Vox-Latina-Gottingensis
Scripta auctorum Latinorum
Publius Vergilius Maro
Aeneis III
|
001 |
Postquam res Asiae Priamique evertere gentem |
|
002 |
immeritam visum superis, ceciditque superbum |
|
003 |
Ilium et omnis humo fumat Neptunia Troia, |
|
004 |
diversa exsilia et desertas quaerere terras |
|
005 |
auguriis agimur divum, classemque sub ipsa |
|
006 |
Antandro et Phrygiae molimur montibus Idae, |
|
007 |
incerti quo fata ferant, ubi sistere detur, |
|
008 |
contrahimusque viros. vix prima inceperat aestas |
|
009 |
et pater Anchises dare fatis vela iubebat, |
|
010 |
litora cum patriae lacrimans portusque relinquo |
|
011 |
et campos ubi Troia fuit. feror exsul in altum |
|
012 |
cum sociis natoque penatibus et magnis dis. |
|
013 |
Terra procul vastis colitur Mavortia campis |
|
014 |
(Thraces arant) acri quondam regnata Lycurgo, |
|
015 |
hospitium antiquum Troiae sociique penates |
|
016 |
dum fortuna fuit. feror huc et litore curvo |
|
017 |
moenia prima loco fatis ingressus iniquis |
|
018 |
Aeneadasque meo nomen de nomine fingo. |
|
019 |
Sacra Dionaeae matri divisque ferebam |
|
020 |
auspicibus coeptorum operum, superoque nitentem |
|
021 |
caelicolum regi mactabam in litore taurum. |
|
022 |
forte fuit iuxta tumulus, quo cornea summo |
|
023 |
virgulta et densis hastilibus horrida myrtus. |
|
024 |
accessi viridemque ab humo convellere silvam |
|
025 |
conatus, ramis tegerem ut frondentibus aras, |
|
026 |
horrendum et dictu video mirabile monstrum. |
|
027 |
nam quae prima solo ruptis radicibus arbos |
|
028 |
vellitur, huic atro liquuntur sanguine guttae |
|
029 |
et terram tabo maculant. mihi frigidus horror |
|
030 |
membra quatit gelidusque coit formidine sanguis. |
|
031 |
rursus et alterius lentum convellere vimen |
|
032 |
insequor et causas penitus temptare latentis: |
|
033 |
ater et alterius sequitur de cortice sanguis. |
|
034 |
multa movens animo Nymphas venerabar agrestis |
|
035 |
Gradivumque patrem, Geticis qui praesidet arvis, |
|
036 |
rite secundarent visus omenque levarent. |
|
037 |
tertia sed postquam maiore hastilia nisu |
|
038 |
adgredior genibusque adversae obluctor harenae |
|
039 |
(eloquar an sileam?) gemitus lacrimabilis imo |
|
040 |
auditur tumulo et vox reddita fertur ad auris: |
|
041 |
'quid miserum, Aenea, laceras? iam parce sepulto, |
|
042 |
parce pias scelerare manus. non me tibi Troia |
|
043 |
externum tulit aut cruor hic de stipite manat. |
|
044 |
heu fuge crudelis terras, fuge litus avarum: |
|
045 |
nam Polydorus ego. hic confixum ferrea texit |
|
046 |
telorum seges et iaculis increvit acutis.' |
|
047 |
tum vero ancipiti mentem formidine pressus |
|
048 |
obstipui steteruntque comae et vox faucibus haesit. |
|
049 |
Hunc Polydorum auri quondam cum pondere magno |
|
050 |
infelix Priamus furtim mandarat alendum |
|
051 |
Threicio regi, cum iam diffideret armis |
|
052 |
Dardaniae cingique urbem obsidione videret. |
|
053 |
ille, ut opes fractae Teucrum et Fortuna recessit, |
|
054 |
res Agamemnonias victriciaque arma secutus |
|
055 |
fas omne abrumpit: Polydorum obtruncat, et auro |
|
056 |
vi potitur. quid non mortalia pectora cogis, |
|
057 |
auri sacra fames ! postquam pavor ossa reliquit, |
|
058 |
delectos populi ad proceres primumque parentem |
|
059 |
monstra deum refero, et quae sit sententia posco. |
|
060 |
omnibus idem animus, scelerata excedere terra, |
|
061 |
linqui pollutum hospitium et dare classibus Austros. |
|
062 |
ergo instauramus Polydoro funus: et ingens |
|
063 |
aggeritur tumulo tellus; stant manibus arae, |
|
064 |
caeruleis maestae vittis atraque cupresso, |
|
065 |
et circum Iliades crinem de more solutae; |
|
066 |
inferimus tepido spumantia cymbia lacte |
|
067 |
sanguinis et sacri pateras, animamque sepulcro |
|
068 |
condimus et magna supremum voce ciemus. |
|
069 |
Inde ubi prima fides pelago, placataque venti |
|
070 |
dant maria et lenis crepitans vocat Auster in altum, |
|
071 |
deducunt socii navis et litora complent. |
|
072 |
provehimur portu terraeque urbesque recedunt. |
|
073 |
sacra mari colitur medio gratissima tellus |
|
074 |
Nereidum matri et Neptuno Aegaeo, |
|
075 |
quam pius arquitenens oras et litora circum |
|
076 |
errantem Mycono e celsa Gyaroque revinxit, |
|
077 |
immotamque coli dedit et contemnere ventos. |
|
078 |
huc feror: haec fessos tuto placidissima portu |
|
079 |
accipit. egressi veneramur Apollinis urbem. |
|
080 |
rex Anius, rex idem hominum Phoebique sacerdos, |
|
081 |
vittis et sacra redimitus tempora lauro |
|
082 |
occurrit; veterem Anchisen agnovit amicum. |
|
083 |
iungimus hospitio dextras et tecta subimus. |
|
084 |
Templa dei saxo venerabar structa vetusto: |
|
085 |
'da propriam, Thymbraee, domum; da moenia fessis |
|
086 |
et genus et mansuram urbem; serva altera Troiae |
|
087 |
Pergama, reliquias Danaum atque immitis Achilli. |
|
088 |
