Vox-Latina-Gottingensis
Scripta auctorum Latinorum
Publius Vergilius Maro
Aeneis II
|
001 |
Conticuere omnes intentique ora tenebant. |
|
002 |
inde toro pater Aeneas sic orsus ab alto : |
|
003 |
"infandum, regina, iubes renovare dolorem, |
|
004 |
Troianas ut opes et lamentabile regnum |
|
005 |
eruerint Danai, quaeque ipse miserrima vidi |
|
006 |
et quorum pars magna fui. quis talia fando |
|
007 |
Myrmidonum Dolopumve aut duri miles Ulixi |
|
008 |
temperet a lacrimis? et iam nox umida caelo |
|
009 |
praecipitat suadentque cadentia sidera somnos. |
|
010 |
sed si tantus amor casus cognoscere nostros |
|
011 |
et breviter Troiae supremum audire laborem, |
|
012 |
quamquam animus meminisse horret luctuque refugit, |
|
013 |
incipiam: Fracti bello fatisque repulsi |
|
014 |
ductores Danaum tot iam labentibus annis |
|
015 |
instar montis equum divina Palladis arte |
|
016 |
aedificant sectaque intexunt abiete costas ; |
|
017 |
votum pro reditu simulant; ea fama vagatur. |
|
018 |
huc delecta virum sortiti corpora furtim |
|
019 |
includunt caeco lateri penitusque cavernas |
|
020 |
ingentis uterumque armato milite complent. |
|
021 |
Est in conspectu Tenedos, notissima fama |
|
022 |
insula, dives opum Priami dum regna manebant, |
|
023 |
nunc tantum sinus et statio male fida carinis: |
|
024 |
huc se provecti deserto in litore condunt. |
|
025 |
nos abiisse rati et vento petiisse Mycenas. |
|
026 |
ergo omnis longo solvit se Teucria luctu: |
|
027 |
panduntur portae, iuvat ire et Dorica castra |
|
028 |
desertosque videre locos litusque relictum: |
|
029 |
hic Dolopum manus, hic saevus tendebat Achilles; |
|
030 |
classibus hic locus, hic acie certare solebant. |
|
031 |
pars stupet innuptae donum exitiale Minervae |
|
032 |
et molem mirantur equi; primusque Thymoetes |
|
033 |
duci intra muros hortatur et arce locari, |
|
034 |
sive dolo seu iam Troiae sic fata ferebant. |
|
035 |
at Capys, et quorum melior sententia menti, |
|
036 |
aut pelago Danaum insidias suspectaque dona |
|
037 |
praecipitare iubent subiectisque urere flammis, |
|
038 |
aut terebrare cavas uter; et temptare latebras. |
|
039 |
scinditur incertum studia in contraria vulgus. |
|
040 |
Primus ibi ante omnis magna comitante caterva |
|
041 |
Laocoon ardens summa decurrit ab arce, |
|
042 |
et procul "o miseri, quae tanta insania, cives? |
|
043 |
creditis avectos hostis? aut ulla putatis |
|
044 |
dona carere dolis Danaum? sic notus Ulixes? |
|
045 |
aut hoc inclusi ligno occultantur Achivi, |
|
046 |
aut haec in nostros fabricata est machina muros, |
|
047 |
inspectura domos venturaque desuper urbi, |
|
048 |
aut aliquis latet error; equo ne credite, Teucri. |
|
049 |
quidquid id est, timeo Danaos et dona ferentis." |
|
050 |
sic fatus validis ingentem viribus hastam |
|
051 |
in latus inque feri curvam compagibus alvum |
|
052 |
contorsit. stetit illa tremens, uteroque recusso |
|
053 |
insonuere cavae gemitumque dedere cavernae. |
|
054 |
et, si fata deum, si mens non laeva fuisset, |
|
055 |
impulerat ferro Argolicas foedare latebras, |
|
056 |
Troiaque nunc staret, Priamique arx alta maneres. |
|
057 |
Ecce, manus iuvenem interea post terga revinctum |
|
058 |
pastores magno ad regem clamore trahebant |
|
059 |
Dardanidae, qui se ignotum venientibus ultro, |
|
060 |
hoc ipsum ut strueret Troiamque aperiret Achivis, |
|
061 |
obtulerat, fidens animi atque in utrumque paratus. |
|
062 |
seu versare dolos seu certae occumbere morti. |
|
063 |
undique visendi studio Troiana iuventus |
|
064 |
circumfusa ruit certantque inludere capto. |
|
065 |
accipe nunc Danaum insidias et crimine ab uno |
|
066 |
disce omnis. (?) |
|
067 |
namque ut conspectu in medio turbatus, inermis, |
|
068 |
constitit atque oculis Phrygia agmina circumspexit: |
|
069 |
"heu, quae me tellus" inquit "quae me aequora possunt |
|
070 |
accipere? aut quid iam misero mihi denique restat, |
|
071 |
cui neque apud Danaos usquam locus, et super ipsi |
|
072 |
Dardanidae infensi poenas cum sanguine poscunt?" |
|
073 |
quo gemitu conversi animi compressus et omnis |
|
074 |
impetus. hortamur fari quo sanguine cretus, |
|
075 |
quidve ferat; memoret quae sit fiducia capto. |
|
076 |
ille haec deposita tandem formidine fatur: |
|
077 |
"Cuncta equidem tibi, rex, fuerit quodcumque, fatebor |
|
078 |
vera," inquit; "neque me Argolica de gente negabo; |
|
079 |
hoc primum; nec, si miserum fortuna Sinonem |
|
080 |
finxit, vanum etiam mendacemque improba finget. |
|
081 |
fando aliquod si forte tuas pervenit ad auris |
|
082 |
Belidae nomen Palamedis et incluta fama |
|
083 |
gloria, quem falsa sub proditione Pelasgi |
|
084 |
insontem infando indicio, quia bella vetabat, |
|
085 |
demisere neci, nunc cassum lumine lugent: |
|
086 |
illi me comitem et consanguinitate propinquum |
|
087 |
pauper in arma pater primis huc misit ab annis. |
|
088 |
dum stabat regno incolumis regumque vigebat |
|
089 |
conciliis, et nos aliquod nomenque decusque |
|
090 |
gessimus. invidia postquam pellacis Ulixi |
|
091 |
(haud ignota loquor) superis concessit ab oris, |
|
092 |
adflictus vitam in tenebris luctuque trahebam |
|
093 |
et casum insontis mecum indignabar amici. |
|
094 |
nec tacui demens et me, fors si qua tulisset, |
|
095 |
si patrios umquam remeassem victor ad Argos, |
|
096 |
promisi ultorem et verbis odia aspera movi. |
|
097 |
hinc mihi prima mali labes, hinc semper Ulixes |
|
098 |
criminibus terrere novis, hinc spargere voces |
|
099 |
in vulgum ambiguas et quaerere conscius arma. |
