Vox-Latina-Gottingensis

Original und Nachdichtung

Martial Epigrammata 10, 2

Zur Neuausgabe von Buch 10

Das zehnte Buch entglitt mir, da ich's übereilt;

jetzt liegt es wieder vor, doch gründlich ausgefeilt.

Hierin steht manches, das schon früher drin gewesen

(doch hübscher aufpoliert), viel Neues auch zu lesen.

5

Sei, Leser, ihm geneigt: Als dich mir Roma gab,

da sprach sie: "Dieser ist das Beste, was ich hab.

Der undankbaren Lethe Flut wirst du entgehen,

der beßre Teil von dir wird dauern und bestehen.

Messalas Marmorgrab zerbirst der Feigenbaum;

10

der Maultiertreiber grinst: die Rosse sieht er kaum

am Grabmal des Crispin. Doch Dichtung bleibt gefeit:

nicht schadet Diebstahl ihr, noch rafft sie fort die Zeit.

Dies ist der Preis, den sich Literatur erwirbt:

das einz'ge Denkmal ist sie, welches niemals stirbt."

Harry C. Schnur 1966

1

Festinata prior, decimi mihi cura libelli

2

elapsum manibus nunc revocavit opus.

3

Nota leges quaedam, sed lima rasa recenti;

4

pars nova maior erit: Lector, utrique fave,

5

lector, opes nostrae: Quem cum mihi Roma dedisset,

6

"Nil, tibi quod demus, maius habemus", ait.

7

"Pigra per hunc fugies ingratae flumina Lethes

8

et meliore tui parte superstes eris.

9

Marmora Messallae findit caprificus et audax

10

dimidios Crispi mulio ridet equos:

11

At chartis nec furta nocent et saecula prosunt,

12

solaque non norunt haec monumenta mori"