XXVII

1 Helvetii omnium rerum inopia adducti legatos de deditione ad eum miserunt.

2 Qui cum eum in itinere convenissent seque ad pedes proiecissent suppliciterque locuti flentes pacem petissent atque eos in eo loco, quo tum essent, suum adventum exspectare iussisset, paruerunt.

3 Eo postquam Caesar pervenit, obsides, arma, servos, qui ad eos perfugissent, poposcit.

4 Dum ea conquiruntur et conferuntur, circiter hominum milia sex eius pagi, qui Verbigenus appellatur, sive timore perterriti, ne armis traditis supplicio afficerentur, sive spe salutis inducti, quod in tanta multitudine dediticiorum suam fugam aut occultari aut omnino ignorari posse existimarent, prima nocte e castris Helvetiorum egressi ad Rhenum finesque Germanorum contenderunt.

Kommentar zu XXVII

proicere, proicio, proieci, proiectum

(hin)werfen

suppliciter Adverb

demütig

eos

sc. Helvetios

iussisset

sc. Caesar

perfugere, perfugio, perfugi, perfugitum

überlaufen

conquirere, conquiro

zusammensuchen

Verbigenus

Verbigenus nur hier genannter Gau der Helvetier, sonst unbekannt

dediticius, dediticii m.

Kriegsgefangener

ignorari

= unbemerkt bleiben