|
100 |
nec requievit enim, donec Calchante ministro - |
|
101 |
sed quid ego haec autem nequiquam ingrata revolvo, |
|
102 |
quidve moror? si omnis uno ordine habetis Achivos, |
|
103 |
idque audire sat est, iamdudum sumite poenas: |
|
104 |
hoc Ithacus velit et magno mercentur Atridae." |
|
105 |
Tum vero ardemus scitari et quaerere causas, |
|
106 |
ignari scelerum tantorum artisque Pelasgae. |
|
107 |
prosequitur pavitans et ficto pectore fatur: |
|
108 |
"Saepe fugam Danai Troia cupiere relicta |
|
109 |
moliri et longo fessi discedere bello; |
|
110 |
fecissentque utinam! saepe illos aspera ponti |
|
111 |
interclusit hiems et terruit Auster euntis. |
|
112 |
praecipue cum iam hic trabibus contextus acernis |
|
113 |
staret equus toto sonuerunt aethere nimbi. |
|
114 |
suspensi Eurypylum scitatum oracula Phoebi |
|
115 |
mittimus, isque adytis haec tristia dicta reportat: |
|
116 |
"sanguine placastis ventos et virgine caesa, |
|
117 |
cum primum Iliacas, Danai, venistis ad oras: |
|
118 |
sanguine quaerendi reditus animaque litandum |
|
119 |
Argolica." vulgi quae vox ut venit ad auris, |
|
120 |
obstipuere animi gelidusque per ima cucurrit |
|
121 |
ossa tremor, cui fata parent, quem poscat Apollo. |
|
122 |
hic Ithacus vatem magno Calchanta tumultu |
|
123 |
protrahit in medios; quae sint ea numina divum |
|
124 |
flagitat. et mihi iam multi crudele canebant |
|
125 |
artificis scelus, et taciti ventura videbant. |
|
126 |
bis quinos silet ille dies tectusque recusat |
|
127 |
prodere voce sua quemquam aut opponere morti. |
|
128 |
vix tandem, magnis Ithaci clamoribus actus, |
|
129 |
composito rumpit vocem et me destinat arae. |
|
130 |
adsensere omnes et, quae sibi quisque timebat, |
|
131 |
unius in miseri exitium conversa tulere. |
|
132 |
iamque dies infanda aderat; mihi sacra parari |
|
133 |
et salsae fruges et circum tempora vittae. |
|
134 |
eripui, fateor, leto me et vincula rupi, |
|
135 |
limosoque lacu per noctem obscurus in ulva |
|
136 |
delitui dum vela darent, si forte dedissent. |
|
137 |
nec mihi iam patriam antiquam spes ulla videndi, |
|
138 |
nec dulcis natos exoptatumque parentem, |
|
139 |
quos illi fors et poenas ob nostra reposcent |
|
140 |
effugia, et culpam hanc miserorum morte piabunt. |
|
141 |
quod te per superos et conscia numina veri, |
|
142 |
per si qua est quae restet adhuc mortalibus usquam |
|
143 |
intemerata fides, oro, miserere laborum |
|
144 |
tantorum, miserere animi non digna ferentis." |
|
145 |
His lacrimis vitam damus et miserescimus ultro. |
|
146 |
ipse viro primus manicas atque arta levari |
|
147 |
vincla iubet Priamus dictisque ita fatur amicis: |
|
148 |
"quisquis es (amissos hinc iam obliviscere Graios) |
|
149 |
noster eris; mihique haec edissere vera roganti: |
|
150 |
quo molem hanc immanis equi statuere? quis auctor? |
|
151 |
quidve petunt? quae religio? aut quae machina belli?" |
|
152 |
dixerat. ille dolis instructus et arte Pelasga |
|
153 |
sustulit exutas vinclis ad sidera palmas: |
|
154 |
"vos aeterni ignes, et non violabile vestrum |
|
155 |
testor numen," ait, "vos arae ensesque nefandi |
|
156 |
quos fugi, vittaeque deum, quas hostia gessi: |
|
157 |
fas mihi Graiorum sacrata resolvere iura, |
|
158 |
fas odisse viros atque omnia ferre sub auras, |
|
159 |
si qua tegunt; teneor patriae nec legibus ullis. |
|
160 |
tu modo promissis maneas servataque serves |
|
161 |
Troia fidem, si vera feram, si magna rependam. |
|
162 |
omnis spes Danaum et coepti fiducia belli |
|
163 |
Palladis auxiliis semper stetit. impius ex quo |
|
164 |
Tydides sed enim scelerumque inventor Ulixes |
|
165 |
fatale adgressi sacrato avellere templo |
|
166 |
Palladium caesis summae custodibus arcis |
|
167 |
corripuere sacram effigiem manibusque cruentis |
|
168 |
virgineas ausi divae contingere vittas: |
|
169 |
ex illo fluere ac retro sublapsa referri |
|
170 |
spes Danaum, fractae vires, aversa deae mens. |
|
171 |
nec dubiis ea signa dedit Tritonia monstris. |
|
172 |
vix positum castris simulacrum: arsere coruscae |
|
173 |
luminibus flammae arrectis, salsusque per artus |
|
174 |
sudor iit, terque ipsa solo (mirabile dictu) |
|
175 |
emicuit parmamque ferens hastamque trementem. |
|
176 |
extemplo temptanda fuga canit aequora Calchas, |
|
177 |
nec posse Argolicis exscindi Pergama telis |
|
178 |
omina ni repetant Argis numenque reducant |
|
179 |
quod pelago et curvis secum avexere carinis. |
|
180 |
et nunc quod patrias vento petiere Mycenas, |
|
181 |
arma deosque parant comites pelagoque remenso |
|
182 |
improvisi aderunt. ita digerit omina Calchas. |
|
183 |
hanc pro Palladio moniti, pro numine laeso |
|
184 |
effigiem statuere, nefas quae triste piaret. |
|
185 |
hanc tamen immensam Calchas attollere molem |
|
186 |
roboribus textis caeloque educere iussit, |
|
187 |
ne recipi portis aut duci in moenia posset, |
|
188 |
neu populum antiqua sub religione tueri. |
|
189 |
nam si vestra manus violasset dona Minervae, |
|
190 |
tum magnum exitium (quod di prius omen in ipsum |
|
191 |
convertant!) Priami imperio Phrygibusque futurum; |
|
192 |
sin manibus vestris vestram ascendisset in urbem, |
|
193 |
ultro Asiam magno Pelopea ad moenia bello |
|
194 |
venturam et nostros ea fata manere nepotes." |
|
195 |
Talibus insidiis periurique arte Sinonis |
|
196 |
credita res, captique dolis lacrimisque coactis |
|
197 |
quos neque Tydides nec Larisaeus Achilles, |
|
198 |
non anni domuere decem, non mille carinae. |
|
199 |