quem sequimur? quove ire iubes? ubi ponere sedes? |
|
089 |
da, pater, augurium atque animis inlabere nostris.' |
|
090 |
Vix ea fatus eram: tremere omnia visa repente, |
|
091 |
liminaque laurusque dei, totusque moveri |
|
092 |
mons circum et mugire adytis cortina reclusis |
|
093 |
summissi petimus terram et vox fertur ad auris: |
|
094 |
'Dardanidae duri, quae vos a stirpe parentum |
|
095 |
prima tulit tellus, eadem vos ubere laeto |
|
096 |
accipiet reduces. antiquam exquirite matrem. |
|
097 |
hic domus Aeneae cunctis dominabitur oris |
|
098 |
et nati natorum et qui nascentur ab illis.' |
|
099 |
haec Phoebus; mixtoque ingens exorta tumultu |
|
100 |
laetitia, et cuncti quae sint ea moenia quaerunt, |
|
101 |
quo Phoebus vocet errantis iubeatque reverti. |
|
102 |
tum genitor veterum volvens monimenta virorum |
|
103 |
'audite, o proceres,' ait 'et spes discite vestras. |
|
104 |
Creta Iovis magni medio iacet insula ponto, |
|
105 |
mons Idaeus ubi et gentis cunabula nostrae. |
|
106 |
centum urbes habitant magnas, uberrima regna, |
|
107 |
maximus unde pater, si rite audita recordor, |
|
108 |
Teucrus Rhoeteas primum est advectus in oras, |
|
109 |
optavitque locum regno. nondum Ilium et arces |
|
110 |
Pergameae steterant; habitabant vallibus imis. |
|
111 |
hinc mater cultrix Cybeli Corybantiaque aera |
|
112 |
Idaeumque nemus, hinc fida silentia sacris, |
|
113 |
et iuncti currum dominae subiere leones. |
|
114 |
ergo agite et divum ducunt qua iussa sequamur: |
|
115 |
placemus ventos et Gnosia regna petamus. |
|
116 |
nec longo distant cursu: modo Iuppiter adsit, |
|
117 |
tertia lux classem Cretaeis sistet in oris.' |
|
118 |
sic fatus meritos aris mactavit honores, |
|
119 |
taurum Neptuno, taurum tibi, pulcher Apollo, |
|
120 |
nigram Hiemi pecudem, Zephyris felicibus albam. |
|
121 |
Fama volat pulsum regnis cessisse paternis |
|
122 |
Idomenea ducem, desertaque litora Cretae, |
|
123 |
hoste vacare domum sedesque astare relictas. |
|
124 |
linquimus Ortygiae portus pelagoque volamus |
|
125 |
bacchatamque iugis Naxum viridemque Donusam, |
|
126 |
Olearum niveamque Parum sparsasque per aequor |
|
127 |
Cycladas, et crebris legimus freta consita terris. |
|
128 |
nauticus exoritur vario certamine clamor: |
|
129 |
hortantur socii Cretam proavosque petamus. |
|
130 |
prosequitur surgens a puppi ventus euntis, |
|
131 |
et tandem antiquis Curetum adlabimur oris. |
|
132 |
ergo avidus muros optatae molior urbis |
|
133 |
Pergameamque voco, et laetam cognomine gentem |
|
134 |
hortor amare focos arcemque attollere tectis. |
|
135 |
Iamque fere sicco subductae litore puppes; |
|
136 |
conubiis arvisque novis operata iuventus; |
|
137 |
iura domosque dabam: subito cum tabida membris |
|
138 |
corrupto caeli tractu miserandaque venit |
|
139 |
arboribusque satisque lues et letifer annus. |
|
140 |
linquebant dulcis animas aut aegra trahebant |
|
141 |
corpora; tum sterilis exurere Sirius agros, |
|
142 |
arebant herbae et victum seges aegra negabat. |
|
143 |
rursus ad oraclum Ortygiae Phoebumque remenso |
|
144 |
hortatur pater ire mari veniamque precari, |
|
145 |
quam fessis finem rebus ferat, unde laborum |
|
146 |
temptare auxilium iubeat, quo vertere cursus. |
|
147 |
Nox erat et terris animalia somnus habebat: |
|
148 |
effigies sacrae divum Phrygiique penates, |
|
149 |
quos mecum ab Troia mediisque ex ignibus urbis |
|
150 |
extuleram, visi ante oculos astare iacentis |
|
151 |
in somnis multo manifesti lumine, qua se |
|
152 |
plena per insertas fundebat luna fenestras; |
|
153 |
tum sic adfari et curas his demere dictis: |
|
154 |
'quod tibi delato Ortygiam dicturus Apollo est, |
|
155 |
hic canit et tua nos en ultro ad limina mittit. |
|
156 |
nos te Dardania incensa tuaque arma secuti, |
|
157 |
nos tumidum sub te permensi classibus aequor, |
|
158 |
idem venturos tollemus in astra nepotes |
|
159 |
imperiumque urbi dabimus. tu moenia magnis |
|
160 |
magna para longumque fugae ne linque laborem. |
|
161 |
mutandae sedes. non haec tibi litora suasit |
|
162 |
Delius aut Cretae iussit considere Apollo. |
|
163 |
est locus, Hesperiam Grai cognomine dicunt, |
|
164 |
terra antiqua, potens armis atque ubere glaebae; |
|
165 |
Oenotri coluere viri; nunc fama minores |
|
166 |
Italiam dixisse ducis de nomine gentem: |
|
167 |
hae nobis propriae sedes, hinc Dardanus ortus |
|
168 |
Iasiusque pater, genus a quo principe nostrum. |
|
169 |
surge age et haec laetus longaevo dicta parenti |
|
170 |
haud dubitanda refer: Corythum terrasque requirat |
|
171 |
Ausonias: Dictaea negat tibi Iuppiter arva.' |
|
172 |
talibus attonitus visis et voce deorum |
|
173 |
(nec sopor illud erat, sed coram agnoscere vultus |
|
174 |
velatasque comas praesentiaque ora videbar; |
|
175 |
tum gelidus toto manabat corpore sudor) |
|
176 |
corripio e stratis corpus tendoque supinas |
|
177 |
ad caelum cum voce manus et munera libo |
|
178 |
