XXVIII

1 Quod ubi Caesar resciit, quorum per fines ierant, his, uti conquirerent et reducerent, si sibi purgati esse vellent, imperavit; reductos in hostium numero habuit;

2 reliquos omnes obsidibus, armis, perfugis traditis in deditionem accepit.

3 Helvetios, Tulingos, Latobrigos in fines suos, unde erant profecti, reverti iussit et, quod omnibus frugibus amissis domi nihil erat, quo famem tolerarent, Allobrogibus imperavit, ut iis frumenti copiam facerent; ipsos oppida vicosque, quos incenderant, restituere iussit.

4 Id ea maxime ratione fecit, quod noluit eum locum, unde Helvetii discesserant, vacare, ne propter bonitatem agrorum Germani, qui trans Rhenum incolunt, e suis finibus in Helvetiorum fines transirent et finitimi Galliae provinciae Allobrogibusque essent.

5 Boios petentibus Haeduis, quod egregia virtute erant cogniti, ut in finibus suis collocarent, concessit; quibus illi agros dederunt quosque postea in parem iuris libertatisque condicionem, atque ipsi erant, receperunt.

Kommentar zu XXVIII

resciscere, rescisco, rescivi, rescitum

erfahren

purgatus esse + Dativ

= vor jem. ohne Schuld dastehen

perfuga, perfugae m.

Überläufer

in deditionem accipere + Akkusativ

von jem. die Unterwerfung annehmen

frux, frugis f.

Feldfrucht

famem tolerare

den Hunger aushalten

vacare

leer, frei, unbesetzt, unbewohnt sein

bonitas, bonitatis f.

Güte; Qualität

cognitus, cognita, cognitum + Ablativ

= bekannt als Mann von

par, Genitiv paris

gleich

atque

wie