Hic aliud maius miseris multoque tremendum |
|
200 |
obicitur magis atque improvida pectora turbat. |
|
201 |
Laocoon, ductus Neptuno sorte sacerdos, |
|
202 |
sollemnis taurum ingentem mactabat ad aras. |
|
203 |
ecce autem gemini a Tenedo tranquilla per alta |
|
204 |
(horresco referens) immensis orbibus angues |
|
205 |
incumbunt pelago pariterque ad litora tendunt; |
|
206 |
pectora quorum inter fluctus arrecta iubaeque |
|
207 |
sanguineae superant undas; pars cetera pontum |
|
208 |
pone legit sinuatque immensa volumine terga. |
|
209 |
fit sonitus spumante salo; iamque arva tenebant |
|
210 |
ardentisque oculos suffecti sanguine et igni |
|
211 |
sibila lambebant linguis vibrantibus ora. |
|
212 |
diffugimus visu exsangues. illi agmine certo |
|
213 |
Laocoonta petunt; et primum parva duorum |
|
214 |
corpora natorum serpens amplexus uterque |
|
215 |
implicat et miseros morsu depascitur artus; |
|
216 |
post ipsum auxilio subeuntem ac tela ferentem |
|
217 |
corripiunt spirisque ligant ingentibus; et iam |
|
218 |
bis medium amplexi, bis collo squamea circum |
|
219 |
terga dati superant capite et cervicibus altis. |
|
220 |
ille simul manibus tendit divellere nodos |
|
221 |
perfusus sanie vittas atroque veneno, |
|
222 |
clamores simul horrendos ad sidera tollit: |
|
223 |
qualis mugitus, fugit cum saucius aram |
|
224 |
taurus et incertam excussit cervice securim. |
|
225 |
at gemini lapsu delubra ad summa dracones |
|
226 |
effugiunt saevaeque petunt Tritonidis arcem, |
|
227 |
sub pedibusque deae clipeique sub orbe teguntur. |
|
228 |
tum vero tremefacta novus per pectora cunctis |
|
229 |
insinuat pavor, et scelus expendisse merentem |
|
230 |
Laocoonta ferunt, sacrum qui cuspide robur |
|
231 |
laeserit et tergo sceleratam intorserit hastam. |
|
232 |
ducendum ad sedes simulacrum orandaque divae |
|
233 |
numina conclamant. (?) |
|
234 |
dividimus muros et moenia pandimus urbis. |
|
235 |
accingunt omnes operi pedibusque rotarum |
|
236 |
subiciunt lapsus, et stuppea vincula collo |
|
237 |
intendunt: scandit fatalis machina muros |
|
238 |
feta armis. pueri circum innuptaeque puellae |
|
239 |
sacra canunt funemque manu contingere gaudent: |
|
240 |
illa subit mediaeque minans inlabitur urbi. |
|
241 |
o patria, o divum domus Ilium et incluta bello |
|
242 |
moenia Dardanidum! quater ipso in limine portae |
|
243 |
substitit atque utero sonitum quater arma dedere; |
|
244 |
instamus tamen immemores caecique furore |
|
245 |
et monstrum infelix sacrata sistimus arce. |
|
246 |
tunc etiam fatis aperit Cassandra futuris |
|
247 |
ora dei iussu non umquam credita Teucris. |
|
248 |
nos delubra deum miseri, quibus ultimus esset |
|
249 |
ille dies, festa velamus fronde per urbem. |
|
250 |
Vertitur interea caelum et ruit Oceano nox |
|
251 |
involvens umbra magna terramque polumque |
|
252 |
Myrmidonumque dolos; fusi per moenia Teucri |
|
253 |
conticuere; sopor fessos complectitur artus. |
|
254 |
et iam Argiva phalanx instructis navibus ibat |
|
255 |
a Tenedo tacitae per amica silentia lunae |
|
256 |
litora nota petens, flammas cum regia puppis |
|
257 |
extulerat, fatisque deum defensus iniquis |
|
258 |
inclusos utero Danaos et pinea furtim |
|
259 |
laxat claustra Sinon. illos patefactus ad auras |
|
260 |
reddit equus, laetique cavo se robore promunt |
|
261 |
Thessandrus Sthenelusque duces et dirus Ulixes, |
|
262 |
demissum lapsi per funem, Acamasque Thoasque |
|
263 |
Pelidesque Neoptolemus primusque Machaon |
|
264 |
et Menelaus et ipse doli fabricator Epeos. |
|
265 |
invadunt urbem somno vinoque sepultam; |
|
266 |
caeduntur vigiles, portisque patentibus omnis |
|
267 |
accipiunt socios atque agmina conscia iungunt. |
|
268 |
Tempus erat quo prima quies mortalibus aegris |
|
269 |
incipit et dono divum gratissima serpit. |
|
270 |
in somnis, ecce, ante oculos maestissimus Hector |
|
271 |
visus adesse mihi largosque effundere fletus, |
|
272 |
raptatus bigis ut quondam, aterque cruento |
|
273 |
pulvere perque pedes traiectus lora tumentis. |
|
274 |
ei mihi, qualis erat, quantum mutatus ab illo |
|
275 |
Hectore qui redit exuvias indutus Achilli, |
|
276 |
vel Danaum Phrygios iaculatus puppibus ignis; |
|
277 |
squalentem barbam et concretos sanguine crinis |
|
278 |
vulneraque illa gerens, quae circum plurima muros |
|
279 |
accepit patrios. ultro flens ipse videbar |
|
280 |
compellare virum et maestas expromere voces: |
|
281 |
"o lux Dardaniae, spes o fidissima Teucrum, |
|
282 |
quae tantae tenuere morae? quibus Hector ab oris |
|
283 |
exspectate venis? ut te post multa tuorum |
|
284 |
funera, post varios hominumque urbisque labores |
|
285 |
defessi aspicimus! quae causa indigna serenos |
|
286 |
foedavit vultus? aut cur haec vulnera cerno?" |
|
287 |
ille nihil, nec me quaerentem vana moratur, |
|
288 |
sed graviter gemitus imo de pectore ducens, |
|
289 |
"heu fuge, nate dea, teque his" ait "eripe flammis. |
|
290 |
hostis habet muros; ruit alto a culmine Troia. |
|
291 |
sat patriae Priamoque datum: si Pergama dextra |
|
292 |
defendi possent, etiam hac defensa fuissent. |
|
293 |
sacra suosque tibi commendat Troia penatis; |
|
294 |
hos cape fatorum comites, his moenia quaere |
|
295 |
magna, pererrato statues quae denique ponto." |
|
296 |
sic ait et manibus vittas Vestamque potentem |
|
297 |
aeternumque adytis effert penetralibus ignem. |
|
298 |
Diverso interea miscentur moenia luctu, |
|
299 |
et magis atque magis, quamquam secreta parentis |
|
300 |
Anchisae domus arboribusque obtecta recessit, |