intemerata focis. perfecto laetus honore |
|
179 |
Anchisen facio certum remque ordine pando. |
|
180 |
agnovit prolem ambiguam geminosque parentis, |
|
181 |
seque novo veterum deceptum errore locorum. |
|
182 |
tum memorat: 'nate, Iliacis exercite fatis, |
|
183 |
sola mihi talis casus Cassandra canebat. |
|
184 |
nunc repeto haec generi portendere debita nostro |
|
185 |
et saepe Hesperiam, saepe Itala regna vocare. |
|
186 |
sed quis ad Hesperiae venturos litora Teucros |
|
187 |
crederet? aut quem tum vates Cassandra moveret? |
|
188 |
cedamus Phoebo et moniti meliora sequamur.' |
|
189 |
sic ait, et cuncti dicto paremus ovantes. |
|
190 |
hanc quoque deserimus sedem paucisque relictis |
|
191 |
vela damus vastumque cava trabe currimus aequor. |
|
192 |
Postquam altum tenuere rates nec iam amplius ullae |
|
193 |
tum mihi caeruleus supra caput astitit imber |
|
194 |
apparent terrae, caelum undique et undique pontus, |
|
195 |
noctem hiememque ferens, et inhorruit unda tenebris. |
|
196 |
continuo venti volvunt mare magnaque surgunt |
|
197 |
aequora, dispersi iactamur gurgite vasto; |
|
198 |
involvere diem nimbi et nox umida caelum |
|
199 |
abstulit, ingeminant abruptis nubibus ignes. |
|
200 |
excutimur cursu et caecis erramus in undis. |
|
201 |
ipse diem noctemque negat discemere caelo |
|
202 |
nec meminisse viae media Palinurus in unda. |
|
203 |
tris adeo incertos caeca caligine soles |
|
204 |
erramus pelago, totidem sine sidere noctes. |
|
205 |
quarto terra die primum se attollere tandem |
|
206 |
visa, aperire procul montis ac volvere fumum. |
|
207 |
vela cadunt, remis insurgimus; haud mora, nautae |
|
208 |
adnixi torquent spumas et caerula verrunt. |
|
209 |
servatum ex undis Strophadum me litora primum |
|
210 |
excipiunt. Strophades Graio stant nomine dictae |
|
211 |
insulae Ionio in magno, quas dira Celaeno |
|
212 |
Harpyiaeque colunt aliae, Phineia postquam |
|
213 |
clausa domus mensasque metu liquere priores. |
|
214 |
tristius haud illis monstrum, nec saevior ulla |
|
215 |
pestis et ira deum Stygiis sese extulit undis. |
|
216 |
virginei volucrum vultus, foedissima ventris |
|
217 |
proluvies uncaeque manus et pallida semper |
|
218 |
ora fame. |
|
219 |
huc ubi delati portus intravimus, ecce |
|
220 |
laeta boum passim campis armenta videmus |
|
221 |
caprigenumque pecus nullo custode per herbas. |
|
222 |
inruimus ferro et divos ipsumque vocamus |
|
223 |
in partem praedamque Iovem; tum litore curvo |
|
224 |
exstruimusque toros dapibusque epulamur opimis. |
|
225 |
at subitae horrifico lapsu de montibus adsunt |
|
226 |
Harpyiae et magnis quatiunt clangoribus alas, |
|
227 |
diripiuntque dapes contactuque omnia foedant |
|
228 |
immundo; tum vox taetrum dira inter odorem. |
|
229 |
rursum in secessu longo sub rupe cavata |
|
230 |
[arboribus clausam circum atque horrentibus umbris] |
|
231 |
instruimus mensas arisque reponimus ignem; |
|
232 |
rursum ex diverso caeli caecisque latebris |
|
233 |
turba sonans praedam pedibus circumvolat uncis, |
|
234 |
polluit ore dapes. sociis tunc arma capessant |
|
235 |
edico, et dira bellum cum gente gerendum. |
|
236 |
haud secus ac iussi faciunt tectosque per herbam |
|
237 |
disponunt ensis et scuta latentia condunt. |
|
238 |
Ergo ubi delapsae sonitum per curva dedere |
|
239 |
litora, dat signum specula Misenus ab alta |
|
240 |
aere cavo. invadunt socii et nova proelia temptant, |
|
241 |
obscenas pelagi ferro foedare volucris. |
|
242 |
sed neque vim plumis ullam nec vulnera tergo |
|
243 |
accipiunt, celerique fuga sub sidera lapsae |
|
244 |
semesam praedam et vestigia foeda relinquunt. |
|
245 |
una in praecelsa consedit rupe Celaeno, |
|
246 |
infelix vates, rumpitque hanc pectore vocem: |
|
247 |
'bellum etiam pro caede boum stratisque iuvencis, |
|
248 |
Laomedontiadae, bellumne inferre paratis |
|
249 |
et patrio Harpyias insontis pellere regno? |
|
250 |
accipite ergo animis atque haec mea figite dicta, |
|
251 |
quae Phoebo pater omnipotens, mihi Phoebus Apollo |
|
252 |
praedixit, vobis Furiarum ego maxima pando. |
|
253 |
Italiam cursu petitis ventisque vocatis: |
|
254 |
ibitis Italiam portusque intrare licebit. |
|
255 |
sed non ante datam cingetis moenibus urbem |
|
256 |
quam vos dira fames nostraeque iniuria caedis |
|
257 |
ambesas subigat malis absumere mensas.' |
|
258 |
dixit, et in silvam pennis ablata refugit. |
|
259 |
at sociis subita gelidus formidine sanguis |
|
260 |
deriguit: cecidere animi, nec iam amplius armis, |
|
261 |
sed votis precibusque iubent exposcere pacem, |
|
262 |
sive deae seu sint dirae obscenaeque volucres. |
|
263 |
et pater Anchises passis de litore palmis |
|
264 |
numina magna vocat meritosque indicit honores: |
|
265 |
'di, prohibete minas; di, talem avertite casum |
|
266 |
et placidi servate pios.' tum litore funem |
|
267 |
deripere excussosque iubet laxare rudentis. |
|
