
697 |
sed misera ante diem subitoque accensa furore, |
|
698 |
nondum illi flavum Proserpina vertice crinem |
|
699 |
abstulerat Stygioque caput damnaverat Orco. |
|
700 |
ergo Iris croceis per caelum roscida pennis |
|
701 |
mille trahens varios adverso sole colores |
|
702 |
devolat et supra caput astitit. "hunc ego Diti |
|
703 |
sacrum iussa fero teque isto corpore solvo." |
|
704 |
sic ait et dextra crinem secat: omnis et una |
|
705 |
dilapsus calor atque in ventos vita recessit. |