|
301 |
clarescunt sonitus armorumque ingruit horror. |
|
302 |
excutior somno et summi fastigia tecti |
|
303 |
ascensu supero atque arrectis auribus asto: |
|
304 |
in segetem veluti cum flamma furentibus Austris |
|
305 |
incidit, aut rapidus montano flumine torrens |
|
306 |
sternit agros, sternit sata laeta boumque labores |
|
307 |
praecipitisque trahit silvas: stupet inscius alto |
|
308 |
accipiens sonitum saxi de vertice pastor. |
|
309 |
tum vero manifesta fides, Danaumque patescunt |
|
310 |
insidiae. iam Deiphobi dedit ampla ruinam |
|
311 |
Volcano superante domus, iam proximus ardet |
|
312 |
Ucalegon; Sigea igni freta lata relucent. |
|
313 |
exoritur clamorque virum clangorque tubarum. |
|
314 |
arma amens capio; nec sat rationis in armis, |
|
315 |
sed glomerare manum bello et concurrere in arcem |
|
316 |
cum sociis ardent animi; furor iraque mentem |
|
317 |
praecipitat, pulchrumque mori succurrit in armis. |
|
318 |
Ecce autem telis Panthus elapsus Achivum, |
|
319 |
Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, |
|
320 |
sacra manu victosque deos parvumque nepotem |
|
321 |
ipse trahit cursuque amens ad limina tendit. |
|
322 |
"quo res summa loco, Panthu ? quam prendimus arcem?" |
|
323 |
vix ea fatus eram gemitu cum talia reddit: |
|
324 |
"venit summa dies et ineluctabile tempus |
|
325 |
Dardaniae. fuimus Troes, fuit Ilium et ingens |
|
326 |
gloria Teucrorum; ferus omnia Iuppiter Argos |
|
327 |
transtulit ; incensa Danai dominantur in urbe. |
|
328 |
arduus armatos mediis in moenibus astans |
|
329 |
fundit equus victorque Sinon incendia miscet |
|
330 |
insultans. portis alii bipatentibus adsunt, |
|
331 |
milia quot magnis umquam venere Mycenis; |
|
332 |
obsedere alii telis angusta viarum |
|
333 |
oppositis ; stat ferri acies mucrone corusco |
|
334 |
stricta, parata neci; vix primi proelia temptant |
|
335 |
portarum vigiles et caeco Marte resistunt." |
|
336 |
talibus Othryadae dictis et numine divum |
|
337 |
in flammas et in arma feror, quo tristis Erinys |
|
338 |
quo fremitus vocat et sublatus ad aethera clamor. |
|
339 |
addunt se socios Rhipeus et maximus armis |
|
340 |
Epytus, oblati per lunam, Hypanisque Dymasque |
|
341 |
et lateri adglomerant nostro, iuvenisque Coroebus |
|
342 |
Mygdonides - illis ad Troiam forte diebus |
|
343 |
venerat insano Cassandrae incensus amore |
|
344 |
et gener auxillum Priamo Phrygibusque ferebat, |
|
345 |
infelix qui non sponsae praecepta furentis |
|
346 |
audierit! (?) |
|
347 |
quos ubi confertos audere in proelia vidi, |
|
348 |
incipio super his: "iuvenes, fortissima frustra |
|
349 |
pectora, si vobis audendi extrema cupido |
|
350 |
certa sequi, quae sit rebus fortuna videtis; |
|
351 |
excessere omnes adytis arisque relictis |
|
352 |
di quibus imperium hoc steterat; succurritis urbi |
|
353 |
incensae: moriamur et in media arma ruamus. |
|
354 |
una salus victis nullam sperare salutem." |
|
355 |
sic animis iuvenum furor additus. inde, lupi ceu |
|
356 |
raptores atra in nebula, quos improba ventris |
|
357 |
exegit caecos rabies catulique relicti |
|
358 |
faucibus exspectant siccis, per tela, per hostis |
|
359 |
vadimus haud dubiam in mortem mediaeque tenemus |
|
360 |
urbis iter; nox atra cava circumvolat umbra. |
|
361 |
quis cladem illius noctis, quis funera fando |
|
362 |
explicet aut possit lacrimis aequare labores? |
|
363 |
urbs antiqua ruit multos dominata per annos; |
|
364 |
plurima perque vias sternuntur inertia passim |
|
365 |
corpora perque domos et religiosa deorum |
|
366 |
limina. nec soli poenas dant sanguine Teucri; |
|
367 |
quondam etiam victis redit in praecordia virtus |
|
368 |
victoresque cadunt Danai. crudelis ubique |
|
369 |
luctus, ubique pavor et plurima mortis imago. |
|
370 |
Primus se Danaum magna comitante caterva |
|
371 |
Androgeos offert nobis, socia agmina credens |
|
372 |
inscius, atque ultro verbis compellat amicis: |
|
373 |
"festinate, viri! nam quae tam sera moratur |
|
374 |
segnities? alii rapiunt incensa feruntque |
|
375 |
Pergama: vos celsis nunc primum a navibus itis?" |
|
376 |
dixit, et extemplo (neque enim responsa dabantur |
|
377 |
fida satis) sensit medios delapsus in hostis. |
|
378 |
obstipuit retroque pedem cum voce repressit. |
|
379 |
improvisum aspris veluti qui sentibus anguem |
|
380 |
presset humi nitens trepidusque repente refugit |
|
381 |
attollentem iras et caerula colla tumentem, |
|
382 |
haud secus Androgeos visu tremefactus abibat. |
|
383 |
inruimus densis et circumfundimur armis, |
|
384 |
ignarosque loci passim et formidine captos |
|
385 |
sternimus. aspirat primo Fortuna labori. |
|
386 |
atque hic successu exsultans animisque Coroebus |
|
387 |
"o socii, qua prima" inquit "fortuna salutis |
|
388 |
monstrat iter quaque ostendit se dextra, sequamur |
|
389 |
mutemus clipeos Danaumque insignia nobis |
|
390 |
aptemus. dolus an virtus, quis in hoste requirat? |
|
391 |
arma dabunt ipsi." sic fatus deinde comantem |
|
392 |
Androgeo galeam clipeique insigne decorum |
|
393 |
induitur laterique Argivum accommodat ensem. |
|
394 |
hoc Rhipeus, hoc ipse Dymas omnisque iuventus |
|
395 |
laeta facit: spoliis se quisque recentibus armat. |
|
396 |
vadimus immixti Danais haud numine nostro |
|
397 |
multaque per caecam congressi proelia noctem |
|
398 |
conserimus, multos Danaum demittimus Orco. |
|
399 |
diffugiunt alii ad navis et litora cursu |
|
400 |
fida petunt; pars ingentem formidine turpi |
|
401 |
scandunt rursus equum et nota conduntur in alvo. |