268 |
tendunt vela Noti: fugimus spumantibus undis |
|
269 |
qua cursum ventusque gubernatorque vocabat. |
|
270 |
iam medio apparet fluctu nemorosa Zacynthos |
|
271 |
Dulichiumque Sameque et Neritos ardua saxis. |
|
272 |
effugimus scopulos Ithacae, Laertia regna, |
|
273 |
et terram altricem saevi exsecramur Ulixi. |
|
274 |
mox et Leucatae nimbosa cacumina montis |
|
275 |
et formidatus nautis aperitur Apollo. |
|
276 |
hunc petimus fessi et parvae succedimus urbi; |
|
277 |
ancora de prora iacitur, stant litore puppes. |
|
278 |
Ergo insperata tandem tellure potiti |
|
279 |
lustramurque Iovi votisque incendimus aras, |
|
280 |
Actiaque Iliacis celebramus litora ludis. |
|
281 |
exercent patrias oleo labente palaestras |
|
282 |
nudati socii: iuvat evasisse tot urbes |
|
283 |
Argolicas mediosque fugam tenuisse per hostis. |
|
284 |
interea magnum sol circumvolvitur annum |
|
285 |
et glacialis hiems Aquilonibus asperat undas: |
|
286 |
aere cavo clipeum, magni gestamen Abantis, |
|
287 |
postibus adversis figo et rem carmine signo: |
|
288 |
AENEAS HAEC DE DANAIS VICTORIBUS ARMA. |
|
289 |
linquere tum portus iubeo et considere transtris. |
|
290 |
certatim socii feriunt mare et aequora verrunt. |
|
291 |
protinus aerias Phaeacum abscondimus arces |
|
292 |
litoraque Epiri legimus portuque subimus |
|
293 |
Chaonio et celsam Buthroti accedimus urbem. |
|
294 |
Hic incredibilis rerum fama occupat auris, |
|
295 |
Priamiden Helenum Graias regnare per urbis |
|
296 |
coniugio Aeacidae Pyrrhi sceptrisque potitum, |
|
297 |
et patrio Andromachen iterum cessisse marito. |
|
298 |
obstipui miroque incensum pectus amore |
|
299 |
compellare virum et casus cognoscere tantos. |
|
300 |
progredior portu classis et litora linquens, |
|
301 |
sollemnis cum forte dapes et tristia dona |
|
302 |
ante urbem in luco falsi Simoentis ad undam |
|
303 |
libabat cineri Andromache manisque vocabat |
|
304 |
Hectoreum ad tumulum, viridi quem caespite inanem |
|
305 |
et geminas, causam lacrimis, sacraverat aras. |
|
306 |
ut me conspexit venientem et Troia circum |
|
307 |
arma amens vidit, magnis exterrita monstris |
|
308 |
deriguit visu in medio, calor ossa reliquit; |
|
309 |
labitur et longo vix tandem tempore fatur: |
|
310 |
'verane te facies, verus mihi nuntius adfers, |
|
311 |
nate dea? vivisne? aut, si lux alma recessit, |
|
312 |
Hector ubi est?' dixit, lacrimasque effudit et omnem |
|
313 |
implevit clamore locum. vix pauca furenti |
|
314 |
subicio et raris turbatus vocibus hisco: |
|
315 |
'vivo equidem vitamque extrema per omnia duco; |
|
316 |
ne dubita, nam vera vides. |
|
317 |
heu ! quis te casus deiectam coniuge tanto |
|
318 |
excipit, aut quae digna satis fortuna revisit, |
|
319 |
Hectoris Andromache? Pyrrhin conubia servas?' |
|
320 |
deiecit vultum et demissa voce locuta est: |
|
321 |
'o felix una ante alias Priameia virgo, |
|
322 |
hostilem ad tumulum Troiae sub moenibus altis |
|
323 |
iussa mori, quae sortitus non pertulit ullos |
|
324 |
nec victoris heri tetigit captiva cubile ! |
|
325 |
nos patria incensa diversa per aequora vectae |
|
326 |
Stirpis Achilleae fastus iuvenemque superbum |
|
327 |
servitio enixae tulimus; qui deinde secutus |
|
328 |
Ledaeam Hermionen Lacedaemoniosque hymenaeos |
|
329 |
me famulo famulamque Heleno transmisit habendam. |
|
330 |
ast illum ereptae magno flammatus amore |
|
331 |
coniugis et scelerum furiis agitatus Orestes |
|
332 |
excipit incautum patriasque obtruncat ad aras. |
|
333 |
morte Neoptolemi regnorum reddita cessit |
|
334 |
pars Heleno, qui Chaonios cognomine campos |
|
335 |
Chaoniamque omnem Troiano a Chaone dixit, |
|
336 |
Pergamaque Iliacamque iugis hanc addidit arcem. |
|
337 |
sed tibi qui cursum venti, quae fata dedere? |
|
338 |
aut quisnam ignarum nostris deus appulit oris? |
|
339 |
quid puer Ascanius? superatne et vescitur aura? |
|
340 |
quem tibi iam Troia - |
|
341 |
ecqua tamen puero est amissae cura parentis ? |
|
342 |
ecquid in antiquam virtutem animosque virilis |
|
343 |
et pater Aeneas et avunculus excitat Hector?' |
|
344 |
talia fundebat lacrimans longosque ciebat |
|
345 |
incassum fletus, cum sese a moenibus heros |
|
346 |
Priamides multis Helenus comitantibus adfert, |
|
347 |
agnoscitque suos laetusque ad limina ducit, |
|
348 |
et multum lacrimas verba inter singula fundit. |
|
349 |
procedo et parvam Troiam simulataque magnis |
|
350 |
Pergama et arentem Xanthi cognomine rivum |
|
351 |
agnosco, Scaeaeque amplector limina portae. |
|
352 |
nec non et Teucri socia simul urbe fruuntur. |
|
353 |
illos porticibus rex accipiebat in amplis: |
|
354 |
aulai medio libabant pocula Bacchi |
|
355 |
impositis auro dapibus, paterasque tenebant. |
|
356 |
Iamque dies alterque dies processit, et aurae |
|
357 |
vela vocant tumidoque inflatur carbasus austro: |
|
358 |
his vatem adgredior dictis ac talia quaeso: |
|
359 |