|
402 |
Heu nihil invitis fas quemquam fidere divis! |
|
403 |
ecce trahebatur passis Priameia virgo |
|
404 |
crinibus a templo Cassandra adytisque Minervae |
|
405 |
ad caelum tendens ardentia lumina frustra, |
|
406 |
lumina, nam teneras arcebant vincula palmas. |
|
407 |
non tulit hanc speciem furiata mente Coroebus |
|
408 |
et sese medium iniecit periturus in agmen. |
|
409 |
consequimur cuncti et densis incurrimus armis. |
|
410 |
hic primum ex alto delubri culmine telis |
|
411 |
nostrorum obruimur oriturque miserrima caedes |
|
412 |
armorum facie et Graiarum errore iubarum. |
|
413 |
tum Danai gemitu atque ereptae virginis ira |
|
414 |
undique collecti invadunt, acerrimus Aiax |
|
415 |
et gemini Atridae Dolopumque exercitus omnis; |
|
416 |
adversi rupto ceu quondam turbine venti |
|
417 |
confligunt, Zephyrusque Notusque et laetus Eois |
|
418 |
Eurus equis; stridunt silvae saevitque tridenti |
|
419 |
spumeus atque imo Nereus ciet aequora fundo. |
|
420 |
illi etiam, si quos obscura nocte per umbram |
|
421 |
fudimus insidiis totaque agitavimus urbe, |
|
422 |
apparent; primi clipeos mentitaque tela |
|
423 |
agnoscunt atque ora sono discordia signant. |
|
424 |
ilicet obruimur numero; primusque Coroebus |
|
425 |
Penelei dextra divae armipotentis ad aram |
|
426 |
procumbit; cadit et Rhipeus, iustissimus unus |
|
427 |
qui fuit in Teucris et servantissimus aequi |
|
428 |
(dis aliter visum); pereunt Hypanisque Dymasque |
|
429 |
confixi a sociis; nec te tua plurima, Panthu, |
|
430 |
labentem pietas nec Apollinis infula texit. |
|
431 |
Iliaci cineres et flamma extrema meorum, |
|
432 |
testor, in occasu vestro nec tela nec ullas |
|
433 |
vitavisse vices, Danaum et, si fata fuissent |
|
434 |
ut caderem, meruisse manu. divellimur inde, |
|
435 |
Iphitus et Pelias mecum (quorum Iphitus aevo |
|
436 |
iam gravior, Pelias et vulnere tardus Ulixi), |
|
437 |
protinus ad sedes Priami clamore vocati. |
|
438 |
hic vero ingentem pugnam, ceu cetera nusquam |
|
439 |
bella forent, nulli tota morerentur in urbe, |
|
440 |
sic Martem indomitum Danaosque ad tecta ruentis |
|
441 |
cernimus obsessumque acta testudine limen. |
|
442 |
haerent parietibus scalae postisque sub ipsos |
|
443 |
nituntur gradibus clipeosque ad tela sinistris |
|
444 |
protecti obiciunt, prensant fastigia dextris. |
|
445 |
Dardanidae contra turris ac tota domorum |
|
446 |
culmina convellunt; his se, quando ultima cernunt, |
|
447 |
extrema iam in morte parant defendere telis; |
|
448 |
auratasque trabes, veterum decora alta parentum, |
|
449 |
devolvunt; alii strictis mucronibus imas |
|
450 |
obsedere fores, has servant agmine denso. |
|
451 |
instaurati animi regis succurrere tectis |
|
452 |
auxilloque levare viros vimque addere victis. |
|
453 |
Limen erat caecaeque fores et pervius usus |
|
454 |
tectorum inter se Priami, postesque relicti |
|
455 |
a tergo, infelix qua se, dum regna manebant, |
|
456 |
saepius Andromache ferre incomitata solebat |
|
457 |
ad soceros et avo puerum Astyanacta trahebat. |
|
458 |
evado ad summi fastigia culminis, unde |
|
459 |
tela manu miseri iactabant inrita Teucri. |
|
460 |
turrim in praecipiti stantem summisque sub astra |
|
461 |
eductam tectis, unde omnis Troia videri |
|
462 |
et Danaum solitae naves et Achaica castra, |
|
463 |
adgressi ferro circum, qua summa labantis |
|
464 |
iuncturas tabulata dabant, convellimus altis |
|
465 |
sedibus impulimusque; ea lapsa repente ruinam |
|
466 |
cum sonitu trahit et Danaum super agmina late |
|
467 |
incidit. ast alii subeunt, nec saxa nec ullum |
|
468 |
telorum interea cessat genus. (?) |
|
469 |
Vestibulum ante ipsum primoque in limine Pyrrhus |
|
470 |
exsultat telis et luce coruscus aena; |
|
471 |
qualis ubi in lucem coluber mala gramina pastus, |
|
472 |
frigida sub terra tumidum quem bruma tegebat, |
|
473 |
nunc, positis novus exuviis nitidusque iuventa, |
|
474 |
lubrica convolvit sublato pectore terga |
|
475 |
arduus ad solem, et linguis micat ore trisulcis. |
|
476 |
una ingens Periphas et equorum agitator Achillis, |
|
477 |
armiger Automedon, una omnis Scyria pubes |
|
478 |
succedunt tecto et flammas ad culmina iactant. |
|
479 |
ipse inter primos correpta dura bipenni |
|
480 |
limina perrumpit postisque a cardine vellit |
|
481 |
aeratos; iamque excisa trabe firma cavavit |
|
482 |
robora et ingentem lato dedit ore fenestram. |
|
483 |
apparet domus intus et atria longa patescunt; |
|
484 |
apparent Priami et veterum penetralia regum, |
|
485 |
armatosque vident stantis in limine primo. |
|
486 |
at domus interior gemitu miseroque tumultu |
|
487 |
miscetur, penitusque cavae plangoribus aedes |
|
488 |
femineis ululant; ferit aurea sidera clamor. |
|
489 |
tum pavidae tectis matres ingentibus errant |
|
490 |
amplexaeque tenent postis atque oscula figunt. |
|
491 |
instat vi patria Pyrrhus; nec claustra nec ipsi |
|
492 |
custodes sufferre valent; labat ariete crebro |
|
493 |
ianua, et emoti procumbunt cardine postes. |
|
494 |
fit via vi; rumpunt aditus primosque trucidant |
|
495 |
immissi Danai et late loca milite complent. |
|
496 |
non sic, aggeribus ruptis cum spumeus amnis |
|
497 |
exiit oppositasque evicit gurgite moles, |
|
498 |
fertur in arva furens cumulo camposque per omnis |
|
499 |
cum stabulis armenta trahit. vidi ipse furentem |
|
500 |
caede Neoptolemum geminosque in limine Atridas, |
|
501 |
vidi Hecubam centumque nurus Priamumque per aras |
|
502 |
sanguine foedantem quos ipse sacraverat ignis. |
|
503 |
quinquaginta illi thalami, spes ampla nepotum, |
|
504 |
barbarico postes auro spoliisque superbi |
|
505 |
procubuere; tenent Danai qua deficit ignis. |
|
506 |
Forsitan et Priami fuerint quae fata requiras. |
|
507 |
urbis uti captae casum convulsaque vidit |
|
508 |
limina tectorum et medium in penetralibus hostem, |
|
509 |
arma diu senior desueta trementibus aevo |
|
510 |
circumdat nequiquam umeris et inutile ferrum |
|
511 |
cingitur, ac densos fertur moriturus in hostis. |
|
512 |
aedibus in mediis nudoque sub aetheris axe |
|
513 |
ingens ara fuit iuxtaque veterrima laurus |
|
514 |
incumbens arae atque umbra complexa penatis. |
|
515 |
hic Hecuba et natae nequiquam altaria circum, |
|
516 |
praecipites atra ceu tempestate columbae, |
|
517 |
condensae et divum amplexae simulacra sedebant. |
|
518 |
ipsum autem sumptis Priamum iuvenalibus armis |
|
519 |
ut vidit, "quae mens tam dira, miserrime coniunx, |
|
520 |
impulit his cingi telis? aut quo ruis?" inquit. |
|
521 |
"non tali auxilio nec defensoribus istis |
|
522 |
tempus eget; non, si ipse meus nunc adforet Hector. |
|
523 |
huc tandem concede; haec ara tuebitur omnis, |
|
524 |
aut monere simul." sic ore effata recepit |
|
525 |
ad sese et sacra longaevum in sede locavit. |
|
526 |
Ecce autem elapsus Pyrrhi de caede Polites, |
|
527 |
unus natorum Priami, per tela, per hostis |
|
528 |
porticibus longis fugit et vacua atria lustrat |
|
529 |
saucius. illum ardens infesto vulnere Pyrrhus |
|
530 |
insequitur, iam iamque manu tenet et premit hasta. |
|
531 |
ut tandem ante oculos evasit et ora parentum, |
|
532 |
concidit ac multo vitam cum sanguine fudit. |
|
533 |
hic Priamus, quamquam in media iam morte tenetur, |
|
534 |
non tamen abstinuit nec voci iraeque pepercit: |
|
535 |
"at tibi pro scelere," exclamat, "pro talibus ausis |
|
536 |
di, si qua est caelo pietas quae talia curet, |
|
537 |
persolvant grates dignas et praemia reddant |
|
538 |
debita, qui nati coram me cernere letum |
|
539 |
fecisti et patrios foedasti funere vultus. |
|
540 |
at non ille, satum quo te mentiris, Achilles |
|
541 |
talis in hoste fuit Priamo; sed iura fidemque |
|
542 |
supplicis erubuit corpusque exsangue sepulcro |
|
543 |
reddidit Hectoreum meque in mea regna remisit." |
|
544 |
sic fatus senior telumque imbelle sine ictu |
|
545 |
coniecit, rauco quod protinus aere repulsum, |
|
546 |
et summo clipei nequiquam umbone pependit. |
|
547 |
cui Pyrrhus: "referes ergo haec et nuntius ibis |
|
548 |
Pelidae genitori. illi mea tristia facta |
|
549 |
degeneremque Neoptolemum narrare memento. |
|
550 |
nunc morere." hoc dicens altaria ad ipsa trementem |
|
551 |
traxit et in multo lapsantem sanguine nati, |
|
552 |
implicuitque comam laeva, dextraque coruscum |
|
553 |
extulit ac lateri capulo tenus abdidit ensem. |
|
554 |
haec finis Priami fatorum, hic exitus illum |
|
555 |
sorte tulit Troiam incensam et prolapsa videntem |
|
556 |
Pergama, tot quondam populis terrisque superbum |
|
557 |
regnatorem Asiae. iacet ingens litore truncus, |
|
558 |
avulsumque umeris caput et sine nomine corpus. |
|
559 |
At me tum primum saevus circumstetit horror. |
|
560 |
obstipui; subiit cari genitoris imago, |
|
561 |
ut regem aequaevum crudeli vulnere vidi |
|
562 |
vitam exhalantem; subiit deserto Creusa |
|
563 |
et direpta domus et parvi casus Iuli. |
|
564 |
respicio et quae sit me circum copia lustro. |
|
565 |
deseruere omnes defessi, et corpora saltu |
|
566 |
ad terram misere aut ignibus aegra dedere. |
|
567 |
Iamque adeo super unus eram, cum limina Vestae |
|
568 |
servantem et tacitam secreta in sede latentem |
|
569 |
Tyndarida aspicio; dant clara incendia lucem |
|
570 |
erranti passimque oculos per cuncta ferenti. |
|
571 |
illa sibi infestos eversa ob Pergama Teucros |
|
572 |
et poenas Danaum et deserti coniugis iras |
|
573 |
praemetuens, Troiae et patriae communis Erinys, |
|
574 |
abdiderat sese atque aris invisa sedebat. |
|
575 |
exarsere ignes animo; subit ira cadentem |
|
576 |
ulcisci patriam et sceleratas sumere poenas. |
|
577 |
"scilicet haec Spartam incolumis patriasque Mycenas |
|
578 |
aspiciet, partoque ibit regina triumpho, |
|
579 |
coniugiumque domumque patris natosque videbit |
|
580 |
Iliadum turba et Phrygiis comitata ministris? |
|
581 |
occiderit ferro Priamus? Troia arserit igni? |
|
582 |
Dardanium totiens sudarit sanguine litus? |
|
583 |
non ita. namque etsi nullum memorabile nomen |
|
584 |
feminea in poena est nec habet victoria laudem, |
|
585 |
exstinxisse nefas tamen et sumpsisse merentis |
|
586 |
laudabor poenas, animumque explesse iuvabit |
|
587 |
ultricis flammae et cineres satiasse meorum." |
|
588 |
talia iactabam et furiata mente ferebar, |
|
589 |
cum mihi se, non ante oculis tam clara, videndam |
|
590 |
obtulit et pura per noctem in luce refulsit |
|
591 |
alma parens, confessa deam qualisque videri |
|
592 |
caelicolis et quanta solet, dextraque prehensum |
|
593 |
continuit roseoque haec insuper addidit ore: |
|
594 |
"nate, quis indomitas tantus dolor excitat iras? |
|
595 |
quid furis aut quonam nostri tibi cura recessit? |
|
596 |
non prius aspicies ubi fessum aetate parentem |
|
597 |
liqueris Anchisen, superet coniunxne Creusa |
|
598 |
Ascaniusque puer? quos omnis undique Graiae |
|
599 |
circum errant acies et, ni mea cura resistat, |
|
600 |
iam flammae tulerint inimicus et hauserit ensis. |
|
601 |
non tibi Tyndaridis facies invisa Lacaenae |
|
602 |
culpatusve Paris, divum inclementia, divum, |