'Troiugena, interpres divum, qui numina Phoebi, |
|
360 |
qui tripodas, Clarii lauros, qui sidera sentis |
|
361 |
et volucrum linguas et praepetis omina pennae, |
|
362 |
fare age (namque omnis cursum mihi prospera dixit |
|
363 |
religio, et cuncti suaserunt numine divi |
|
364 |
Italiam petere et terras temptare repostas; |
|
365 |
sola novum dictuque nefas Harpyia Celaeno |
|
366 |
prodigium canit et tristis denuntiat iras |
|
367 |
obscenamque famem) quae prima pericula vito? |
|
368 |
quidve sequens tantos possim superare labores?' |
|
369 |
hic Helenus caesis primum de more iuvencis |
|
370 |
exorat pacem divum vittasque resolvit |
|
371 |
sacrati capitis, meque ad tua limina, Phoebe, |
|
372 |
ipse manu multo suspensum numine ducit, |
|
373 |
atque haec deinde canit divino ex ore sacerdos: |
|
374 |
'Nate dea (nam te maioribus ire per altum |
|
375 |
auspiciis manifesta fides, sic fata deum rex |
|
376 |
sortitur volvitque vices, is vertitur ordo), |
|
377 |
pauca tibi e multis, quo tutior hospita lustres |
|
378 |
aequora et Ausonio possis considere portu, |
|
379 |
expediam dictis: prohibent nam cetera Parcae |
|
380 |
scire Helenum farique vetat Saturnia Iuno. |
|
381 |
principio Italiam, quam tu iam rere propinquam |
|
382 |
vicinosque, ignare, paras invadere portus, |
|
383 |
longa procul longis via dividit invia terris. |
|
384 |
ante et Trinacria lentandus remus in unda |
|
385 |
et salis Ausonii lustrandum navibus aequor |
|
386 |
infernique lacus Aeaeaeque insula Circae, |
|
387 |
quam tuta possis urbem componere terra. |
|
388 |
signa tibi dicam, tu condita mente teneto: |
|
389 |
cum tibi sollicito secreti ad fluminis undam |
|
390 |
litoreis ingens inventa sub ilicibus sus |
|
391 |
triginta capitum fetus enixa iacebit, |
|
392 |
alba, solo recubans, albi circum ubera nati, |
|
393 |
is locus urbis erit, requies ea certa laborum. |
|
394 |
nec tu mensarum morsus horresce futuros: |
|
395 |
fata viam invenient aderitque vocatus Apollo. |
|
396 |
has autem terras Italique hanc litoris oram, |
|
397 |
proxima quae nostri perfunditur aequoris aestu, |
|
398 |
effuge; cuncta malis habitantur moenia Grais. |
|
399 |
hic et Narycii posuerunt moenia Locri, |
|
400 |
et Sallentinos obsedit milite campos |
|
401 |
Lyctius Idomeneus; hic illa ducis Meliboei |
|
402 |
parva Philoctetae subnixa Petelia muro. |
|
403 |
quin ubi transmissae steterint trans aequora classes |
|
404 |
et positis aris iam vota in litore solves, |
|
405 |
purpureo velare comas adopertus amictu, |
|
406 |
ne qua inter sanctos ignis in honore deorum |
|
407 |
hostilis facies occurrat et omina turbet. |
|
408 |
hunc socii morem sacrorum, hunc ipse teneto; |
|
409 |
hac casti maneant in religione nepotes. |
|
410 |
ast ubi digressum Siculae te admoverit orae |
|
411 |
ventus, et angusti rarescent claustra Pelori, |
|
412 |
laeva tibi tellus et longo laeva petantur |
|
413 |
aequora circuitu; dextrum fuge litus et undas. |
|
414 |
haec loca vi quondam et vasta convulsa ruina |
|
415 |
(tantum aevi longinqua valet mutare vetustas) |
|
416 |
dissiluisse ferunt, cum protinus utraque tellus |
|
417 |
una foret: venit medio vi pontus et undis |
|
418 |
Hesperium Siculo latus abscidit, arvaque et urbes |
|
419 |
litore diductas angusto interluit aestu. |
|
420 |
dextrum Scylla latus, laevum implacata Charybdis |
|
421 |
obsidet, atque imo barathri ter gurgite vastos |
|
422 |
sorbet in abruptum fluctus rursusque sub auras |
|
423 |
erigit alternos, et sidera verberat unda. |
|
424 |
at Scyllam caecis cohibet spelunca latebris |
|
425 |
ora exsertantem et navis in saxa trahentem. |
|
426 |
prima hominis facies et pulchro pectore virgo |
|
427 |
pube tenus, postrema immani corpore pistrix |
|
428 |
delphinum caudas utero commissa luporum. |
|
429 |
praestat Trinacrii metas lustrare Pachyni |
|
430 |
cessantem, longos et circumflectere cursus, |
|
431 |
quam semel informem vasto vidisse sub antro |
|
432 |
Scyllam et caeruleis canibus resonantia saxa |
|
433 |
praeterea, si qua est Heleno prudentia vati, |
|
434 |
si qua fides, animum si veris implet Apollo, |
|
435 |
unum illud tibi, nate dea, proque omnibus unum |
|
436 |
praedicam et repetens iterumque iterumque monebo, |
|
437 |
Iunonis magnae primum prece numen adora, |
|
438 |
Iunoni cane vota libens dominamque potentem |
|
439 |
supplicibus supera donis: sic denique victor |
|
440 |
Trinacria finis Italos mittere relicta. |
|
441 |
huc ubi delatus Cumaeam accesseris urbem |
|
442 |
divinosque lacus et Averna sonantia silvis, |
|
443 |
insanam vatem aspicies, quae rupe sub ima |
|
444 |
fata canit foliisque notas et nomina mandat. |
|
445 |
quaecumque in foliis descripsit carmina virgo |
|
446 |
digerit in numerum atque antro seclusa relinquit: |
|
447 |
illa manent immota locis neque ab ordine cedunt. |
|
448 |
verum eadem, verso tenuis cum cardine ventus |
|
449 |