|
603 |
has evertit opes sternitque a culmine Troiam. |
|
604 |
aspice (namque omnem, quae nunc obducta tuenti |
|
605 |
mortalis hebetat visus tibi et umida circum |
|
606 |
caligat, nubem eripiam; tu ne qua parentis |
|
607 |
iussa time neu praeceptis parere recusa): |
|
608 |
hic, ubi disiectas moles avulsaque saxis |
|
609 |
saxa vides, mixtoque undantem pulvere fumum, |
|
610 |
Neptunus muros magnoque emota tridenti |
|
611 |
fundamenta quatit totamque a sedibus urbem |
|
612 |
eruit. hic Iuno Scaeas saevissima portas |
|
613 |
prima tenet sociumque furens a navibus agmen |
|
614 |
ferro accincta vocat. (?) |
|
615 |
iam summas arces Tritonia, respice, Pallas |
|
616 |
insedit limbo effulgens et Gorgone saeva. |
|
617 |
ipse pater Danais animos virisque secundas |
|
618 |
sufficit, ipse deos in Dardana suscitat arma. |
|
619 |
eripe, nate, fugam finemque impone labori. |
|
620 |
nusquam abero et tutum patrio te limine sistam." |
|
621 |
dixerat et spissis noctis se condidit umbris. |
|
622 |
apparent dirae facies inimicaque Troiae |
|
623 |
numina magna deum. (?) |
|
624 |
Tum vero omne mihi visum considere in ignis |
|
625 |
Ilium et ex imo verti Neptunia Troia ; |
|
626 |
ac veluti summis antiquam in montibus ornum |
|
627 |
cum ferro accisam crebrisque bipennibus instant |
|
628 |
eruere agricolae certatim; illa usque minatur |
|
629 |
et tremefacta comam concusso vertice nutat, |
|
630 |
vulneribus donec paulatim evicta supremum |
|
631 |
congemuit traxitque iugis avulsa ruinam. |
|
632 |
descendo ac ducente deo flammam inter et hostis |
|
633 |
expedior: dant tela locum flammaeque recedunt. |
|
634 |
Atque ubi iam patriae perventum ad limina sedis |
|
635 |
antiquasque domos, genitor, quem tollere in altos |
|
636 |
optabam primum montis primumque petebam, |
|
637 |
abnegat excisa vitam producere Troia |
|
638 |
exsiliumque pati. "vos o, quibus integer aevi |
|
639 |
sanguis," ait, "solidaeque suo stant robore vires, |
|
640 |
vos agitate fugam (?) |
|
641 |
me si caelicolae voluissent ducere vitam, |
|
642 |
has mihi servassent sedes. satis una superque |
|
643 |
vidimus excidia et captae superavimus urbi. |
|
644 |
sic o sic positum adfati discedite corpus. |
|
645 |
ipse manu mortem inveniam; miserebitur hostis |
|
646 |
exuviasque petet. facilis iactura sepulcri. |
|
647 |
iam pridem invisus divis et inutilis annos |
|
648 |
demoror, ex quo me divum pater atque hominum rex |
|
649 |
fulminis adflavit ventis et contigit igni." |
|
650 |
Talia perstabat memorans fixusque manebat. |
|
651 |
nos contra effusi lacrimis coniunxque Creusa |
|
652 |
Ascaniusque omnisque domus, ne vertere secum |
|
653 |
cuncta pater fatoque urgenti incumbere vellet. |
|
654 |
abnegat inceptoque et sedibus haeret in isdem. |
|
655 |
rursus in arma feror mortemque miserrimus opto. |
|
656 |
nam quod consilium aut quae iam fortuna dabatur? |
|
657 |
"mene efferre pedem, genitor, te posse relicto |
|
658 |
sperasti tantumque nefas patrio excidit ore? |
|
659 |
si nihil ex tanta superis placet urbe relinqui, |
|
660 |
et sedet hoc animo perituraeque addere Troiae |
|
661 |
teque tuosque iuvat : patet isti ianua leto, |
|
662 |
iamque aderit multo Priami de sanguine Pyrrhus, |
|
663 |
natum ante ora patris, patrem qui obtruncat ad aras. |
|
664 |
hoc erat, alma parens, quod me per tela, per ignis |
|
665 |
eripis, ut mediis hostem in penetralibus utque |
|
666 |
Ascanium patremque meum iuxtaque Creusam |
|
667 |
alterum in alterius mactatos sanguine cernam? |
|
668 |
arma, viri, ferte arma; vocat lux ultima victos. |
|
669 |
reddite me Danais; sinite instaurata revisam |
|
670 |
proelia. numquam omnes hodie moriemur inulti." |
|
671 |
Hinc ferro accingor rursus clipeoque sinistram |
|
672 |
insertabam aptans meque extra tecta ferebam. |
|
673 |
ecce autem complexa pedes in limine coniunx |
|
674 |
haerebat, parvumque patri tendebat Iulum: |
|
675 |
"si periturus abis, et nos rape in omnia tecum; |
|
676 |
sin aliquam expertus sumptis spem ponis in armis, |
|
677 |
hanc primum tutare domum. cui parvus Iulus, |
|
678 |
cui pater et coniunx quondam tua dicta relinquor?" |
|
679 |
Talia vociferans gemitu tectum omne replebat, |
|
680 |
cum subitum dictuque oritur mirabile monstrum. |
|
681 |
namque manus inter maestorumque ora parentum |
|
682 |
ecce levis summo de vertice visus Iuli |
|
683 |
fundere lumen apex, tactuque innoxia mollis |
|
684 |
lambere flamma comas et circum tempora pasci. |
|
685 |
nos pavidi trepidare metu crinemque flagrantem |
|
686 |
excutere et sanctos restinguere fontibus ignis. |
|
687 |
at pater Anchises oculos ad sidera laetus |
|
688 |
extulit et caelo palmas cum voce tetendit: |
|
689 |
"Iuppiter omnipotens, precibus si flecteris ullis, |
|
690 |
aspice nos, hoc tantum, et si pietate meremur, |
|
691 |
da deinde augurium, pater, atque haec omina firma." |
|
692 |
Vix ea fatus erat senior, subitoque fragore |
|
693 |
intonuit laevum, et de caelo lapsa per umbras |
|
694 |
stella facem ducens multa cum luce cucurrit. |
|
695 |
illam summa super labentem culmina tecti |
|
696 |
cernimus Idaea claram se condere silva |
|
697 |
signantemque vias; tum longo limite sulcus |
|
698 |
dat lucem et late circum loca sulphure fumant. |
|
699 |
hic vero victus genitor se tollit ad auras |
|
700 |
adfaturque deos et sanctum sidus adorat. |
|
701 |
"iam iam nulla mora est; sequor et qua ducitis adsum, |
|
702 |
di patrii; servate domum, servate nepotem. |
|
703 |
vestrum hoc augurium, vestroque in numine Troia est. |