impulit et teneras turbavit ianua frondes, |
|
450 |
numquam deinde cavo volitantia prendere saxo |
|
451 |
nec revocare situs aut iungere carmina curat. |
|
452 |
inconsulti abeunt sedemque odere Sibyllae. |
|
453 |
hic tibi ne qua morae fuerint dispendia tanti, |
|
454 |
quamvis increpitent socii et vi cursus in altum |
|
455 |
vela vocet, possisque sinus implere secundos, |
|
456 |
quin adeas vatem precibusque oracula poscas, |
|
457 |
ipsa canat vocemque volens atque ora resolvat. |
|
458 |
illa tibi Italiae populos venturaque bella |
|
459 |
et quo quemque modo fugiasque ferasque laborem |
|
460 |
expediet, cursusque dabit venerata secundos. |
|
461 |
haec sunt quae nostra liceat te voce moneri. |
|
462 |
vade age et ingentem factis fer ad aethera Troiam.' |
|
463 |
Quae postquam vates sic ore effatus amico est, |
|
464 |
dona dehinc auro gravia sectoque elephanto |
|
465 |
imperat ad navis ferri, stipatque carinis |
|
466 |
ingens argentum Dodonaeosque lebetas, |
|
467 |
loricam consertam hamis auroque trilicem, |
|
468 |
et conum insignis galeae cristasque comantis, |
|
469 |
arma Neoptolemi. sunt et sua dona parenti. |
|
470 |
addit equos, additque duces, |
|
471 |
remigium supplet, socios simul instruit armis. |
|
472 |
Interea classem velis aptare iubebat |
|
473 |
Anchises, fieret vento mora ne qua ferenti. |
|
474 |
quem Phoebi interpres multo compellat honore: |
|
475 |
'coniugio, Anchisa, Veneris dignate superbo, |
|
476 |
cura deum, bis Pergameis erepte ruinis, |
|
477 |
ecce tibi Ausoniae tellus: hanc arripe velis. |
|
478 |
et tamen hanc pelago praeterlabare necesse est: |
|
479 |
Ausoniae pars illa procul quam pandit Apollo. |
|
480 |
vade,' ait 'o felix nati pietate. quid ultra |
|
481 |
provehor et fando surgentis demoror Austros?' |
|
482 |
nec minus Andromache digressu maesta supremo |
|
483 |
fert picturatas auri subtemine vestis |
|
484 |
et Phrygiam Ascanio chlamydem (nec cedit honore) |
|
485 |
textilibusque onerat donis, ac talia fatur |
|
486 |
'accipe et haec, manuum tibi quae monimenta mearum |
|
487 |
sint, puer, et longum Andromachae testentur amorem, |
|
488 |
coniugis Hectoreae. cape dona extrema tuorum, |
|
489 |
o mihi sola mei super Astyanactis imago. |
|
490 |
sic oculos, sic ille manus, sic ora ferebat; |
|
491 |
et nunc aequali tecum pubesceret aevo.' |
|
492 |
hos ego digrediens lacrimis adfabar obortis: |
|
493 |
'vivite felices, quibus est fortuna peracta |
|
494 |
iam sua: nos alia ex alius in fata vocamur. |
|
495 |
vobis parta quies: nullum maris aequor arandum, |
|
496 |
arva neque Ausoniae semper cedentia retro |
|
497 |
quaerenda. effigiem Xanthi Troiamque videtis |
|
498 |
quam vestrae fecere manus, melioribus, opto, |
|
499 |
auspiciis, et quae fuerit minus obvia Grais. |
|
500 |
si quando Thybrim vicinaque Thybridis arva |
|
501 |
intraro gentique meae data moenia cernam, |
|
502 |
cognatas urbes olim populosque propinquos, |
|
503 |
Epiro Hesperiam (quibus idem Dardanus auctor |
|
504 |
atque idem casus), unam faciemus utramque |
|
505 |
Troiam animis: maneat nostros ea cura nepotes.' |
|
506 |
Provehimur pelago vicina Ceraunia iuxta, |
|
507 |
unde iter Italiam cursusque brevissimus undis. |
|
508 |
sol ruit interea et montes umbrantur opaci. |
|
509 |
sternimur optatae gremio telluris ad undam |
|
510 |
sortiti remos passimque in litore sicco |
|
511 |
corpora curamus: fessos sopor inrigat artus. |
|
512 |
necdum orbem medium nox Horis acta subibat: |
|
513 |
haud segnis strato surgit Palinurus et omnis |
|
514 |
explorat ventos atque auribus aera captat; |
|
515 |
sidera cuncta notat tacito labentia caelo, |
|
516 |
Arcturum pluviasque Hyadas geminosque Triones |
|
517 |
armatumque auro circumspicit Oriona |
|
518 |
postquam cuncta videt caelo constare sereno, |
|
519 |
dat clarum e puppi signum: nos castra movemus |
|
520 |
temptamusque viam et velorum pandimus alas. |
|
521 |
Iamque rubescebat stellis Aurora fugatis |
|
522 |
cum procul obscuros collis humilemque videmus |
|
523 |
Italiam. Italiam primus conclamat Achates, |
|
524 |
Italiam laeto socii clamore salutant. |
|
525 |
tum pater Anchises magnum cratera corona |
|
526 |
induit implevitque mero, divosque vocavit |
|
527 |
stans celsa in puppi: |
|
528 |
'di maris et terrae tempestatumque potentes, |
|
529 |
ferte viam vento facilem et spirate secundi.' |
|
530 |
crebrescunt optatae aurae portusque patescit |
|
531 |
iam propior, templumque apparet in arce Minervae. |
|
532 |
vela legunt socii et proras ad litora torquent. |
|
533 |
portus ab euroo fluctu curvatus in arcum, |
|
534 |
obiectae salsa spumant aspergine cautes, |
|
535 |
ipse latet: gemino dimittunt bracchia muro |
|
536 |
turriti scopuli refugitque ab litore templum. |
|
537 |
quattuor hic, primum omen, equos in gramine vidi |
|
538 |
tondentis campum late, candore nivali. |
|
539 |
et pater Anchises 'bellum, o terra hospita, portas: |
|
540 |
bello armantur equi, bellum haec armenta minantur. |
|
541 |
sed tamen idem olim curru succedere sueti |
|
542 |
quadripedes et frena iugo concordia ferre: |
|
543 |
spes et pacis ' ait. tum numina sancta precamur |
|
544 |
Palladis armisonae, quae prima accepit ovantis, |
|
545 |
et capita ante aras Phrygio velamur amictu, |
|
546 |
praeceptisque Heleni, dederat quae maxima, rite |
|
547 |
Iunoni Argivae iussos adolemus honores. |
|
548 |
Haud mora, continuo perfectis ordine votis |
|
549 |
cornua velatarum obvertimus antemnarum, |
|
550 |
Graiugenumque domos suspectaque linquimus arva. |
|
551 |
hinc sinus Herculei (si vera est fama) Tarenti |
|
552 |
cernitur, attollit se diva Lacinia contra, |
|
553 |
Caulonisque arces et navifragum Scylaceum. |
|
554 |
tum procul e fluctu Trinacria cernitur Aetna, |
|
555 |
et gemitum ingentem pelagi pulsataque saxa |
|
556 |
audimus longe fractasque ad litora voces, |
|
557 |
exsultantque vada atque aestu miscentur harenae. |
|
558 |
et pater Anchises ' nimirum hic illa Charybdis: |
|
559 |
hos Helenus scopulos, haec saxa horrenda canebat. |
|
560 |
eripite, o socii, pariterque insurgite remis.' |
|
561 |
haud minus ac iussi faciunt, primusque rudentem |
|
562 |
contorsit laevas proram Palinurus ad undas; |
|
563 |
laevam cuncta cohors remis ventisque petivit. |
|
564 |
tollimur in caelum curvato gurgite, et idem |
|
565 |
subducta ad manis imos desedimus unda. |
|
566 |
ter scopuli clamorem inter cava saxa dedere, |
|
567 |
ter spumam elisam et rorantia vidimus astra. |
|
568 |
interea fessos ventus cum sole reliquit, |
|
569 |
ignarique viae Cyclopum adlabimur oris. |
|
570 |
Portus ab accessu ventorum immotus et ingens |
|
571 |
ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, |
|
572 |
interdumque atram prorumpit ad aethera nubem |
|
573 |
turbine fumantem piceo et candente favilla, |
|
574 |
attollitque globos flammarum et sidera lambit, |
|
575 |
interdum scopulos avulsaque viscera montis |
|
576 |
erigit eructans, liquefactaque saxa sub auras |
|
577 |
cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. |
|
578 |
fama est Enceladi semustum fulmine corpus |
|
579 |
urgeri mole hac, ingentemque insuper Aetnam |
|
580 |
impositam ruptis flammam exspirare caminis, |
|
581 |
et fessum quotiens mutet latus, intremere omnem |
|
582 |
murmure Trinacriam et caelum subtexere fumo. |
|
583 |
noctem illam tecti silvis immania monstra |
|
584 |
perferimus, nec quae sonitum det causa videmus. |
|
585 |
nam neque erant astrorum ignes nec lucidus aethra |
|
586 |
siderea polus, obscuro sed nubila caelo, |
|
587 |
et lunam in nimbo nox intempesta tenebat. |
|
588 |
Postera iamque dies primo surgebat Eoo |
|
589 |
umentemque Aurora polo dimoverat umbram, |
|
590 |
cum subito e silvis macie confecta suprema |
|
591 |
ignoti nova forma viri miserandaque cultu |
|
592 |
procedit supplexque manus ad litora tendit. |
|
593 |
respicimus. dira inluvies immissaque barba, |
|
594 |
consertum tegimen spinis: at cetera Graius, |
|
595 |
et quondam patriis ad Troiam missus in armis. |
|
596 |
isque ubi Dardanios habitus et Troia vidit |
|
597 |
arma procul, paulum aspectu conterritus haesit |
|
598 |
continuitque gradum; mox sese ad litora praeceps |
|
599 |
cum fletu precibusque tulit: 'per sidera testor, |
|
600 |
per superos atque hoc caeli spirabile lumen, |
|
601 |
tollite me, Teucri; quascumque abducite terras: |
|
602 |
hoc sat erit. scio me Danais e classibus unum |
|
603 |
et bello Iliacos fateor petiisse penatis. |
|
604 |
pro quo, si sceleris tanta est iniuria nostri, |
|
605 |
spargite me in fluctus vastoque immergite ponto; |
|
606 |
si pereo, hominum manibus periisse iuvabit.' |
|
607 |
dixerat et genua amplexus genibusque volutans |
|
608 |
haerebat. qui sit fari, quo sanguine cretus, |
|
609 |
hortamur, quae deinde agitet fortuna fateri. |
|
610 |
ipse pater dextram Anchises haud multa moratus |
|
611 |
dat iuveni atque animum praesenti pignore firmat. |
|
612 |
ille haec deposita tandem formidine fatur: |
|
613 |
'sum patria ex Ithaca, comes infelicis Ulixi, |
|
614 |
nomine Achaemenides, Troiam genitore Adamasto |
|
615 |
paupere (mansissetque utinam fortuna !) profectus. |
|
616 |
hic me, dum trepidi crudelia limina linquunt, |
|
617 |
immemores socii vasto Cyclopis in antro |
|
618 |
deseruere. domus sanie dapibusque cruentis, |
|
619 |
intus opaca, ingens. ipse arduus, altaque pulsat |
|
620 |
sidera (di talem terris avertite pestem !) |
|
621 |
nec visu facilis nec dictu adfabilis ulli; |
|
622 |
visceribus miserorum et sanguine vescitur atro. |
|
623 |
vidi egomet duo de numero cum corpora nostro |
|
624 |
prensa manu magna medio resupinus in antro |
|
625 |
frangeret ad saxum, sanieque aspersa natarent |
|
626 |
limina; vidi atro cum membra fluentia tabo |
|
627 |
manderet et tepidi tremerent sub dentibus artus - |
|
628 |
haud impune quidem, nec talia passus Ulixes |