|
704 |
cedo equidem nec, nate, tibi comes ire recuso." |
|
705 |
dixerat ille, et iam per moenia clarior ignis |
|
706 |
auditur, propiusque aestus incendia volvunt. |
|
707 |
"ergo age, care pater, cervici imponere nostrae; |
|
708 |
ipse subibo umeris nec me labor iste gravabit; |
|
709 |
quo res cumque cadent, unum et commune periclum, |
|
710 |
una salus ambobus erit. mihi parvus Iulus |
|
711 |
sit comes, et longe servet vestigia coniunx. |
|
712 |
vos, famuli, quae dicam animis advertite vestris. |
|
713 |
est urbe egressis tumulus templumque vetustum |
|
714 |
desertae Cereris, iuxtaque antiqua cupressus |
|
715 |
religione patrum multos servata per annos. |
|
716 |
hanc ex diverso sedem veniemus in unam. |
|
717 |
tu, genitor, cape sacra manu patriosque penatis; |
|
718 |
me bello e tanto digressum et caede recenti |
|
719 |
attrectare nefas, donec me flumine vivo |
|
720 |
abluero." (?) |
|
721 |
haec fatus latos umeros subiectaque colla |
|
722 |
veste super fulvique insternor pelle leonis, |
|
723 |
succedoque oneri; dextrae se parvus Iulus |
|
724 |
implicuit sequiturque patrem non passibus aequis; |
|
725 |
pone subit coniunx. ferimur per opaca locorum, |
|
726 |
et me, quem dudum non ulla iniecta movebant |
|
727 |
tela neque adverso glomerati ex agmine Grai, |
|
728 |
nunc omnes terrent aurae, sonus excitat omnis |
|
729 |
suspensum et pariter comitique onerique timentem. |
|
730 |
iamque propinquabam portis omnemque videbar |
|
731 |
evasisse viam, subito cum creber ad auris |
|
732 |
visus adesse pedum sonitus, genitorque per umbram |
|
733 |
prospiciens "nate"' exclamat "fuge, nate; propinquant. |
|
734 |
ardentis clipeos atque aera micantia cerno." |
|
735 |
hic mihi nescio quod trepido male numen amicum |
|
736 |
confusam eripuit mentem. namque avia cursu |
|
737 |
dum sequor et nota excedo regione viarum, |
|
738 |
heu misero coniunx fatone erepta Creusa |
|
739 |
substitit, erravitne via seu lassa resedit, |
|
740 |
incertum; nec post oculis est reddita nostris. |
|
741 |
Nec prius amissam respexi animumve reflexi |
|
742 |
quam tumulum antiquae Cereris sedemque sacratam |
|
743 |
venimus: hic demum collectis omnibus una |
|
744 |
defuit, et comites natumque virumque fefellit. |
|
745 |
quem non incusavi amens hominumque deorumque, |
|
746 |
aut quid in eversa vidi crudelius urbe? |
|
747 |
Ascanium Anchisenque patrem Teucrosque penatis |
|
748 |
commendo sociis et curva valle recondo; |
|
749 |
ipse urbem repeto et cingor fulgentibus armis. |
|
750 |
stat casus renovare omnis omnemque reverti |
|
751 |
per Troiam et rursus caput obiectare periclis. |
|
752 |
principio muros obscuraque limina portae, |
|
753 |
qua gressum extuleram, repeto et vestigia retro |
|
754 |
observata sequor per noctem et lumine lustro: |
|
755 |
horror ubique animo, simul ipsa silentia terrent. |
|
756 |
inde domum, si forte pedem, si forte tulisset, |
|
757 |
me refero: inruerant Danai et tectum omne tenebant. |
|
758 |
ilicet ignis edax summa ad fastigia vento |
|
759 |
volvitur; exsuperant flammae, furit aestus ad auras. |
|
760 |
procedo et Priami sedes arcemque reviso: |
|
761 |
et iam porticibus vacuis Iunonis asylo |
|
762 |
custodes lecti Phoenix et dirus Ulixes |
|
763 |
praedam adservabant. huc undique Troia gaza |
|
764 |
incensis erepta adytis, mensaeque deorum |
|
765 |
crateresque auro solidi, captivaque vestis |
|
766 |
congeritur. pueri et pavidae longo ordine matres |
|
767 |
stant circum. (?) |
|
768 |
ausus quin etiam voces iactare per umbram |
|
769 |
implevi clamore vias, maestusque Creusam |
|
770 |
nequiquam ingeminans iterumque iterumque vocavi. |
|
771 |
quaerenti et tectis urbis sine fine ruenti |
|
772 |
infelix simulacrum atque ipsius umbra Creusae |
|
773 |
visa mihi ante oculos et nota maior imago. |
|
774 |
obstipui, steteruntque comae et vox faucibus haesit. |
|
775 |
tum sic adfari et curas his demere dictis: |
|
776 |
"quid tantum insano iuvat indulgere dolori, |
|
777 |
o dulcis coniunx? non haec sine numine divum |
|
778 |
eveniunt; nec te hinc comitem asportare Creusam |
|
779 |
fas, aut ille sinit superi regnator Olympi. |
|
780 |
longa tibi exsilia et vastum maris aequor arandum, |
|
781 |
et terram Hesperiam venies, ubi Lydius arva |
|
782 |
inter opima virum leni fluit agmine Thybris: |
|
783 |
illic res laetae regnumque et regia coniunx |
|
784 |
parta tibi; lacrimas dilectae pelle Creusae. |
|
785 |
non ego Myrmidonum sedes Dolopumve superbas |
|
786 |
aspiciam aut Grais servitum matribus ibo, |
|
787 |
Dardanis et divae Veneris nurus; (?) |
|
788 |
sed me magna deum genetrix his detinet oris. |
|
789 |
iamque vale et nati serva communis amorem." |
|
790 |
haec ubi dicta dedit, lacrimantem et multa volentem |
|
791 |
dicere deseruit, tenuisque recessit in auras. |
|
792 |
ter conatus ibi collo dare bracchia circum; |
|
793 |
ter frustra comprensa manus effugit imago, |
|
794 |
par levibus ventis volucrique simillima somno. |
|
795 |
sic demum socios consumpta nocte reviso. |
|
796 |
Atque hic ingentem comitum adfluxisse novorum |
|
797 |
invenio admirans numerum, matresque virosque, |
|
798 |
collectam exsilio pubem, miserabile vulgus. |
|
799 |
undique convenere animis opibusque parati |
|
800 |
in quascumque velim pelago deducere terras. |
|
801 |
iamque iugis summae surgebat Lucifer Idae |
|
802 |
ducebatque diem, Danaique obsessa tenebant |
|
803 |
limina portarum, nec spes opis ulla dabatur. |
|
804 |
cessi et sublato montis genitore petivi. |