|
629 |
oblitusve sui est Ithacus discrimine tanto. |
|
630 |
nam simul expletus dapibus vinoque sepultus |
|
631 |
cervicem inflexam posuit, iacuitque per antrum |
|
632 |
immensus saniem eructans et frusta cruento |
|
633 |
per somnum commixta mero, nos magna precati |
|
634 |
numina sortitique vices una undique circum |
|
635 |
fundimur, et telo lumen terebramus acuto |
|
636 |
ingens quod torva solum sub fronte latebat, |
|
637 |
Argolici clipei aut Phoebeae lampadis instar, |
|
638 |
et tandem laeti sociorum ulciscimur umbras. |
|
639 |
sed fugite, o miseri, fugite atque ab litore funem |
|
640 |
rumpite. |
|
641 |
nam qualis quantusque cavo Polyphemus in antro |
|
642 |
lanigeras claudit pecudes atque ubera pressat, |
|
643 |
centum alii curva haec habitant ad litora vulgo |
|
644 |
infandi Cyclopes et altis montibus errant. |
|
645 |
tertia iam Lunae se cornua lumine complent |
|
646 |
cum vitam in silvis inter deserta ferarum |
|
647 |
lustra domosque traho, vastosque ab rupe Cyclopas |
|
648 |
prospicio sonitumque pedum vocemque tremesco. |
|
649 |
victum infelicem, bacas lapidosaque corna, |
|
650 |
dant rami, et vulsis pascunt radicibus herbae. |
|
651 |
omnia conlustrans hanc primum ad litora classem |
|
652 |
conspexi venientem. huic me, quaecumque fuisset, |
|
653 |
addixi: satis est gentem effugisse nefandam. |
|
654 |
vos animam hanc potius quocumque absumite leto.' |
|
655 |
Vix ea fatus erat summo cum monte videmus |
|
656 |
ipsum inter pecudes vasta se mole moventem |
|
657 |
pastorem Polyphemum et litora nota petentem, |
|
658 |
monstrum horrendum, informe, ingens, cui lumen ademptum. |
|
659 |
trunca manum pinus regit et vestigia firmat; |
|
660 |
lanigerae comitantur oves; ea sola voluptas |
|
661 |
solamenque mali. |
|
662 |
postquam altos tetigit fluctus et ad aequora venit, |
|
663 |
luminis effossi fluidum lavit inde cruorem |
|
664 |
dentibus infrendens gemitu, graditurque per aequor |
|
665 |
iam medium, necdum fluctus latera ardua tinxit |
|
666 |
nos procul inde fugam trepidi celerare recepto |
|
667 |
supplice sic merito tacitique incidere funem, |
|
668 |
vertimus et proni certantibus aequora remis. |
|
669 |
sensit, et ad sonitum vocis vestigia torsit. |
|
670 |
verum ubi nulla datur dextra adfectare potestas |
|
671 |
nec potis Ionios fluctus aequare sequendo, |
|
672 |
clamorem immensum tollit, quo pontus et omnes |
|
673 |
contremuere undae, penitusque exterrita tellus |
|
674 |
Italiae curvisque immugiit Aetna cavernis. |
|
675 |
at genus e silvis Cyclopum et montibus altis |
|
676 |
excitum ruit ad portus et litora complent. |
|
677 |
cemimus astantis nequiquam lumine torvo |
|
678 |
Aetnaeos fratres caelo capita alta ferentis, |
|
679 |
concilium horrendum: quales cum vertice celso |
|
680 |
aeriae quercus aut coniferae cyparissi |
|
681 |
constiterunt, silva alta Iovis lucusve Dianae. |
|
682 |
praecipitis metus acer agit quocumque rudentis |
|
683 |
excutere et ventis intendere vela secundis. |
|
684 |
contra iussa monent Heleni, Scyllam atque Charybdim |
|
685 |
(inter utramque viam leti discrimine parvo) |
|
686 |
ni teneant cursus; certum est dare lintea retro. |
|
687 |
ecce autem Boreas angusta ab sede Pelori |
|
688 |
missus adest: vivo praetervehor ostia saxo |
|
689 |
Pantagiae Megarosque sinus Thapsumque iacentem. |
|
690 |
talia monstrabat relegens errata retrorsus |
|
691 |
litora Achaemenides, comes infelicis Ulixi. |
|
692 |
Sicanio praetenta sinu iacet insula contra |
|
693 |
Plemyrium undosum, nomen dixere priores |
|
694 |
Ortygiam. Alpheum fama est huc Elidis amnem |
|
695 |
occultas egisse vias subter mare, qui nunc |
|
696 |
ore, Arethusa, tuo Siculis confunditur undis. |
|
697 |
iussi numina magna loci veneramur, et inde |
|
698 |
exsupero praepingue solum stagnantis Helori. |
|
699 |
hinc altas cautes proiectaque saxa Pachyni |
|
700 |
radimus, et fatis numquam concessa moveri |
|
701 |
apparet Camerina procul campique Geloi, |
|
702 |
immanisque Gela fluvii cognomine dicta |
|
703 |
arduus inde Acragas ostentat maxima longe |
|
704 |
moenia magnanimum quondam generator equorum; |
|
705 |
teque datis linquo ventis, palmosa Selinus, |
|
706 |
et vada dura lego saxis Lilybeia caecis. |
|
707 |
hinc Drepani me portus et inlaetabilis ora |
|
708 |
accipit. hic pelagi tot tempestatibus actus |
|
709 |
heu, genitorem, omnis curae casusque levamen, |
|
710 |
amitto Anchisen. hic me, pater optime, fessum |
|
711 |
deseris, heu, tantis nequiquam erepte periclis ! |
|
712 |
nec vates Helenus, cum multa horrenda moneret, |
|
713 |
hos mihi praedixit luctus, non dira Celaeno. |
|
714 |
hic labor extremus, longarum haec meta viarum. |
|
715 |
hinc me digressum vestris deus appulit oris.' |
|
716 |
Sic pater Aeneas intentis omnibus unus |
|
717 |
fata renarrabat divum cursusque docebat. |
|
718 |
conticuit tandem factoque hic fine quievit. |